Banner

The xx + These New Puritans

Laura Van Eeckhout - foto's: Jan Van den Bulck - 19 februari 2010





De fans van The xx hadden afgelopen woensdag niet te klagen, want in de Ancienne Belgique kregen ze er op de koop toe een optreden van These New Puritans als voorprogramma bij. Het viertal uit Southend-on-Sea heeft een nieuwe plaat uit en toert tegenwoordig de wereld rond om 'Hidden' aan zoveel mogelijk mensen voor te stellen. Bij de Belgische muziekliefhebber hebben ze alvast een goede beurt gemaakt. These New Puritans bracht een optreden dat experimenteel was zonder de gebruikelijke negatieve connotaties. Je kan natuurlijk wel argumenteren dat het desondanks niet echt nieuw is wat deze mannen brengen, maar als we geconfronteerd worden met de oprechte prestatiedrang en vooral de schitterende drumsectie van These New Puritans, zijn we toch geneigd dat door de vingers te zien en gewoon te genieten van de professionele sound die het jonge kwartet ons toeschuift.

The xx is niet alleen een lust voor het oor, maar ook voor het oog. Verwacht je echter niet aan flashy videoschermen of dramatische explosies, maar aan geraffineerde visuele accenten zoals schaduwprojecties van de band achter een reusachtig wit doek, knappe lichtinvallen en een grote, soms oplichtende X achteraan het podium. Niet spectaculair, maar wel heerlijk efficiënt in combinatie met de prachtige muziek van de groep, want daar draaide het optreden in de eerste plaats nog steeds om.

Het valt niet te ontkennen dat The xx van meet af aan een revelatie van jewelste was in de muziekwereld. Ook ondergetekende was niet ongevoelig voor de kwaliteit van het debuut van de jonge band, maar toegegeven, haar spreekwoordelijk frank viel toch pas echt nu ze de kans kreeg de groep ook eens live aan het werk te zien. Nochtans, nog niet zo heel lang geleden waren de commentaren bij de eerste passage van The xx is ons land niet onverdeeld. Oké, het klonk allemaal wel mooi, maar tegelijk ook ietwat vlakjes, aldus de critici. Het lijkt erop dat de Britten hun op korte tijd verworven ervaring bijzonder efficiënt benut hebben, want in de AB was deze kritiek allesbehalve van toepassing. Integendeel: ook al klinken de live-versies van de nummers inderdaad niet uitgesproken anders dan op plaat, toch ligt de intensiteit bij deze performances een stuk hoger.

Na de sfeervolle 'Intro' volgden meteen twee hitsingles. 'Crystalised' ging nog een beetje op in het 'acclimatiseren' aan de situatie, maar 'Islands' was er boenk op. Wanneer de unieke stemmen van Oliver Simm en Romy Madley Croft zich met elkaar vermengden, stroomde er een gevoel van volmaaktheid door onze aderen dat ons die avond nog meerdere keren zou overvallen. Enkele voorbeelden van dergelijke momenten? De elektrische spanning die de zaal vulde tijdens 'Shelter'. De sobere, maar uiterst degelijke popsong 'VCR'. De knappe, volledig eigengemaakte covers van 'Teardrops' (Womack & Womack) en 'Do You Mind' (Kyla). De verhulde dansbaarheid van het aangrijpende 'Night Time'. En niet te vergeten de griezelige perfectie van eerste afsluiter 'Infinity' en bisnummer 'Stars'.

The xx gaat tegenwoordig als trio door het leven, nadat Baria Qureshi haar gitaar definitief inpakte en het bandleven de rug toekeerde. Dat de groep niet langer in zijn oorspronkelijke opstelling op het podium staat, had allesbehalve zijn impact op de kwaliteit van de live-act. Zelden bleef een optreden zo lang nazinderen.

Meer afbeeldingen The xx - These New Puritans

E-mailadres Afdrukken
 
The xx + These New Puritans

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST