Banner

WERCHTER 2008: R.E.M.

donderdag 3 juli, Main Stage

(mvm) - 09 juli 2008

Toen R.E.M. in 1995 voor de derde keer op T/W mocht aantreden, was dat een belevenis. Het was hun eerste keer als headliner en ze hadden enkele jaren niet meer getourd. Intussen prijkt de groep voor de vijfde maal bovenaan de affiche (de vierde maal in tien jaar), waardoor het nieuwe er op het eerste gezicht nogal af is.

Bij de bekendmaking van R.E.M.’s komst wist bovendien nog niemand dat Accelerate hun beste album sinds Automatic for the People, en dus ook sinds hun eerste headline op Werchter, zou blijken te zijn. Het was dan ook makkelijk om dit als een teken van bloedarmoede op het duidelijk te korte lijstje potentiële Werchter-headliners te zien. Maar donderdagavond zaten we — altijd beducht voor voorbarige conclusies — dankzij het meer dan behoorlijk nieuwe album dan toch te hopen op dezelfde opwinding als toen de groep in 1995 met "What’s the Frequency, Kenneth?" ons van bij de eerste minuut wegblies.

En jawel hoor: een knallend "Orange Crush" blaast ons omver en is de voorbode van een concert waarmee de groep tien minder vette jaren doet vergeten, zonder zijn beste singles uit die periode te negeren. Maar een gedurfde stijlbreuk is het zeker. Buiten de obligate crowd-pleasers "Man on the Moon" en "Losing My Religion", speelt R.E.M. een set vol verrassingen.

Wel veel nieuwe songs, maar het valt op dat ze allerminst de kneusjes van het concert zijn (en dat is vroeger wel anders geweest). "Supernatural Superserious", "Man-Sized Wreath" en "Living Well is the Best Revenge" verbleken absoluut niet bij sterkhouders als "The One I Love", "Imitation of Life" en "Electrolite".

De groep lijkt ook een stuk gretiger dan tijdens de vorige passage, en durft weer volop te rocken met oudjes als "Pretty Persuasion", "Begin The Begin", een scherp "Driver 8" en vooral albumtrack "Ignoreland". Een uitmuntend "Drive" is eindelijk weer eens een haast onwerelds meeslepend uitgesteld orgasme en de kers op de taart.

Ook al leek de groep de voorbije jaren aan rentenieren toe, met dit strakke optreden bewijzen ze nog jaren aan de top mee te kunnen. We begrepen opeens weer waarom we samen met de halve wereld tien jaar geleden aan de voeten van Michael Stipe en co lagen. Hulde daarvoor! En laat het reikhalzend uitkijken naar hun volgende passage een aanvang nemen. "Hey, thanks a lot."

E-mailadres Afdrukken
 
WERCHTER 2008: R.E.M.

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST