TIPS VOOR 2018: Sinistro

“We maken geen muziek in een bepaald genre. Noem het maar muziek voor de ziel.”

Philippe Nuyts - 17 januari 2018

De hele maand januari blikt enola.be vooruit op het jaar dat komt. In Tips voor 2018 laten we enkele van de meest belovende artiesten aan het woord. Hou ze in de gaten en onthoud waar u voor het eerst over hen las.

In tijden van Twitterquotes zou het Portugese Sinistro omschreven kunnen worden als “Amenra met Veerle Baetens als frontvrouw”. Al was het maar om uw nieuwsgierigheid te wekken. Maar Sinistro is meer. Veel meer. Ontstaan als een instrumentale doommetalband, vervoegde de populaire Portugese actrice Patricia Andrade het viertal in 2013 om vervolgens te evolueren tot een groep die metal, postrock, triphop, filmmuziek en de unieke melancholie van de fado in één verzengende muzikale trip mengt. En die met nieuwe plaat Sangue Cássia een nieuw bloedstollend hoogtepunt kent dat Sinistro incontournable in de metalwereld en ver daarbuiten moet maken.

En dat zal ook te danken zijn aan hun verschroeiende livereputatie. Op Graspop 2017 begon de band vrijdag op het ondankbare middaguur voor een handvol rijen. Na het eerste nummer stond de tent vol, aan het einde van de set volgde een stevige ovatie. Een uur lang hypnotiseerde de band het aandikkende publiek met een pas de deux tussen troost en dreiging, tussen rauwheid en schoonheid, tussen weemoed en waanzin. Met dank ook aan de enigmatische frontvrouw die Andrade is: ze zingt de songs niet, ze spéélt die songs, ze is ze.

We ontmoeten de band enkele maanden later, begin november, in Trix tijdens hun tournee in het voorprogramma van doom-grondleggers Paradise Lost. En ook hier weer gebeurde er iets in de zaal bij het wederom snel aandikkende, muisstille publiek. Ook nu zijn er weer zieltjes gewonnen. Andrade zweet de songs uit, danst bezwerend, bliksemt demonen in de zaal, kijkt veel mensen strak in de ogen, imponeert, quoi. Een uur na afloop blijkt ze bovendien een ontzettend warme, goedlachse, uiterst bescheiden en intelligente vrouw te zijn die als kernwoord voor Sinistro graag het woord “intuïtief” gebruikt.

Enola: Vandaar ook jullie blijvende keuze voor het Portugees, een taal waarin je je thuisvoelt?
Andrade: “Toen ik startte bij Sinistro in 2013, hadden ze één instrumentale plaat opgenomen. Het was het de bedoeling dat het een eenmalige samenwerking zou zijn. Ik mocht een tekst aanleveren, en mijn eerste voorstel was, ergens onbewust, in het Portugees. Het voelde natuurlijk aan. Het was dus onze eerste en enige keuze en we hebben er sindsdien nooit bij stilgestaan om in het Engels te zingen. Portugees is onze moedertaal, en voor mij is het veel makkelijker om mijn gevoelens in het Portugees uit te drukken. Muziek is communicatie, dus zelfs als je de woorden niet verstaat, versta je de gevoelens wel denk ik.”

Enola: Hoe liep die eerste schrijfsessie van je voor de band? Kende je Sinistro al?
Andrade: “Ja, ik kende ze. Ik kende Fernando Matias, de basspeler en producer. De andere leden kende ik niet. Ik speelde in een andere band die meer rock en blues speelde, Pedro e os Lobos. Ze zijn naar een optreden van me komen kijken en hebben me daarna gecontacteerd. Ze zeiden me dat ze een ep zo goed als klaar hadden, en dat ze me er graag op zouden horen. Ik mocht doen wat ik wilde. Ik was verrast, maar aanvaardde die uitdaging wel. Dat is uitgemond in onze eerste samenwerking: “Cidade”. Het ging heel natuurlijk en spontaan. Toen ik de muziek voor het eerst hoorde, was het voor mij verrassend makkelijk om er een tekst over of bij te schrijven. Hetzelfde gold voor de momenten in de studio: alles gebeurde heel spontaan. En dat geldt voor alle opnames die we voor onze volgende platen hebben gedaan. Het is niet voorspelbaar, we hebben nooit een concreet plan van “dát gaan we doen”. We volgens ons gevoel.”

Enola: Jullie muziek klinkt inderdaad heel intuïtief.
Andrade: “Ja, zeker. Dat is het goede woord. Dat geldt ook voor hoe ik m’n teksten schrijf. Ik volg gewoon de muziek. In het geval van “Cidade” gaat het over onze stad, Lissabon. Ik begon te schrijven vanuit mijn eigen ervaringen met en in mijn stad, de beweging in de stad, de bewegingen van de mensen, het verkeer, de stilte van de straten ’s nachts, de vele smalle straatjes… Het eerste instrumentale album van Sinistro van voor mijn tijd straalt ook uit wat Portugal is, dat weemoedige zit vervat in onze muziek.”

Enola: Die enorme weemoed contrasteert wel met de waanzin die in je teksten, voordracht, performance en in jullie clips vervat zitten. Het is vaak balanceren op de rand van waanzin en schoonheid.
Andrade: “Wat we proberen uit te drukken, zijn gevoelens als nostalgie en eenzaamheid. Het menselijk bestaan heeft dat allemaal te over. Gevoelens zijn niet zwart of wit, vandaar dat het gemoed in onze songs al eens durft verspringen. We all have mixed feelings and mixed actions. “Lotus” van op onze nieuwe plaat heeft dat ook in zich: een persoon wilt zichzelf vinden, wilt een soort van redding vinden, en dat kun je bereiken door de kracht in jezelf te vinden. Een eenzame man gaat in dat nummer in gesprek met zichzelf om iets te bereiken.”

Enola: Dat lijkt inderdaad de rode draad te zijn in al jullie clips, zoals “Partida” ( de clip vindt u hier): personages die zichzelf zoeken, maar die zoektocht drijft hen doorgaans tot waanzin. Is er een link tussen al jullie clips?
Andrade: “Er is vooral een link tussen de clips en de teksten, de verhalen die ik vertel. “Reliquia” bijvoorbeeld gaat over mijn buurvrouw (lacht). De clip (klik hier) is een metafoor: hij symboliseert het verhaal van die oude vrouw die ik vaak bezocht en met wie ik veel praatte. Destijds was ze gewoon haar levensverhaal tegen mij beginnen vertellen, en ze is dat blijven doen (lacht). Ze haalde herinneringen op aan haar kindertijd, terwijl ze nu zo eenzaam was met alleen haar hond en haar kat. Maar toch was ze gelukkig. En weet je, we zoeken allemaal hetzelfde en praten allemaal over hetzelfde, maar vaak op verschillende manieren. Met Sinistro doen we dat dus ook, maar dan inderdaad vanuit andere benaderingen.”

Enola: Wat ook heel sterk in jullie songs naar boven komt, is een gevoel van verlangen. Dat eeuwig zoekende, verlangende komt ook naar buiten in je optredens.
Andrade: “Dat kun je wel zeggen. (lacht) Live ga ik altijd op zoek naar dat ene moment. Daarom ook dat elke avond anders moet zijn. In onze nummers zitten zoveel verschillende gevoelens. Natuurlijk kan ik elke avond dezelfde bewegingen maken, maar dan wordt het een trucje. En dat is niet eerlijk, niet authentiek en dan valt alles in duigen bij ons.”

Enola: Jullie hebben quasi een heel jaar getourd. Het lijkt me niet evident dat fris te houden.
Andrade: (denkt lang na) “Het gaat niet om alleen om wat je voelt, maar ook om wat je geeft. Zelfs je lichaam spreekt voor jezelf. Ik ben van oorsprong een actrice, weet je. Het gaat om communicatie, dat verbindt alles – zoals mezelf met mijn lichaam. En onze teksten communiceren verschillende gevoelens, verschillende standpunten zoals ik al zei. Zo is dat in het leven ook. Het mag voor mij nooit een automatisme worden. Maar misschien is het dat wel over pakweg tien jaar, en ben ik gewoon moe. Maar voorlopig is het voor mij inderdaad elke avond anders. Ook dankzij het publiek. Theater en muziek is pure communicatie, het is een constante uitwisseling, of beter nog: het is constant delen, tussen iemand die op het podium staat en het publiek. Het is energie, en die energie is essentieel. Als je publiek niet verbonden is met jou, kan er niet gedeeld worden. Snap je? Dat gebeurt soms ook tijdens onze concerten hoor, en dan denk ik na over wat er mis was. Dat kan doordat wij niet voldoende deelden, of doordat het publiek geen empathie had voor wat we doen. Dat kan natuurlijk. Er zullen altijd mensen zijn die wat we doen, wat we spelen, hoe ik zing belachelijk vinden of gewoon niet appreciëren.”

