Banner

Apparat

28 april 2019, AB

Lennert Hoedaert - 29 april 2019

De eerste plaat en tour in respectievelijk zes en vijf jaar brachten de Berlijnse producer Apparat naar een lang op voorhand uitverkochte AB. Het werd er een anderhalf uur durende luistertrip waarin elektronica, klassiek en pop elkaar ontmoetten.

Sascha Ring, de man achter Apparat, houdt van afwisseling, en dat is nog een understatement. In 2009, 2013 en 2016 bracht hij met Gernot Bronsert en Sebastian Szary van Modeselektor onder de naam Moderat albums uit en tourde hij meerdere keren succesvol de wereld rond. Sinds 2017 staat dat zijproject echter on hold. Tussendoor maakte Ring met Ellen Allien ambient-elektronica, een cinematografische plaat (Krieg Und Frieden) en hield hij zich na het stopzetten van Moderat ook bezig met muziek voor films en series. Dit voorjaar bracht hij eindelijk nieuw solowerk uit.

De sound van LP5 staat mijlenver van de muziek die Moderat uitbracht. Het is bijna ingetogen, intieme muziek, in tegenstelling tot Moderats uitbundige mix van techno en pop. Maar bij elk album of project waar Ring aan meewerkt, is er een rode draad: het is emotiegeladen, eigenzinnige muziek. Die twee aspecten zijn meteen duidelijk bij “Dawan”, de opener van het concert in de AB.

Dit prachtige nummer lijkt wel op een perfect huwelijk tussen Nicolas Jaar en Radiohead. De bloedmooie vocals van Ring doen je wegzweven, evenals de pulserende beat en wollige synths. Ook Apparats liveband -- naast een drummer en een violist ook een cellist die tevens saxofoon of keys bedient -- verdient een dikke pluim, want het viertal zorgt ervoor dat de subtiele gelaagdheid van op de plaat ook live te horen is.

Bij “Ash/Black Veil”, dat ondertussen alweer acht kaarsjes mag uitblazen, laat Ring horen dat hij niet alleen een straffe knoppendraaier en dito zanger is, maar ook een begenadigd muzikant. Zijn mandoline wordt mooi verweven met knetterende beats en celloklanken. Bij “Outlier” en “Laminar Flow”, twee nieuwe ingetogen nummers, laat Apparat de Bon Iver in zich los. Sceptici zouden deze nummers kunnen afschrijven als te lang uitgesponnen of gezapig, maar die zaten wellicht niet in the zone.

Bij het schitterende “Caronte” en op het applaus onthaalde “Circles” (bijna tien jaar oud!) bereikt de set -- wellicht tot grote opluchting van diegenen die een rave hadden verwacht -- een broeierig hoogtepunt. In deze nummers is de Berlijnse roots van Ring het best te horen, maar ze blijven gelukkig dromerig genoeg om in de harmonieus klinkende set te passen.

Nadien zakt het tempo echter met “Brandenburg” en “Means Of Entry”, waarbij vooral dat laatste een beetje overkomt als een niemendalletje. Met “You Don’t Know Me” leunt Apparat dan weer gevaarlijk dicht aan bij het symfonische Sigur Rós, maar dat deert ons niet. Het belangrijkste is dat de aandacht weer helemaal terug is. Ook het dansbare “In Gravitas”, “Voido” (een ode aan Mark Hollis van Talk Talk?) en afsluiter “Black Water” zijn pure gelaagde schoonheid.

Apparat is weer helemaal terug: zoveel is duidelijk. Hij bracht met (én dankzij) zijn liveband een prachtoptreden en toverde de AB om tot een eigenzinnig universum waarin Bon Iver, Radiohead en Talk Talk zich allemaal samen zouden thuis voelen. Hopelijk kan het gezelschap dat op Dour in juli en in De Roma in het najaar nog eens overdoen.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Apparat
 
Apparat
Mute / [PIAS]
www.apparat.net

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST