Banner

Rudy Trouvé

Een combinatie van melancholie, troost en gezelligheid

Joris Vanden Broeck - 09 december 2009

Lang voor de term ’supergroep’ opnieuw in zwang raakte, dweepte Rudy Trouvé al met het concept. Het cv van de man oogt dan ook zeer indrukwekkend. Van dEUS over Gore Slut tot Dead Man Ray en all star-gezelschappen als Kiss My Jazz en The Love Substitutes: Trouvé startte de voorbije vijftien jaar meer bands dan de doorsnee platenfirma in een zelfde periode tekent.

Even makkelijk als hij bands opstart, durft Trouvé er ook de stekker uit te trekken. Of ze op non-actief te zetten. Onder zijn eigen naam — al dan niet met achtervoegsels als Septet of Sextet — maakt Trouvé echter al jaren muziek. "Ik zie mezelf nog niet splitten," vertelt hij over dat project, dat de vorm van een muzikaal dagboek lijkt aan te nemen.

Rudy Trouvé: "De muziek die ik maak is voor een stuk autobiografisch, in die zin dat het een definiëren is van toestanden en emoties. Daardoor krijg je iets fictie-achtigs, maar de roots van de nummers zijn sowieso autobiografisch. Dus je kan wel zeggen dat het iets dagboekachtigs heeft. Maar ik probeer het dat wel te laten overstijgen, door het invoegen van rijmschema’s of door te kiezen voor woorden die mooi klinken. De nummers zijn vervalste dagboeken, er is aan gesleuteld. Vanaf je iets definieert en in een vorm giet, vervals je het eigenlijk al."

enola: Is de verleiding niet groot om zwaar te vervalsen, om bepaalde dingen beter voor te stellen?
Trouvé: "Tot op zekere hoogte, al hoeft dat niet noodzakelijk in positieve zin te zijn. Als het het nummer beter maakt, durf ik een situatie zeker te veranderen. Wanneer ik ruzie heb met mijn vriendin en dan een nummer maak over hoe onze relatie potentieel tot een einde komt, bijvoorbeeld. Want voor hetzelfde geld leven wij nog jaren gelukkig samen. Zij weet ook dat ik nummers maak en dat nummers maken voor mij primeert boven de waarheid."
"Maar het blijft in grote lijnen vrij waarheidsgetrouw. Tot mijn 21 heb ik namelijk fictie geschreven. Toen ben ik me beginnen realiseren dat ik de teksten die ik op dat moment schreef eigenlijk niet goed vond. Vanaf toen ben ik autobiografisch beginnen schrijven. Fictie is me niet gegeven. Al bleek achteraf vaak bij nummers waar ik zelf niet goed wist waarover ze gingen, dat ze toch over een bepaalde echte situatie bleken te gaan."

enola: Als u het heeft over fictie, gaat het dan louter over songs?
Trouvé: "Hoofdzakelijk. Ik heb ook altijd teksten geschreven, maar die liggen ergens op een plank. Daar zal niet direct iets mee gebeuren. Tenzij ik ooit de behoefte krijg om een boek te schrijven. Ik wou ooit een boek schrijven en heb dat dan ook gedaan. Had ik het een geweldig meesterwerk gevonden, dan zou ik er wel iets mee gedaan hebben. Maar dat was niet het geval. Nadien wou ik gedichtjes schrijven en dan ben ik daar mee begonnen. Het was altijd: klaar en tijd voor iets anders.

enola: Op de nieuwe plaat zing je in "Ted Cassady" I always felt related with the freaks.
Trouvé: "Eigenlijk gaat dat over de oude televisieserie "The Addams Family." Die heeft altijd een grote troostende waarde gehad: ik denk dat dat een soort ideale wereld voor mij is. Ik bemerk ook dat ik me heel dikwijls verwant voel met de verloren zielen en de onaangepasten."

