Banner

Groep Jezus

''Draai toch Groep Jezus, verdorie!''

Matthieu Van Steenkiste - foto's: Pieter-Jan Van Stockstraeten - 07 juni 2004

Op dit moment kun je ze nog beschouwen als "het best bewaarde geheim op de Vlaamse rockkaart", maar als het van ons afhangt zal dat niet lang meer duren. Met This Is Our Land heeft Groep Jezus een pracht van een plaat afgeleverd, ééntje die dit land moét gehoord hebben. We zullen de Engelse pers eens leren wat hypen is!

Het is 21 mei en eventjes denken Groep Jezus-frontman Iwein Segers en ik dat het interview net op de dag van Morrissey’s vijfenveertigste verjaardag valt. We vergissen ons met een dag - Mozzer verjaart op 22 mei — maar de toon is gezet. Laat in gelijk welk goed gezelschap de naam van Groep Jezus vallen en de woorden "The Smiths" zullen teruggekaatst worden. Segers maakt dan ook geen geheim van zijn adoratie: net als zijn held Morrissey is hij trots gekuifd en wanneer we hem een week later — netjes in het pak — zien optreden in zijn hometown Jezus-Eik, is het moeilijk niet aan de voorman van de legendarische Engelse groep te denken. Over diens nieuwe You Are The Quarry konden we het nog niet hebben ("ik ga hem hierna kopen"), dus hadden we het maar over de nieuwe Groep Jezus. This Land Is Ours is immers meer dan de moeite waard, en we verwachten eigenlijk niet anders dan dat u hierna de cd bij uw betere platenboer aanschaft.

enola: Ben je die vergelijkingen met The Smiths eigenlijk nog niet beu?
Iwein Segers: "Neen. Hoe meer hoe liever, zelfs. Uiteindelijk zijn wij veruit de enige groep in België die er voor uit komt een grote liefde voor die groep te koesteren, waarbij je het in de eigen muziek ook herkent. Terwijl we toch een eigen geluid blijven hebben. Er zijn wel andere artiesten in dit land die met Morrissey dwepen, zoals Luc De Vos, maar ze doen er niets mee. Al werden wij met Gorki vergeleken toen ik in het begin Nederlandstalige liedjes schreef. Dus misschien is er toch niet zo’n verschil. Ik ben ervan overtuigd dat wij een publiek kunnen bereiken dat valt voor Gorki, The Smiths, Morrissey, zelfs The Veils en misschien ook The Lemonheads."
"Helemaal in het begin — zo’n zes jaar geleden — werden we ook vaak met Joy Division vergeleken. Dat was vooral de invloed van Rudy Trouvé die onze eerste EP producete. Met Depeche Mode is ook vaak een link gelegd, maar dat komt gewoon omdat ik ook zo’n warme diepe stem heb als Dave Gahan. Ik ben absoluut geen fan van die groep. De laatste tijd hoor ik meer en meer Evan Dando (van The Lemonheads, mvs) in mijn stem."

enola: In "Teenage Boys Will Come" buig je je stem wel helemaal op zijn Morrissey’s.
Segers: "Op Turn Up Speed Or Show Me Love deed ik dat nog veel meer, maar over het algemeen probeer ik dat minder en minder te doen. In dit specifieke nummer is dat er echter dubbel en dik om gedaan: er zit ook een sample van een Morrisseybootleg in waar hij de security de opdracht geeft fans die het podium te bestormen niet tegen te houden. Het liedje gaat dan ook over het feit dat we het niet meer dan normaal zouden vinden dat er duizenden tieners naar onze optredens zouden komen."
"Vandaar ook de titel This Land Is Ours. Dat kwam vanuit het gevoel "nu is het aan ons, dit land is van ons." Het had een referentie kunnen zijn aan "A Rush And A Push And This Land Is Ours" van The Smiths, maar daar had ik nog niet aan gedacht. En ja: het heeft wel een hoog Morrissey-gehalte. Overigens: het mag dan een hoog "eigen volk eerst"-bijklankje hebben, dat is geenszins de bedoeling. Of misschien toch een beetje, maar dan hoogstens om amok te maken. Het is zeker geen boodschap die er in ligt."

enola: Welk land dat is, lijk je dan weer in het midden te laten: het cd-boekje versier je met een kaart van de Baltische Zee.
Segers: "Dat heeft een betere reden: volgens mij heeft de Baltische Zee de vorm van een gitaarspeler. Kijk maar: je moet hem op zijn knieën voorstellen en dan is dit hals van de gitaar, daar zijn hoofd. Hij speelt een solo. Als je de namen er bij wegdenkt zie je het wel. Mij valt het altijd op als ik Sabine Hagedoren of Frank Deboosere het weer zie voorspellen. (na de lichte aarzeling bij ons te hebben gezien) Ik zal het op de volgende plaat duidelijker maken. Eigenlijk zou ik ook best willen spelen daar, in Scandinavië."

enola: Je covert op de plaat ook "Moviestar" van de Zweed Harpo.
Segers: "Dat was een idee van Jo Francken (o.a. Technotronic, mvs), de beste producer van België. Toen we vorig jaar het voorprogramma van Admiral Freebee speelden, brachten we voor de grap een cover van dat nummer, dat een hitje was in de jaren zeventig. Francken, die het debuut van Freebee geproducet had, hoorde dat en wilde dat voor zo goed als geen geld met ons opnemen als we beloofden het als single uit te brengen. En daar zeiden we natuurlijk geen neen tegen."
"Eigenlijk hebben we er een Tindersticks-versie van gemaakt: het nummer was oorspronkelijk veel vrolijker en een gigantische hit in de jaren zeventig. ABBA zong trouwens in het achtergrondkoortje. Voor de videoclip zijn we gaan filmen op de paardenrennen en grappig genoeg las ik daarna dat Harpo het geld van die hit in een paardenfokkerij heeft gestoken. Zijn beste paard heet natuurlijk Moviestar."

enola: Het woord dat het meest valt in besprekingen van jullie debuut, was "depressie". Nochtans zit er ook heel wat humor in Groep Jezus.
Segers: "Er zit altijd een flinke dosis ironie in onze songs, maar op Turn Up Speed Or Show Me Love was die nog ver te zoeken. We hadden die onder zoveel lagen weggestoken, dat de ironie bijna niet meer te vinden was. Maar misschien was het ook wel een depressieve plaat. Ik was nogal op zoek: naar een lief, aandacht, goeie muziek, goeie muzikanten. En dat is bij deze plaat allemaal niet meer nodig."

enola: In de Vlaamse pers wordt er behoorlijk weinig aandacht aan jullie geschonken. Voel je je over het hoofd gezien?
Segers: "Dat heeft me toch wel een week lang gefrustreerd, maar nu trek ik het mij niet meer aan. We krijgen heel wat aandacht immers van sites als jullie en ook Radio 1 en zélfs Radio 2 zijn mee. In Nederland krijgen we ook heel veel aandacht en niets dan positieve recensies. En liever geen bespreking dan een slechte, natuurlijk. Als ik hoor hoe Morrissey en The Smiths terug gedraaid worden, denk ik echter wel 'verdorie, draai Groep Jezus toch ook!' want uiteindelijk doen we toch iets gelijkaardigs. Maar geleidelijk aan zijn we toch een vaste waarde aan het worden, denk ik, en we krijgen toch steun van heel wat leuke mensen."

enola: Op je achttiende stopte je met school om alles op muziek te zetten. Hoe is dat verlopen?
Segers: "Ik ben op mijn achttiende naar Antwerpen getrokken met het idee lid te worden van de Antwerpse scene. Wat natuurlijk faliekant mislukt is en ik ben daar verweesd terug van gekomen. Al heb ik er wel één vriend aan overgehouden: Tom Van Laere die dat jaar overigens tweede werd in de Rockrally als Admiral Freebee. Voor de rest ben ik niet binnen geraakt in die kliek. En achteraf gezien had ik dat ook helemaal niet nodig: ik ben een scene op mijzelf. De toekomst is aan de Brusselse scene met groepen als Rumplestitchkin, Satellite City en natuurlijk Groep Jezus."
"Ik was zo vol van dEUS en Rudy Trouvé en wat die allemaal deden. Ik dacht dat ik alleen maar iets kon bereiken door daar bij te horen zelfs al was ik daar helemaal nog niet klaar voor. Nu heb ik mijn eigen weg gevonden en dat is mijlenver van wat zij doen. Rudy heeft Groep Jezus wel ontdekt, maar wist ik veel dat hij eigenlijk zelf al buiten heel die kliek stond. Als ik er nu op terugkijk, dan zie ik hoe gemaakt het allemaal is. En dat zullen ze zelf ook wel beseffen. Maar ach, misschien is dat wel leuk als je daar in vertoeft."

enola: Kun je van muziek leven?
Segers: "Neen. Grotendeels omdat we met de inkomsten van de optredens onze plaat afbetalen die we zelf hebben gefinancierd. Anders zouden we er nog niet van kunnen leven, maar dan konden we al iets meer. Ik ben sinds een paar weken werkzoekende en de meesten in onze groep werken wel, dus op dat gebied kun je Groep Jezus misschien wel als hobbyproject beschouwen. Maar dan wel één waar we honderd procent voor gaan. We denken zelfs al aan de volgende plaat."
"Ik ga voor die volgende plaat meer op basis van riffs schrijven. Vroeger schreef ik de nummers op bas: een heel simpele baslijn en daar zocht gitarist Steve Lacourt — ook bekend als de Johnny Marr van Ottenburg — een fantastische melodielijn op. Nu leer ik gitaar spelen en schrijf ik meer op gitaar. Het zal wel grotendeels hetzelfde geluid blijven: de eenvoud die er nu inzit moet er in blijven zitten. Dat heb ik van mijn vader die altijd zei dat eenvoud siert. Dat is het belangrijkste in het leven en in de muziek ook dus."

enola: In "I’m So Happy That You’re Mine" ga je daar heel erg ver in, in die eenvoud. Dat nummer is op het melige af.
Segers: "Dat is er om gedaan. Het is altijd dubbel bij Groep Jezus. Veel mensen hebben dat niet door. Dat nummer is niet supermelig bedoeld, en tegelijk weer wel: we bewandelen graag de dunne lijn tussen melig en niet-melig. Overigens: dat is het enige nummer dat ik in opdracht van iemand anders heb geschreven. Het is dus zelfs niet voor mijn eigen lief maar voor dat van een meisje dat me een liefdesliedje vroeg voor haar vriend. Dat heb ik gedaan en achteraf vond ik het zo goed dat ik het ook zelf wilde houden."

enola: Hoe is de verhouding tussen Iwein Segers en de rest van de groep? Wat is de rol van Floortje en Steve?
Segers: "Floortje is er bij van in het begin en ze zal altijd deel van Groep Jezus blijven. Samen met Steve en haar zijn we met drie de groep. Daar rond zijn er nog muzikanten, maar we gaan ook wel concerten met ons drie doen. Floortje schrijft ook mee aan de nummers en haar inbreng is heel belangrijk wat betreft melodieën. Ze is een fantastische zangeres ook en zingt op alles mee. Daarnaast is het natuurlijk ook heel leuk om een meisje in de groep te hebben. Dat relativeert de dingen."
"Live hebben Steve en Floortje al meer invloed, en dat gaat ook op de volgende plaat zo zijn. Nu ik met riffs bezig ben, gaat het ook iets steviger worden in de toekomst. Een daarnaast ben ik me ook wat aan het inwerken in de rol van zanger als entertainer. Nu ik een goeie groep heb die de melodieën speelt, kan ik me beperken tot de riffs."

enola: We kregen op de radio ook al een andere kant te zien van Iwein Segers met columns in Collage en je bijdragen aan Het Ministerie Van Miserie op Studio Brussel. Hoe ben je daar terecht gekomen?
Segers: "Toen Chantal Pattyn nog bij Stubru zat, speelden we met Groep Jezus ooit in het voorprogramma van The Sheila Divine. Chantal zag blijkbaar meer in mij dan muziek alleen en zo ben ik met mensen in contact gekomen die mij ook vroegen voor Collage en French Quizz. Ik had wat afstand genomen van de radio omdat mijn vader al dertig jaar op Radio 2 werkt, maar door die dingen heb ik wel het virus te pakken gekregen. Het tofste was Collage. Daar kreeg ik veel reactie op en ik ben nu eigenlijk nog op zoek om zoiets te mogen doen. Op de radio of tv. Ik schrijf wel graag columns, maar het is vooral het brengen ervan dat ik graag doe. Helaas ben ik van nature nogal lui en ofwel floept het eruit ofwel duurt het weken voor ik iets vind."

enola: Nog een laatste dienstmededeling: This Land Is Ours deed onze ouderdomsdeken Philip Fonteyn denken aan Heads And How To Read Them van The Dentists.
Segers: "Zegt me niets, maar ik zal het eens checken. Dat doe ik altijd als mensen ons met iets vergelijken. Toen de naam Depeche Mode viel, ben ik dat ook gaan nakijken, en dat begreep ik totaal niet. Maar dit, The Dentists, dat klinkt wel al goed, vind je niet?" (lacht)

E-mailadres Afdrukken
 
Groep Jezus
Waf / http://www.groepjezus.com
www.groepjezus.com


Advertentie
Banner
Advertentie

TEST