Banner

Dans Dans + Falling Man

20 januari 2012, Charlatan

Guy Peters - foto's: Geert Vandepoele - 21 januari 2012

Twee nieuwe(re) bands die elk hun debuut kwamen voorstellen. Hoewel er meer verschillen dan overeenkomsten zijn in hun aanpak, hebben zowel Dans Dans als Falling Man laten horen waar de respectievelijke liefhebbers voor gekomen waren.

Het trio Dans Dans – gitarist Bert Dockx (foto), bassist Fred ‘Lyenn’ Jacques en drummer Steven Cassiers – begon zonder veel poeha en met amper ondersteuning van de geluidsinstallatie. Je zou kunnen zeggen dat hun muziek zich moeilijk leende voor een luidruchtig publiek dat voor het grootste deel vooral geïnteresseerd was in zuipen en de decibels van Falling Man, maar het had geen impact op de gedrevenheid waarmee het drietal van start ging. Dat gebeurde met een kwieke versie van Monks “Misterioso”, die op gang getrokken werd door het broeierige, minimalistische samenspel van de ritmesectie (de bassist bewees dat twee noten soms ook volstaan) en door Dockx opengevouwen met de bekende dalende/stijgende melodie. Dans Dans mag dan wel vooral inspiratie zoeken in de jazzgeschiedenis, maar de sound gaat verder dan dat en doet psychedelica, rootsmuziek en jamrock aan. Nu eens bochtig slingerend en dan weer compact uithalend.

Heel knap in de set was ook een cover van Morricone’s “The Sicilian Clan”, uitgevoerd in de lijn van John Zorn. Daarna putte het trio opnieuw uit zijn debuutalbum, dat volledig aan bod zou komen. Het dubbelluik “El Is A Sound of Joy”/"Lanquidity”, beide interpretaties van Sun Ra, tilde het geheel nog een niveau hoger, een weg zoekend tussen verrassende swing, sfeerschepping en soms razende gitaaruithalen. Want hoe sterk Jacques en Cassiers soms ook musiceerden, Dans Dans is vooral een show voor Dockx, die zich compleet te buiten kon gaan aan gitaarwaanzin waarbij je zou zweren dat je de gensters van de snaren zag spatten. Opnieuw dook de naam Marc Ribot (de solo in “Waterpoort” paste zo in zijn Latin-project) in ons achterhoofd op, maar het vertoonde net zo vaak raakvlakken met Banyan (jazzrockproject van Mike Watt en Nels Cline) en in een hypnotiserende versie van Nick Drake’s “River Man” verkende Dockx zelfs het terrein tussen Richard Thompson en Eddie Hazel. Verbluffend.

Afsluiten gebeurde met de klepper die hun titelloze debuut opent: een robuuste interpretatie van Sonny Rollins’ “Freedom Suite”, een trioklassieker uit 1958 waar ze de tweede beweging uit lichtten en hertimmerden tot een briesende brok driftigheid. Het was enigszins ironisch dat het aanvankelijk de amper te controleren vurigheid van de albumversie moest missen, terwijl de andere songs net een stuk woeliger en tegendraadser klonken. Pas die namiddag was de band in bezit gekomen van hun versgeperste vinyl, en dat was, gezien de verbaasde reacties van degenen die wél geluisterd hadden, duidelijk een goede zaak. Dans Dans bestaat uit rasmuzikanten die de werelden van hoekige rock en koortsige jazz met verbluffend gemak weten te verenigen. En Bert Dockx, dat is gewoonweg onze eigen Ribot. Petje af.

Falling Man speelde duidelijk een thuismatch. Enerzijds bracht dat volk op de been dat het al op een irritant en respectloos lallen zetten tijdens het eerste optreden, maar anderzijds zorgde het ook voor een indrukwekkend enthousiaste respons tijdens de set van de lokale helden. En het moet gezegd: die gaven het volle pond. Gestuwd door een publiek dat uit hun hand at en een volume dat flirtte met debiliteit werd meteen afgetrapt met hun dierlijke, noisy rock-‘n-roll die primitieve drift en (soms) verrassende complexiteit wist te verenigen. De muzikanten blaakten van zelfvertrouwden en speelden hecht zonder het ranzige randje kwijt te spelen. Garagerock, noise-uithalen en alternatieve gitaarrock uit de jaren tachtig en negentig vochten voortdurend om dominantie. Een uitgesproken winnaar zou nooit opduiken.

Hoewel de set iets te lang was om te blijven boeien en enkele songs na een tijdje wat inwisselbaar werden, zat het dus wel goed met de muziek. De presence van duizendpoot Sam Louwyck is dan weer een andere zaak. ’s Mans gromzang – denk aan Arno met een hardnekkige bronchitis, Marc du Marais aan de downers of een bezopen camionchauffeur die nog enkele rekeningen te vereffenen heeft – is monotoon tot in het extreme, terwijl hij er aanvankelijk ook wat voor spek en bonen bij stond. Een uitdagende blik, maar een lijf dat nog niet mee wilde. Gaandeweg kwam er meer animo in zijn performance, maar het zal altijd iets blijven waar je voor of over valt. Feit is echter dat songs als “Who’s Your Dog” (denk Jon Spencer na twaalf Duvels) en “Mr. Matucheck”, compleet met gierende knopjesdraaierij, moeiteloos overeind bleven.

Falling Man speelde niet altijd even overtuigend, maar de overgave van de muzikanten en het gebrek aan pose zorgt er ongetwijfeld voor dat de band nog vaak zal aanslaan in clubs waar ze niet vies zijn van een smerige pot rock-'n-roll. Aan de fans zal het alleszins niet liggen.

De debuut-LP van Dans Dans verscheen enkel op vinyl (+ extra cd-exemplaar) en in een oplage van 200 handgenummerde exemplaren. Snel zijn is de boodschap. De EP van Falling Man heet The Hordes Of The Battered en is verkrijgbaar voor een spotprijsje.

E-mailadres Afdrukken
 
Dans Dans + Falling Man
http://www.myspace.com/dansdans
www.myspace.com/dansdans
www.facebook.com/home.php?#!/lyennmusic; http://www.facebook.com/home.php?#!/pages/Dez-Mona/139575263552; http://www.facebook.com/home.php?#!/pages/Flying-Horseman/101093433287262

Recensies:
Flying Horseman :: Night Is Long
3
Strand :: Strand
Flying Horseman :: City Same City
I/II
Flying Horseman :: Navigate
Dez Mona :: A Gentleman’s Agreement
Flying Horseman :: Twist
Dans Dans
Dans Dans
Flying Horseman :: Wild Eyes

Interviews:
DIT WAS 2014: Bert Dockx :: '’Drone, Afrikaanse muziek, folk: voor mij is dat enen bak’'
"Live spelen is het doel, de plaat is het middel"

Live:
Flying Horseman :: 25 november 2015, Handelsbeurs
3 december 2014, Handelsbeurs
Strand :: 10 september 2014, AB Huis 23
Gent Jazz 2014
Damo Suzuki & Dans Dans :: 14 juni 2014, Le Water Moulin (Doornik)
Dans Dans & Marc Ribot’s Ceramic Dog :: 6 april 2014, Handelsbeurs
Bert Dockx & Mauro Pawlowski + Paal Nilssen-Love & Ken Vandermark :: 20 oktober 2013, Zuiderpershuis
Dans Dans + The Bad Plus :: 17 mei 2013, Handelsbeurs
Bert Dockx - ‘A Track’ :: 12 + 13 april 2013, Concertgebouw Brugge
John Cale :: 18 februari 2013, Vooruit
Follow The Sound :: 26 + 27 oktober 2012, De Singel
RAT Event: Sanne Van Hek Trio + Dans Dans + Chaos Of The Haunted Spire :: 16 oktober 2012, De Kreun
Flying Horseman :: 24 juli 2011, Tour de Force (Borgerhout)
Dans Dans + Cinema Soloriens & The Cosmo-Drama :: 19 maart 2011, 4AD

Artikels:
RAT EVENT 2012 (12/10 - 16/12) :: Impro à la carte

Nieuws:
Buitenkans: 'Covers door Bert Dockx' – 31/1 in De Roma
Bert Dockx in het Nederlands
Programma voor AFF is vrijwel volledig

Uit ons archief
Banner

TEST