enola: Vandaar het nostalgische kantje van de muziek?
Trouvé: "Het refereert dikwijls aan de jaren zestig en zeventig. Maar ook aan de jaren tachtig en negentig. Er zitten heel veel pophistorische citaten in de muziek. Daarom zijn die niet letterlijk gestolen, maar eerder in de vorm van stijlinvloeden. Het refereert eigenlijk aan een imaginaire pseudoherinnering van de jaren zeventig. Het is ook niet zenuwopwekkend-afwijkend. Tot nu toe heb ik met deze groep niet de behoefte waanzinnig veel van de luisteraar te vragen. Maar tegelijkertijd zitten de arrangementen wel vernuftig in elkaar."

enola: Zoals in "Footage", waar subtiele elektronica op de achtergrond zit.
Trouvé: ""Footage" is een geval apart: het is een voorbode voor de toekomst. De basissample waar het nummer rond opgebouwd is, is gewoon een vingerknip die ik gefilmd heb met de camera. Dat is aangevuld met percussie op een vuilnisbak. Het geluid is in de computer ingeladen en zo in het nummer beland. Live spelen we het met op de achtergrond projecties van de originele film. Dat is zo’n beetje de richting die ik de komende drie jaar uit wil. We werken nu al met projecties, maar ik wil dat het nog meer in elkaar vloeit, dat de klank van de projectie onderdeel is van de muziek."

enola: Je hebt echt een planning van wat je de komende jaren wil doen?
Trouvé: "In grote lijnen wel. Maar dat lukt niet altijd. We spelen al een jaar of negen met projecties: beelden van koeien, straattaferelen, noem maar op. Met mijn tekenfilmachtergrond (Trouvé studeerde animatiefilm) vallen er interessante combinaties te maken met de muziek. Tegenwoordig maak ik ook veel filmpjes voor tijdens mijn tentoonstellingen. Daar werk ik geregeld met installaties. Voor mij is het heel fijn om de muziek met zo’n dingen te verwerken. Als ik een pak sigaretten op tafel laat vallen en dat geluid vertraag, heb je al een basdrum."
"In de hoes zit ook die evolutie: deze keer heb ik zwart gekozen als kleur. De plaat ligt nog wel in het verlengde van wat we eerder deden, maar er zijn toch al elementen aanwezig die wijzen op nieuwe dingen die we nog gaan aanboren. Het is een beetje hetzelfde, maar toch anders."

enola: Ook die cd-hoes is nostalgisch, met zijn vermelding van kant A en B.
Trouvé: "Er is een vinylversie hoor, maar die is pas later gekomen, met dezelfde hoes." "Persoonlijk ben ik een voorstander van lange cd’s. Dat is aangenaam, er is veel kans om een wereld te creëren. 40 minuten is dan vaak te weinig om het geheel rond te krijgen. En veel mensen vinden dat lang genoeg. Maar de lengte vind ik een van de weinige voordelen van cd tegenover vinyl. 52 minuten is volgens mij zowat de ideale lengte.

enola: Vandaar vroeger de "53 minutes of..." op de hoezen van Dead Man Ray?
Trouvé: "Dat was een vondst van Daan, maar ik was er enorm voorstander van. Ik ben namelijk een sucker voor hoesinfo, dat is heel tof. Deze keer heb ik me ingehouden, maar eigenlijk heb ik de neiging om veel meer info op een hoesje te zetten."

enola: Deze keer primeren uw schilderijfiguurtjes. Echt opgewekt zien ze er ook ditmaal niet uit.
Trouvé: De hoes moet ook iets vertellen. Het is, net als de muziek, een beetje een combinatie van melancholie, troost en gezelligheid. Muziek is een vorm van therapie, maar tegelijk ook een speeltuin. Bovendien heb ik de kans om die muziek te maken met mensen waar ik al eeuwen mee speel en die ook dezelfde muzikale geest hebben. Het zijn betere muzikanten dan ik en ze ervaren ook het uitdaginggevoel als je iets zegt als "een mens met een depressie die op een café zit, zijn vrouw heeft het net uitgemaakt en in zijn hoofd hoort hij vreemde geluiden. Het is in A." Daar rond puzzelen en iets maken, is zeer fijn."

