Banner

Goose

''In Londen worden we in de H&M gedraaid… nu nog in de GB''

Joris Peeters - foto's: Madelien Waegemans - 15 november 2006

De fans van Goose hebben heel wat geduld moeten opbrengen. Maar nu de debuutplaat er is, krijgt ze niets dan lof, zelfs over de grenzen. "We hebben er zodanig veel tijd ingestoken dat we het nu niet gaan verprutsen", aldus de band.

Het gaat plots snel voor Goose. Nadat de Kortrijkse formatie Humo’s Rock Rally won in 2002, had de band maar liefst vier jaar nodig om een eerste plaat (Bring It On) op de markt te brengen. Dat deden ze wel op Skint, het gerenommeerde Britse platenlabel, dat de plaat deze maand zelfs in Japan lanceert. Gelukkig zijn de jongens van Goose geen kamikaze, maar weten ze goed wat ze doen.

Vanavond is Goose gastheer van De Kreun, de club in hun thuisstad die de deuren openzet voor de passage van Clubside Down. Nog op het programma: de dj’s Hermanos Inglesos, Midfield General en de loeiharde electro van Nid & Sancy. Namen die enkele jaren geleden absoluut niet te rijmen vielen met Goose. Maar ondertussen werd heel wat gitaargeweld ingeruild voor synths, en maakt het viertal zelfs discotheken onveilig. Hoe verklaren ze die omslag?

Mickael Karkousse (zang/toetsen): "Heel simpel: tijd. In 2003 kwam de single "Audience" uit, dat was eigenlijk het eerste nummer dat de richting uitging van wat we nu aan het maken zijn. Bert (Libeert, drummer -jp) heeft het gemaakt en opgenomen in een studio, het maakte deel uit van een opleiding die hij toen volgde als geluidstechnicus. Ik heb er synthesizer bij gespeeld en toen was plots dat nummer daar. "Audience" was nieuw, in vergelijking met onze andere nummers."
"Vanaf dan zijn we eigenlijk op een heel andere manier songs gaan maken: los van het repetitiekot, alle vier apart, soms eens met twee of drie. We zijn beginnen nummers maken op computer en experimenteerden met meer instrumenten. Dat was voor het eerst mogelijk, omdat we op repetities alle vier aan ons instrument gebonden waren. In een studio kun je alle instrumenten aanraken die je wil. Dat is ook ons grote voordeel: iedereen kan bijna alles bespelen. De drummer speelt synth of gitaar, de bassist kan zingen en speelt drum, alles kan omgedraaid worden. Daardoor kunnen we heel veel kanten uit."

enola: Zet die evolutie zich voort? Hoe klinkt Goose binnen nog eens vier jaar?
Tom Coghe (bas): "Dat kunnen we niet weten, we volgen ons gevoel."
Karkousse: "Momenteel doen we iets waar we ons heel erg op ons gemak bij voelen. Maar we voelen ook nu al, als we bijvoorbeeld een remix maken, dat we aan het evolueren zijn. In welke richting dat is weten we niet. Maar dat beschouw ik juist als onze sterkte. Het belangrijkste blijft altijd dat het leuk is om live te brengen, zonder computer. Dat zal altijd zo blijven. Wat we op plaat zetten moeten we tijdens optredens kunnen overbrengen aan ons publiek. Misschien heeft de volgende plaat weer meer gitaren, dat zien we wel."

enola: Profiteren jullie nu van de hype die rond synthrock hangt?
Karkousse: "Ik vind het moeilijk om te zeggen of dat profiteren is. Zoals gezegd zijn we er toevallig in terecht gekomen. We doen gewoon ons ding, maar op een bepaald moment gaat dat uit je handen, wat de pers schrijft hebben wij niet onder controle. In Engeland steken ze ons in de categorie New Rave, Klaxons maakt daar bijvoorbeeld ook deel van uit. Maar als Klaxons of wij geen succes hebben dan blijft die New Rave beleving ook niet duren natuurlijk."

enola: De voorbije maanden is er heel wat heen en weer gependeld over het Kanaal. Wat is het verschil tussen optreden in België en optreden in Engeland?
Karkousse: "Vooral dat we in Engeland meer in discotheken spelen, dat is toch wel leuk. Nog een groot verschil is de manier waarop mensen uitgaan in Engeland… veel harder, veel zatter ook (lacht)."
Coghe: "Het is ook veel zwaarder om te spelen in een discotheek. De omstandigheden zijn anders, er is geen stage crew die komt helpen. Discotheken zijn in se niet gemaakt om in op te treden, maar net daarom is het tof, omdat je dan een vibe kan creëren die normaal de dj creëert, maar dan als live band."
Karkousse: "In Engeland krijgen we ook nauwelijks een rider. Maar dat compenseert zich wel in de reactie van het publiek."

enola: Voor jullie is deze plaat een excuus geworden om veel te kunnen optreden, heb ik gelezen. Wordt dat geen routine?
Coghe: "Voorlopig is het dat zeker nog niet."
Karkousse: "Wij zijn ook een echte groep. Het is onze eerste plaat en we genieten er ook van om dat met deze vier mensen te spelen. We proberen het altijd leuk te houden voor onszelf, net zoals voor het publiek. Sommige nummers hebben we herwerkt om ze live te brengen. Misschien worden we het ooit wel beu, maar we gaan er van uit van niet, omdat er nog te veel is dat we moeten doen."
Coghe: "We zijn ons er ons ook bewust van dat we nog veel moeten optreden, de plaat komt ook uit in een aantal andere landen, dus daar moeten we ook naartoe. Maar de omstandigheden zijn altijd anders. Ook afhankelijk van waar we spelen, klinken we gemener, zoals in Turnmills (een club in Londen, nvdr), waar we speelden om half vijf ’s nachts."
Karkousse: "(overtuigd) Dat was echt wel een gemene set. De klank kwam van overal, de boxen stonden niet langs één kant. Het was er super warm ook. Echt een smerige set."

enola: Waar staat de plaattitel Bring It On voor? Zoiets als "geef ons nu maar snel een podium"?
Coghe: "Het is in de eerste plaats de titel van een nummer. Het heeft genoeg stoerheid, maar het is ook wel met een knipoog."
Karkousse: "In het West-Vlaams vertaald is het zoals dat nummer van ’t Hof Van Commerce, "Kom Mor Ip", bedachten we achteraf. Maar zo voelt het ook, wij zijn echt blij met deze plaat. Wij geven ze, doe ermee wat je wilt. Reacties kun je toch nooit goed inschatten, we hebben nu geluk dat die redelijk positief zijn. Maar als je het met vier mensen al leuk vindt, zou het moeten lukken dat er op de hele wereld niemand is die het ook niet tof vindt (lacht)."

enola: Jullie booker, manager en platenfirma zijn Engels. Is de titel "British Mode" toeval?
Coghe: "Die titel was er van daar voor al. "British Mode" is eigenlijk een instelling op de compressor die in onze studio staat. Als je een nieuw nummer wil maken op computer, moet je dat eerst een naam geven, vaak zonder dat je al iets weet van de lyrics. Dan zoek je naar dingen rondom je. "British Mode" is daar een voorbeeld van."
Karkousse: "Ik heb wel net gehoord dat er in Londen een modestudent van Central Saint Martins "British Mode" gebruikt heeft voor zijn afstudeerproject. Het wordt ook in de H&M gedraaid in Londen… nu nog in de GB (lacht)."

enola: Kwam Dave (Martijn) soms met nieuwe of andere muzikale ideeën thuis toen hij op tour was samen met Soulwax?
Karkousse: "Je bedoelt gepikt? (grijnst) Hij heeft ongetwijfeld wat dingen meegenomen, maar ik denk vooral professionalisme."
Coghe: "Niet zozeer muzikale ideeën, misschien ergens onbewust wel iets, maar onze plaat was op dat moment eigenlijk al zo goed als af."
Karkousse: "Het gaat ons vooral om de combinatie live groep en dansbaarheid. In de jaren ’70 waren er veel disco groepen, dat waren toch ook niet allemaal covers van elkaar?"

enola: Bring It On komt in november ook in Japan uit. Hoe ver reikt jullie ambitie?
Karkousse: "De plaat komt uit in Japan, maar we nemen dat even serieus als dat ze in België of Nederland zou uitkomen. Voor ons maakt dat eigenlijk niet zo veel uit. We hebben een goed team rond ons, de platenfirma en zo…iedereen wil er voor gaan, dus wij kunnen ook niet anders. Het is een beetje een wisselwerking."
Coghe: "Vorige week speelden we in Amsterdam, de dag erna in de Mirano in Brussel De grote baas van Skint (Damian Harris, nvdr) is twee keer komen kijken. Dat kan ik me lang niet van iedereen voorstellen."
Karkousse: "We hebben er zodanig veel tijd ingestoken dat we het nu niet gaan verprutsen. We maken plezier, maar zijn ook heel gemotiveerd. Eigenlijk is het echt niet zo moeilijk. We spelen graag muziek, dus we profiteren er van."

enola: Is er al gepraat over het volgende album?
Karkousse: "We denken er aan ja, het begint toch al een beetje te kriebelen. Maar we nemen nu eerst de tijd om onze optredens af te werken, want het is nog altijd de huidige plaat die we moeten spelen".
Coghe: "We concentreren ons echt op Bring It On nu, daar kunnen we ook nog veel mee doen, remixen maken bijvoorbeeld."

enola: Wil dat zeggen dat we weer zo lang gaan moeten wachten?
Karkousse: "Nee, ik denk wat je de volgende plaat in 2008 mag verwachten. Nog een jaar optreden en dan beginnen we er aan. Bij deze plaat hebben we gewoon de tijd nodig gehad om onszelf te zoeken eerst. We hebben alles zelf opgenomen en gemixt, daar gaat ook langer dan een dag over. We moesten nog beginnen zoeken naar een platenfirma en een management…eigenlijk is het allemaal nog heel snel gegaan. Nu hebben we een structuur, als het goed blijft lopen blijft die ook gehouden en zijn we klaar om een nieuwe plaat uit te brengen. Het is eigenlijk nog maar pas begonnen."

E-mailadres Afdrukken