Banner

Local Natives

25 januari 2010, Botanique

Elmo Lê van - 27 januari 2010

Na de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk begint Local Natives met zijn debuut nu ook Europa te veroveren. In een overvolle Rotonde weergalmde een resem emotionele liedjes die het publiek onder tijdelijke hypnose bracht.

Het vijftal uit Californië wordt dan ook regelmatig vergeleken met Fleet Foxes, Vampire Weekend en Grizzly Bear. Dit is een groep die voer is voor de Duyster-fans dus, maar vooral één waar in de toekomst nog veel zal worden over gepraat. Een handvol nummers ver was immers al duidelijk dat Local Natives bij momenten nu al op dezelfde lijn zit als die grote jongens. Iets voor half negen werd de toon gezet met het bombastische "Camera Talk", geleid door de aanstekelijke percussie van zanger Kelcey Ayer en drummer Matt Frazier. Voor het eerst werd er kennis gemaakt met de kenmerkende driestemmigheid die live nog beter tot stand komt dan op het erg knappe debuut Gorilla Manor Zo wordt natuurlijk snel de link gelegd met Fleet Foxes, maar ook het nerveuze pianodeuntje uit ‘Two Weeks’ van Grizzly Bear flitste door onze herinnering.

Local Natives is een band die let op details en dat live uitvoerig wil laten zien. Op geen enkele moment was er een muzikale of vocale fout te bemerken. Toch viel het op in ‘Cubism Dream’ dat Ayers’ stem van fijne makelij is: zonder samenzang is een licht gekraak in zijn stem te horen. Zanger/gitarist Taylor Rice daarentegen toont bij zijn solomomenten dat er een groot talent achter zijn Mexicaanse snor verscholen zit.

Even vreesden we dat Local Natives dat hoge tempo niet zou volhouden. ‘Cards and Quarters’ verwaterde met een eentonig ritme en scherpe gitaar tot niet meer dan matige fluisterpop. Ach, een goede zeeman wordt ook wel eens nat en single ‘Airplanes’ werkte zich uit dat niets tot hoogtepunt van de avond. Op een expressionistische wijze zagen we Ayer verkrampen van de emotie bij dit nummer over de dood van zijn grootvader. Het agressieve spel van Rice en de extase en energie bij bass-speler Andy Hamm zorgden voor nog wat meerwaarde.

Met de Talking Headscover ‘Warning Sign’ werd nogmaals uitdrukkelijk naar het lichte, dromerige geluid van Grizzly Bear gerefereerd. Alsof Ed Droste en gezellen plots in de Botanique vertoefden. De rommelige, ruige plaatversie maakte live plaats voor een goddelijke hymne. Alsof drie engelen ons toegezongen. Als afsluiter, na nog bloedmooie versies van onder andere ‘Shape Shifter’, ‘Who Knowes, Who Cares’ en ‘Sun Hands’, werd bedankt met een akoestische versie van Simon And Garfunkel’s ‘Cecilia’. Een uitstapje waarin de link met Vampire Weekend duidelijk was. Een kleine 45 minuten werd het publiek zo in extase gehouden. Local Natives bewees dat haar uitstekend debuut ook op de planken tot leven kan komen. We zien deze groep graag terug, hoe sneller hoe liever.

E-mailadres Afdrukken