Banner

Pet Shop Boys

4 augustus 2007, Lokerse Feesten

Matthieu Van Steenkiste - foto's: goddeau-archief - 05 augustus 2007

Het duurde jaren voor de hitmachine Pet Shop Boys op tournee ging, maar toen het eind jaren tachtig zover was, koos de groep meteen voor spektakel. Dat patroon is gebleven en de Fundamental-tour die de groep vorige zomer begon, is ondertussen hun langste ooit geworden. Tussen Marktrock vorig jaar en Lokeren dit weekend vervelde de show tot een grote levende jukebox.

"We wilden niet in de klassieke patronen vervallen en dus wachtten we tot we de moed hadden om te doen wat we wilden op de planken", legt Neil Tennant van Pet Shop Boys uit in de Documentaire A Life In Pop. "We hadden ook geen live-ervaring en er gewoon staan spelen leek ons te saai. Daarom zorgden we vanaf die eerste live-optredens in 1989 dat er rond ons een grote show werd opgevoerd."

Aan die modus operandi hebben de heren bijna twintig jaar later nog geen spat veranderd. Vanavond is geen "optreden" (de enige muzikant on stage is Chris Lowe en dus staat er veel op band), maar een "show", in alle betekenissen van het woord. Met veel projecties, twee dansers, drie achtergrondzangers en een tiental kostuumwissels is er genoeg voor het oog voorzien. "Welcome to an evening of electronic entertainment", begroet Tennant zijn publiek dan ook passend.

De productie van Es Devlin, een Londense operadesigner, is in dit tweede luik van de tour drastisch vereenvoudigd. De meer dan levensgrote uitklapbare box van op Marktrock is vandaag vervangen door een wit scherm dat afgezoomd wordt door enorme neonlichten en min of meer op dezelfde manier functioneert als dat vorige decor. Op een gelijkaardige manier is ook de setlist gewijzigd: er hoeft niet langer een nieuwe cd gepromoot te worden, dus kan dit zonder gêne een greatest hitsshow zijn die met zeven nummers vooral diep uit de eerste twee albums van de groep put.

Passeren vlot aaneengeschakeld de revue als dansten ze de polonaise: "Suburbia", "Can You Forgive Her", een prachtig "Rent" en meteen "Heart". Nog meer oldies? Hop: daar is "Opportunities" dat dan toch plaats maakt voor iets recenters. "Integral" toont dat de groep — ver in zijn derde decennium — zichzelf nog steeds moeiteloos overklast: dit behoort tot het beste dat de dierenwinkel al in de etalage zette.

Zaterdagnacht is natuurlijk ook dansnacht, en dat moet de Pet Shop Boys niet verteld worden. De groep is kind aan huis in discotheken over heel de wereld en vanavond blijkt weer waarom. Clubnummer "Minimal" is uitstekend dansvoer en uit de mix komt meteen daarna het al even minimalistisch dansende yuppie-anthem "S.h.o.p.p.i.n.g." (met dansers en backings in businesssuits). Lowe krijgt zelfs het podium voor zich alleen om met ijzige pokerface het erg stevige "Paninaro" te brengen.

En dan is er natuurlijk de campfactor bij Pet Shop Boys. Verstokte homo Tennant kan het niet laten ook een zeker kitschgehalte toe te laten, en met de covers "Always On My Mind" en "Where The Streets Have No Name (I Can’t Take My Eyes Off You)" (dansende hoeden! Uitvergrote cut-outs van de hoofden van Tennant en Lowe! Een Bono-lookalike met gouden cowboyhoed!) wordt daar nog een duchtig schepje bovenop gedaan. De sambaritmes van "Se a Vida e" gaan vloeiend over in "Discotheca" waarna "Domino Dancing" er nog knullig aan wordt gebreid. Het nochtans puike "Flamboyant" krijgt hier een slappe ingehouden versie mee, een smet op een voorts vlekkeloos blazoen.

Een finale? Met achtereenvolgens "The Sodom And Gomorrah Show" en bissen "It’s A Sin" en "Go West" maken de heren daar werk van. Op het plein is ondertussen een amechtig gehos losgebarsten. Anno 2007 zijn de Pet Shop Boys een goed draaiende hitmachine die weet wat een avond elektronisch amusement hoort te zijn. Meer moet dat op een zomeravond niet zijn.

Van de Fundamental-tour verscheen onlangs ook een dvd, Cubism - In Concert November 14th 2006 Auditorio Nacional, Mexico City bij Warner Music Vision.

E-mailadres Afdrukken