Enola: Maar steeds meer mensen appreciëren het wel. Je voelt dat er iets gebeurt rond Sinistro. Jullie hebben een heel jaar lang getourd, Sangue Cássia dat net uit is, kan al stilaan teren op een reputatie die jullie de afgelopen paar jaar hebben opgebouwd. Ik zou durven spreken van een momentum. Hoe voelen jullie dat aan en hoe gaan jullie daar mee om?
Andrade: “We bekijken het dag per dag. Alles was nieuw voor ons. De allereerste plaat was geacht een studioplaat te zijn, net als de eerste ep waaraan ik meewerkte. Het was niet echt onze bedoeling een liveband te worden. Maar dan ontmoetten we Simon, onze manager, en konden we tekenen bij het grotere label Seasons Of Mist. Plots ging het snel (lacht), en heel onverwacht. Kijk, we zijn allemaal rond de 40 jaar, we zijn geen twintigers meer. Dus we zien alles met wel wat maturiteit tegemoet en bekijken alles stap voor stap. Dat is de beste manier. Je weet niet hoe het zal gaan met het volgende album. De Europese tour met Paradise Lost is natuurlijk een enorme uitdaging en opportuniteit, doordat we op korte tijd in heel veel landen spelen. Een fantastische ervaring die ons ook vooruit helpt.”

Enola: Hoe hebben jullie jullie groei als liveband ervaren tijdens de opnames van jullie nieuwe plaat? Heeft het bijvoorbeeld tot een andere manier van werken geleid?
Andrade: “Het heeft niets veranderd aan het schrijf- en opnameproces in elk geval. Alles bleef heel intuïtief, heel spontaan. We gingen met schetsen naar de studio, plugden de gitaren in, namen op, hoorden hoe het klonk en wat er nog ontbrak… En als het nummer z’n bestemming had bereikt, begon ik aan de teksten. Het is een methode die werkt voor ons, wegens die spontaniteit die overeind blijft tijdens het maken van een nummer.”

Enola: Hierdoor kan iedereen inderdaad z’n eigen muzikale invloed inbrengen, en dat is net de sterkte van Sinistro. Er klinken echo’s van doommetal, postrock, ambient, triphop, filmmuziek en ook nog eens de Portugese fado door in jullie sound. Dat krijgt niemand in een recensie afdoende verwoord. Jullie passen in geen hokje, ook niet in dat van metal.
Andrade: (lacht) “Daar kan ik dus echt niet op antwoorden. Ik weet het ook niet. Onlangs vroeg een meisje me ook wat voor muziek we nu eigenlijk speelden, en ik moest zeggen: “Sorry, ik weet het echt niet”. (lacht) Ze wou ons begrijpen, maar misschien moet dat helemaal niet. Categorieën zijn ook niet meer dan een gids. We zijn dan ook vijf mensen met elks onze eigen ervaringen en bijgevolg muzieksmaak. Sommige leden zijn echt met metal bezig, ik niet bepaald.”

Enola: Wat is jouw muzikale invloed dan vooral?
Andrade: “Nick Cave is voor mij vooral een inspiratie, PJ Harvey, Tom Waits. Bach. Als iets of iemand je inspireert, zit er iets van in jou. Ik hou best wel van fado, maar zo regelmatig luister ik er ook niet naar – maar Amelia Rodriguez kan me voorbeeld echt wel raken. Of de nieuwe fado, zoals Gisèle Joao. Er is echt wel een nieuwe beweging aan de gang, met niet alleen de Portugese gitaar als begeleiding maar ook andere instrumenten. Daar gebeuren boeiende dingen in, met ook een mix van stijlen zoals bij ons.”

Enola: Maar jijzelf bent vooral gevormd als actrice. Als we jouw op het podium bezig zien, kan ik me voorstellen dat je niet bepaald comedyrollen speelde.
Andrade: “Toch wel (lacht). Weliswaar black comedy, vol ironie. Maar ik heb in heel uiteenlopende stukken gespeeld, dus die ervaringen neem ik overal mee. Ik dub ook tekenfilms in het Portugees trouwens, zoals onlangs nog “How To Tame Your Dragon”. Dat doe ik zo ontzettend graag (lacht) Je kunt dan veel met je stem werken en veel bijleren. Ik wil dat niet laten vallen, zelfs al zou ik kunnen. Maar dat is niet het geval. Er is immers ook nog de praktische, minder poëtische kant aan het muzikantenbestaan. Maar wel de kant van het echte leven. We zullen zien hoe ver Sinistro ons brengt.”

Enola: Wat brengt 2018 voor Sinistro?
Andrade: “Met de nieuwe plaat zou het wel eens druk kunnen worden. Dat hoop ik althans. De eerste festivals staan al gepland, en voor de rest zien we wel. Het is zoals met onze songs: die laten we ook op ons afkomen.”

Sangue Cássia is net uit bij Seasons Of Mist en kan in verschillende formats op hun website besteld worden: https://shop.season-of-mist.com/band/sinistro. De band ontdekken op Spotify kan ook. Klik daarvoor hier. Doe er uw voordeel mee.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Sinistro