enola: Om even terug te keren naar Dead Man Ray: in de Belpop-documentaire over Daan leken jullie beiden een toekomst voor die band niet ongenegen te zijn.
Trouvé: "Voorlopig zijn er geen plannen. Het is een tijdje getroebleerd geweest, maar de plooien zijn terug gladgestreken. De behoefte om onmiddellijk iets nieuws te doen, is er niet: daarvoor moeten we immers een echt goede reden hebben. De muzikale interesses liggen ook anders. En ook, dan moeten we weer gaan optreden."

enola: Dat is niet uw ding, blijkbaar.
Trouvé: "Ik maak graag dingen, en ik speel er daarna graag mee, maar niet te veel."

enola: Dat was ook van de redenen dat u uit dEUS gestapt bent. Hoe kijkt u op die periode terug nu Worst Case Scenario opnieuw uitgebracht is? Soms toch geen spijt van uw beslissing?
Trouvé: "Neen. Er waren voor mij toen geen andere opties. dEUS speelde heel vaak en ik werd gek van dat toeren. Ik ben fan van die groep en vind het fijn dat ik er deel van uitgemaakt heb, maar ik heb geen spijt dat ik er niet meer in zit. Ik heb Worst Case Scenario onlangs nog wel eens opgezet en ik was aangenaam verrast door wat ik hoorde. Vooral omdat ze door Peter (Vermeersch) en Pierre (Vervloessem) goed geproducet is. Ze klinkt niet 1994 en daar ben ik heel blij mee. Ze heeft een vrij sober, tijdloos geluid: drums zoals drums klinken, gitaren zoals gitaren klinken, niet te veel van de nieuwste snufjes van dat moment."

enola: Hoe staat het met uw andere bands? Op de HeavenHotel-website staan Kiss My Jazz en Gore Slut als actief.
Trouvé: "Neen. Actief is een verkeerde term. Eigenlijk zijn die groepen nooit officieel gesplit. Dus als de zin ooit opduikt, kunnen ze geactiveerd worden. Toen we met Kiss My Jazz stopten, hebben we ons voorgenomen opnieuw te beginnen op het moment dat Dave (de Schot "Viking" Dave Robertson) zeventig wordt. Ik denk dat dat over een jaar of acht is."
enola: Onder de noemer Rudy Trouvé (Sep/Sextet) lijkt veel mogelijk: vroeger gingen de jazznummers naar Kiss My Jazz en de gitaarrock naar Gore Slut.
Trouvé: "Ik blijf toch nog altijd geneigd om voor een groep een bepaalde richting uit te stippelen. Hier is quasi alles mogelijk, maar ik probeer met deze groep toch een soort verzamelcassettes in elkaar te steken die refereren aan het soort muziek die ik zelf opzet als (denkt na) achtergrondmuziek is een verkeerd woord, maar om een glas wijn bij te drinken en een sigaret bij te roken. Het gevoel van een zomeravond of een zondagnamiddag, met easy listening, ska, bossa, een verdwaald punknummer, wat country, singersongwriterdingen."
"Je hebt muziek die je opzet om energie te krijgen, om je frustraties te luchten, je hebt muziek waar je iets van bijleert en je hebt ook het soort muziek dat ik zelf gebruik om mij te ontspannen. Je krijgt dan natuurlijk wel de belachelijke situatie dat ik muziek wil maken van het soort waar ik meer van wil horen, maar tegen dat die dan klaar is, ben ik het natuurlijk beu.
(plechtig:) "De hoofdbetrachting is -- buiten het tekstueel gebied dat dient voor het luchten van emoties en blabla -- muzikaal meer van het soort muziek maken waar ik zelf graag naar luister, waar ik dan vervolgens niet meer naar luister."

E-mailadres Afdrukken
 
Rudy Trouvé

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST