Banner

Health

Steven Vervaet - 29 oktober 2009


Heeft u ook uw buik vol van apathische pilaarbijters en onbeweeglijke treurwilgen op allerhande podia ter lande? Dan zal een portie Health ongetwijfeld uw kopje thee zijn. Zelden een band gezien die zich zo snel in het zweet werkt en zich vooral laat leiden door het duiveltje op de rechterschouder. Op het Dominofestival en Pukkelpop zorgde dit kwartet Amerikanen op die manier al voor gefronste wenkbrauwen en in een uitverkochte ABClub was het niet anders. Die gepijnigde onderbuik en gedesoriënteerde hersenen kregen we er gratis bij!

De modus operandi van Health: een schuimbekkend monsterverbond van postpunk, noise, drones en zelfs disco dat tot vervaarlijke spasmen leidt. Denk aan een snuff movie met Animal Collective en Wolf Eyes, geregisseerd door Liars. In tegenstelling tot hun debuut slaagden de wildebrassen uit Los Angeles er met 'Get Color' ook voor het eerst in om die destructieve euforie op plaat te vatten. Maar hoe de paddestoelwolken ook boven de stereo hangen bij het beluisteren van die plaat, de ideale manier om Health te ervaren blijft een concert. En dan liefst in een zweterige club!

Dat mocht onmiddellijk blijken toen binnenkomer 'Crimewave' in het gezicht van het publiek explodeerde. Die tribale kopstoot zette meteen de toon voor een concert dat feller was dan de kleurcombinaties van hun artwork. Een meedogenloos 'Eat Flesh' en de dronestomp 'Death+' werden daarna namelijk als ongeleide projectielen in het publiek gekeild. Ondertussen werden gitaren mismeesterd en ranselde drummer BJ ongenadig z'n toms af. Vooral de vernietigende drumrolls van die bonkige viking bleken dodelijk effectief. Eens te meer bleek dat de sound van Health staat of valt met de percussieve kunsten van die reus.

De grillige ritmes denderden dan ook zonder pauzes voort. Health zwaaide zelden met de witte vlag en 'We Are Water' en 'Nice Girls' klonken een pak snediger dan op plaat. Het kookpunt werd uiteraard bereikt toen de disconoise van single 'Die Slow' brokken maakte. Die track blijft de meest opwindende stuiterbal van 2009 en live zorgde de splinterbom al helemaal voor uitslaande vlammen. Gelukkig leverde afsluiter 'In Violet' nog een deugddoend briesje van smeulende ambient om het brandje te blussen.

Zorgde Health dan voor de ultieme concertervaring? Wel nee, daarvoor was hun set bijwijlen net iets te rommelig en vervielen de dromerige vocals te vaak in monotonie. Het concert was ook het minst furieuze van hun passages in ons land, maar zelfs Health in een iets minder dagje degradeert de meeste andere podiumacts tot praat voor de vaak. Twee ultrakorte, maar vermorzelende bissen zetten die stelling nog kracht bij.

Health is geen band die anderhalf uur nodig heeft om z'n punt te maken. Een uiterst gebalde set en twee bissen waren dan ook ruimschoots voldoende om het publiek murw te slaan. In alle eerlijkheid: de bommen van deze Amerikanen zijn ook niet afwisselend genoeg om langer te boeien. Maar een belegering van de zintuigen, daar draait dit kwartet z'n hand niet voor om. Quod erat demonstrandum!
E-mailadres Afdrukken