Banner

Sielveen Riefman

‘’Eigenlijk wou ik eens helemaal afgekraakt worden’’

Joeri Bruyninckx - 11 april 2007

Als Sielveen Riefman zegt dat wachten loont, bevestigt hij daarmee niet zijn lidmaatschap van de bijna gelijknamige vereniging tegen voorhuwelijkse seks, maar probeert hij goed te praten dat we vijf jaar op zijn debuut hebben mogen wachten. Riefman vond immers dat hij wel iets nuttiger te doen had dan plaatjes maken, al is hij er nog steeds niet uit wat dat dan juist had moeten zijn.

Riefman maakt al enkele jaren deel uit van het Rarefish-collectief en debuteerde eind vorig jaar met Birds And Other Machines, een split met Haruki (fotograaf Boris Snauwaert), op het Antwerpse Kaspar Hauser-label.
De muziek van Sielveen Riefman (een anagram van Lieven Fieremans) is een combinatie van invloeden uit de vroege jaren negentig, toen indierock, Warp en Mo’Wax voor het mooie weer zorgden. Al bezitten de nummers van Sielveen, dankzij wat rare sillyness en een gezond je-m’en-foustisme, ook ontegensprekelijk over een eigen gezicht.

enola: Je maakt al sinds 2002 deel uit van het Rarefish-collectief. Toch breng je nu pas je debuut uit.
Sielveen Riefman: "Eigenlijk werk ik niet zo lang aan een nummer. En ik heb zeker niet sinds 2002 aan deze nummers gewerkt. Al zal alles wat ik sindsdien gedaan heb wel bijgedragen hebben tot het huidige resultaat. Het zal je verbazen, maar ik werk eigenlijk vrij snel. Alleen weinig. Te weinig misschien. Als de omstandigheden goed zijn, als ik tijd heb, ik in de stemming ben,... dan lukt het zelfs op een avondje, aangezien componeren en opnemen bijna samenvallen bij mijn werkwijze. Ik neem wat op, voeg iets toe, bewerk of knip, tot het af is. "All Bets Are Off" is zo een voorbeeld van een nummer dat er op enkele uren opeens was. En als het niet lukt, merkt ik dat vrij snel, dan stop ik ermee. Ik bewaar het dan wel omdat sommige ideetjes of geluidjes later nog van pas kunnen komen. Toen de vraag er kwam voor deze split, had ik eigenlijk niets passends op de plank liggen, maar ben ik voor de meeste nummers aan de slag gegaan met wat losse ideeën en fragmenten uit mijn archief van die mislukkingen."

enola: Waarom heeft het eigenlijk zo lang geduurd voor je met jouw muziek naar buiten kwam?
Riefman: "Goeie vraag. Ik weet het niet. Ik hou van muziek, ik maak en speel graag muziek. Maar ik voel niet echt de noodzaak om met iets naar buiten te treden of een statement te maken. Als ik aan een nummer begin, weet ik vaak niet waar ik uitkom. Daardoor heb ik al vrij veel verschillende soorten nummers gemaakt — van elektronica tot indierock. Ik heb nooit echt een idee gehad van "deze vijf horen bij elkaar, dat wordt een e.p..", of "laat ik nu eens vijf bij elkaar passende nummers maken zodat het een e.p. kan worden". Al doe ik dat laatste misschien wel eens, zo is het immers bij deze release ook gegaan. Toen het idee er was, ben ik echt enkele dingen beginnen bewerken of afwerken om ze de sfeer en het gevoel te geven die ik op deze split voor ogen had. Dat vond ik wel leuk, al leek het soms een opdracht."

enola: Je debuut is een split geworden.
Riefman: "Die vraag kwam van Thomas (Bartosik, labelbaas van Kaspar Hauser, jbr). Ik was onmiddellijk gewonnen voor dat idee omdat ik op dat moment wel enkele losse ideetjes had die in dezelfde sfeer zaten als de nummers die ik van Haruki hoorde."

enola: In de kritieken die ik gelezen heb, wordt Birds And Other Machines goed onthaald.
Riefman: "Eigenlijk wou ik eens helemaal afgekraakt worden, zodat ik mezelf eindelijk eens kon duidelijk maken dat dat gedoe met die muziek tot niets leidt en dat ik mijn tijd beter in meer nuttige dingen kan steken. Maar nee, nu blijkt dat sommige mensen deze muziek best wel ok vinden. Nee, uiteraard is het leuk dat deze cd zo goed onthaald wordt. Al heeft wat ik zonet schertsend zei wel een grond van waarheid. Ik was eens benieuwd naar wat anderen ervan vonden, want eigenlijk ben ik tot nu toe vooral op mijn eigen kleine eilandje bezig geweest. Het motiveert alleszins om verder te werken."

enola: Lag het voor de hand dat jouw eerste cd op het aan Rarefish verwante Kaspar Hauser Records zou verschijnen (beide zijn initiatieven van Bartosik, jbr)?
Riefman: "Voor de hand in die zin dat ik door Rarefish Thomas heb leren kennen. En door tot het Rarefish-collectief toe te treden heb ik toch wat gelijkgestemde mensen leren kennen. Daarvoor kende ik maar weinig mensen die met dit soort muziek bezig waren. Ik ken eerlijk gezegd ook weinig andere labels waar ik mijn muziek kwijt kan geraken. Rarefish en Kaspar Hauser zijn beide leuke initiatieven voor minder voor de hand liggende muziek en ik voel me daar wel op mijn plaats."

enola: Voel je je verwant met andere Rarefish- en Kaspar Hauser-acts als Wixel, Misels of Tomàn?
Riefman: "Eerder in de zin waarop ze met muziek bezig zijn dan puur muzikaal. Onze muziek valt moeilijk te vergelijken. Ik denk dat het vooral ligt in de manier van zoeken naar een bepaald geluid of een bepaalde sfeer." enola: Je songs refereren erg naar de muziek die begin jaren negentig gemaakt werd.
Riefman: "Dat was de periode van mijn late tienerjaren. Daar werd de basis voor mijn muzikale smaak gelegd, zeker, dus het zal vooral daaraan liggen. Ik luisterde toen heel veel naar muziek, soms deed ik hele dagen niets anders dan platen en cd’tjes beluisteren, muziektijdschriften lezen, naar de radio luisteren om de nieuwste muziek te leren kennen,... Die muziek heeft toen zeker een stempel op me gedrukt en onbewust zal dat allemaal wel doorschemeren in wat ik nu maak."
enola: Als ik je zeg dat jouw muziek me aan Pavement, Sukia en Aphex Twin doet denken, kan je je daar dan in terugvinden?
Riefman: "Ja, ik ben zelfs vereerd. Dat deze drie namen muzikaal ver van elkaar staan, vind ik ook wel leuk. Dat veronderstelt toch een verscheidenheid. Of geen keuzes kunnen maken, natuurlijk. Dat probleem heb ik al onderkend..."

enola: De demo’s die ik van jou hoorde waren een stuk verscheidener dan wat er uiteindelijk op deze cd is beland. Daar stonden donkere soundscapes en collageachtige stukken op die me aan Nurse With Wound of Einsturzende Neubauten deden denken. Van dit soort invloeden is op Birds And Other Machines geen sprake meer. Hoe komt het dat dit soort muziek er tussenuit is gevallen?
Riefman: "Eigenlijk vooral doordat ik aan de nummers op deze cd heb gewerkt nadat het idee voor de split er was. Ik wou dat het allemaal een beetje speels en kinderlijk klonk en dan komen donkere soundscapes of industriële geluiden niet zo goed van pas. Toen ik de nummers van Haruki hoorde, wou ik op mijn manier in dezelfde sfeer verder werken. Maar aangezien alle drums op mijn nummers met potten, pannen of blikken trommels tot stand zijn gekomen, zijn Einsturzende Neubauten nooit ver weg. En de combinatie van natuurlijke geluiden en muziekinstrumenten boeit me nog steeds enorm. Dat is zeker de weg die ik zal blijven bewandelen."

enola: Voor zover ik weet, heb jij nog nooit opgetreden. Ben je van plan om daar met deze release verandering in te brengen?
Riefman: "Ik heb inderdaad nog nooit opgetreden. En daar zal niet snel verandering in komen. Al zou ik het wel willen proberen, maar de juiste manier waarop en de juiste mensen waarmee heb ik nog niet gevonden. Alleen zou ik het nooit willen of durven doen, daar ben ik veel te onzeker en verlegen voor. Wat ik als ideaal zie, is een zevental mensen die ritmes en melodieën creëren aan de hand van heel eenvoudige voorwerpen, gecombineerd met enkele echte instrumenten. De samples dus niet via een sampler spelen, dat is nogal saai, maar ze zelf ter plekke maken. Die geluiden dan loopen is eventueel wel toegestaan in dit concept (grijns). Als ik er de juiste mensen voor vind, wil ik het zo wel eens proberen. Al kan het ook heel belachelijk overkomen natuurlijk. Maar dat zal ik dan pas weten."

enola: Tot slot: op jouw myspace staan bij jouw vrienden, naast de rarefishies en vele andere muzikanten, ook Rudy Silvester (die te zien was als afsluiter in een van de afleveringen van Willy’s en Marjetten, jbr). Een grap?
Riefman: "Rudy Silvester komt ook uit Asse en als muzikanten onder elkaar loop ik hem wel eens tegen het lijf bij onze dealer. Nee, serieus, een grap is dat niet. Als dorpsgenoot ken ik die man natuurlijk, en eigenlijk moet je een beetje medelijden hebben met hem. Een vreemde, tragische figuur. Met zijn muziek heb ik helemaal geen voeling, wat zeker niet wil zeggen dat ik neerkijk op dat soort muziek."
"Ik krijg op de een of andere manier op myspace ook veel aanvragen van ambientmuzikanten die op de achtergrond van hun profiel een foto van het andromeda-stelsel zetten en fysicaformules gebruiken als titels voor hun nummers. Daar heb ik even weinig voeling mee, maar dat wordt dan over het algemeen wel serieus genomen. Daar zal niemand naar vragen. Voor mij is er geen onderscheid."

E-mailadres Afdrukken