Banner

Herman Dune + Turner Cody

Kristof Vande Velde - 08 oktober 2007

Botanique, Brussel, 6 oktober 2007

Al een jaar zijn de mannen van Herman Dune bezig aan hun Giant-tournee en na een doortocht in de Belgische hoofdstad een tijdje terug, deden ze opnieuw Brussel aan. Zanger David Herman Dune, of Yaya voor de vrienden, drummer Neman Herman Dune en percussionist Dr. Schönberg wisten zich geflankeerd door vriend aan huis Turner Cody. Het principe is simpel en gaat al enkele jaren mee: Cody bast in het hoofdprogramma, de Fransen helpen de Amerikaan waar nodig in zijn voorprogramma.

Het was niet aan zijn nummers te horen dat New Yorker Turner Cody drie Chimays, "those babies" zoals hij ze zelf noemde, in de aanloop naar zijn opkomst had gedegusteerd. De bohémien bracht zijn gekende anti-folk op semi-akoestische gitaar, waarbij het vooral opviel hoe duidelijk de man articuleerde, iets wat niet onbelangrijk is als een groot deel van je muzikale kracht in je teksten ligt. Het was een grappig zicht toen David Herman Dune Cody vergezelde op ukelele, het startschot voor een tweede deel met de anderen van Herman Dune in steun. Hoogtepunten waren 'Suzzannah' uit de eerste helft en 'The Only One I Had Is Gone' met volledige begeleiding. Al bij al was dit geen onvergetelijk optreden, want daar heeft Turner Cody de songs niet voor en er bestaan sterkere zangers. Denk maar aan degene die volgde, maar de aardig volgelopen Botanique kon het voorprogramma best smaken en wij met hen.

Vier nummers speelde Herman Dune met de twee basisleden David-Ivar en Neman. Vanaf 'Pure Hearts' kwamen Dr. Schönberg en Turner Cody erbij en werd het geluid uiteraard voller ,maar ook met z'n tweeën kregen de Fransen de zaal moeiteloos mee. Vooral het swingende '1-2-3/Apple Tree', met zijn onvoorstelbaar leuke tekst, bleek de voorbode voor een wervelend optreden waarin het enthousiasme van de band op het publiek afstraalde en het ene leuke nummer het andere opvolgde.

Gewapend met een drummer en een percussionist-trompettist zorgde Herman Dune voor heel wat leven in de Brusselse brouwerij, en het was kiezen tussen je volledig laten gaan op het aanstekelijke ritme of luisteren naar de vindingrijke en veelal grappige woorden van David. In dit laatste opzicht viel 'My Baby Is Afraid Of Sharks' positief op. In die song legt David uit hoe hij zijn vriendin eenvoudig van de ene angst na de andere afhelpt. Ook voor de haai die langs kwam zwemmen, want die bleek eigenlijk een dolfijn te zijn. Zoals vanouds kwam "my baby" een zeventien keer voor in elk nummer.

Een a-typisch moment was 'Good For No One', de enige ingetogen song van de hele avond. Drums en percussie namen een heel ander, meer sfeervormend geluid aan en David ging de melancholische toer op met "You know I am good for no one and you are the perfect woman". Het contrast was groot net na het zeer overtuigende 'Your Name/My Game', ongetwijfeld een van de betere momenten van de avond en voor de vrolijke instrumental 'Baby Bigger'.

De muzikanten van Herman Dune zijn van het type dat voor een appel en een pint je hele feestje tot in de puntjes entertaint en zelfs doorspeelt nadat de laatste gast is vertrokken, gewoon omdat ze er zo veel plezier uit halen samen te musiceren. Waar Turner Cody gewoon leuk was, was Herman Dune erg overtuigend, ongetwijfeld ook zeer binnenkort in Gent en Hasselt. Toch maar gaan kijken?

Herman Dune en Turner Cody spelen op 16 oktober in Vooruit, Gent en op 17 oktober in Muziekodroom, Hasselt.

60 Seconds
van Turner Cody is uit bij b.y_records.
Giant van Herman Dune is uit bij Source Etc.


E-mailadres Afdrukken
 
Herman Dune + Turner Cody

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST