Banner

Bat For Lashes

Tom De Moor - foto's: Robin Dua - 02 november 2009




AB, Brussel, 31 oktober 2009

Halloween heeft nooit mijn hartslag versneld, maar als er dan toch een verkleedpartijtje bijgewoond moet worden, dan liefst eentje waarbij de bevallige Natasha Kahn als gastvrouw dienst doet. Haar tweede Belgische zaalconcert doopte zij onder in de sfeer van de internationale dag van de pompoen: spinnenwebben en skeletten sierden het podium, het publiek werd aangemaand om samen doodskreten te slaken en doorheen de hele set waakte een wolvenmasker over Kahns schouderpartij.

De ware chills kwamen er echter door alweer een ijzersterke performance, die met de bezwerende opener 'Glass' elk haartje op je lijf liet oprichten en ze erect hield tot het einde van de rit. De verschillen met de set die Kahn eerder dit jaar in Botanique opvoerde waren op één hand te tellen, maar verrijkten het plaatje duidelijk wel: in plaats van het magere staartje met de rerun van 'Daniel', kreeg dit concert een indrukwekkende bissectie mee. De symbiose van 'The Big Sleep' (in duet met een projectie van haar alter ego Pearl) en 'Wilderness' kon zelfs een hart van staal even doen ineenkrimpen, om het nadien weer te laten oplichten met de uptempo-versie van 'Priscilla'.

Ook het omgooien van de volgorde van de setlist dreef de spanning op. Na 'Glass' kreeg je eerst voornamelijk popgericht materiaal voorgeschoteld, waarbij onder meer stomende versies van 'Daniel' en 'What's a Girl to Do' met pompende beats voor de nodige adrenalinestoten zorgden. De meer esoterische nummers werden tot het einde bewaard, zodat eenieder zich na een acclimatiserende opbouw kon laten inpakken door de sonore wervelwinden van 'Pearl's Dream' en 'Two Planets', in de kolkende live-mix nog imposanter dan op plaat.

Niet alleen de songs klinken steeds snediger, ook Kahn zelf staat na het intensieve touren duidelijk met vastere voeten op het podium. De lichte schuchterheid die we in Botanique nog duidelijk opmerkten, is volledig verdwenen, waardoor ze zich nog beter kan laten meedrijven in haar composities. Die zelfzekerheid is gelukkig niet samen met pretentie ten tonele verschenen: in tegenstelling tot de soms obscure melodieën, blijft Natasha de zoetheid zelve. Hoewel de songs vaak demonen uitdrijven, durft ze op een podium toch ook eens met de speelsheid van een Spice Girl staan springen. Dergelijk enthousiasme zorgt ervoor dat het gebeuren ten allen tijde entertainend blijft. Deze lichtvoetigheid herinnert er ook aan dat onder de rijke en soms grillige orkestraties pure popsongs schuilen, wat meteen het succes bij de jongere generatie en de uitgelaten sfeer in de zaal verklaart. Bat For Lashes is flink op weg om één van de groten te worden, en zolang dat met zoveel charme en kwaliteit gebeurt, juichen wij dat maar al te graag aan.

Meer afbeeldingen BFL.

E-mailadres Afdrukken
 
Bat For Lashes

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST