Banner

Joan As Police Woman

Tom De Moor - 19 juni 2008

Nadat ze op twee jaar van nobele onbekende tot graag geziene festivalgast en AB-vuller promoveerde, koost Joan As Police Woman toch een intiem kader om haar tweede langspeler aan het geliefkoosde Belgische publiek voor te stellen. De Beursschouwburg verkocht in een mum van tijd het beperkte ticketaantal uit en aldus stond een select gezelschap op voorhand al te glunderen bij de gedachte het nieuwe en zeer indrukwekkende 'To Survive' voor het eerst live te horen.

Joan Wasser had duidelijk zin in de terugkeer naar Brussel. Als een zenuwpees kwam ze in het verleden zeker niet over, maar zo ontspannen als vanavond zagen we haar nog nooit. De karrenvracht nieuwe nummers gaf de set een nieuw élan, waardoor ook platgespeeld ouder materiaal als 'Eternal Flame' met een nieuw, glanzend laagje vernis bovengehaald kon worden. De band zelf heeft ook een kleine metamorfose ondergaan. Bassiste Rainy Orteca is nog steeds van de partij, maar drummer Ben Perowski heeft plaats moeten ruimen voor Patrick Kindred. Naar uitzicht zou je deze laatste eerder als butler in Buckingham Palace dan op een tourbus plaatsen, maar met hem erbij voel je dat er meer magie tussen het drietal ontstaan is. Kindred heeft een sterkere stem dan Perowski en Orteca durft sinds de oprichting van haar zijproject Dead Air ook meer uit haar schulp kruipen. De backings klonken hierdoor in het algemeen sterker, maar ook wanneer de bandleden als leads moeten inspringen kregen we nu voor het eerst evenwaardige resultaten. De Antony-samenwerking 'I Defy' kwam eindelijk even soulvol over als op 'Real Life' en 'To America' kon het moeiteloos zonder Rufus Wainwright stellen.

Voor het prachtige tweede album 'To Survive' voelden we het liefde op het eerste gezicht, maar op het podium klonk het nieuwe materiaal nog zo indrukwekkend. Aan een speelser 'Holiday' breide het trio een energieke finale die minutenlang nazinderde, 'Start Of My Heart' zweefde verder weg in hardere synths en het studiofoutje 'Furious' werd in eer hersteld met een stomende aanval op de piano waardoor zelfs de zaallichten even murw geslagen werden. Algemeen was de beleving van de songs intenser dan ooit tevoren. Bij de pianoballades 'To Be Lonely' en 'Real Life' gingen als vanouds alle armhaartjes overeind staan, maar met een adembenemend 'To Survive' overtrof Joan vanavond zichzelf in grandioze breekbaarheid. Bij vorige concerten durfden de op gitaar geënte songs al eens minder indruk na te laten, maar ditmaal transformeerde Wasser, eens de gitaar aangebonden werd, genadeloos in een rockmadam. De vonken sprongen van een krols 'Hard White Wall' af en ook 'Christobel' klonk nog nooit zo strak.

Joan As Police Woman had al een goede live-reputatie, maar zoals 'To Survive' als album 'Real Life' duidelijk overtrof, bereikte ze op een podium nog nooit zo'n ononderbroken aaneenschakeling van hoogtepunten. Wasser zelf is natuurlijk geen haar veranderd: lustig dollend met de lichttechnicus helemaal in de nok van de zaal, verbaasd over de hoeveelheid tractors die ze op een namiddag in Brussel tegenkwam en nog steeds verwoede pogingen aan het ondernemen om 'Gent' degelijk te leren uitspreken. Toch doet het haar deugd om op een bredere cataloog te kunnen teren. Niet langer moet ze één plaat afhaspelen met tussendoor pentekeningen van nieuwe creaties; nu kan ze anderhalf uur vullen met haarfijn uitgewerkt materiaal en dat heeft haar duidelijk een tweede adem gegeven. In dergelijk intiem kader was zoveel emotie een unieke belevenis die ieder met een natural high naar buiten stuurde.

Joan As Police Woman staat op donderdag 14 augustus op Pukkelpop.
E-mailadres Afdrukken