Banner

Nordmann

''Ook zonder de Rock Rally waren we in dit niemandsland beland''

Matthieu Van Steenkiste - foto's: Sammy Slabbynck - 04 oktober 2017

Het moet een primeur zijn geweest: die keer dat een jazzgroepje voor de Rock Rally werd geselecteerd. Dat die jongelingen vervolgens ook met de zilveren plak zouden gaan lopen? Ondenkbaar leek het! Nordmann deed het allemaal toch, en surft sindsdien lustig op de grens tussen rock en jazz. Tweede album The Boiling Ground moet het moment van de doorbraak worden, klinkt het bij gitarist Edmund Lauret en saxofonist Mattias De Craene.

enola: Jullie debuut Alarm hebben jullie volledig live ingespeeld. Hebben jullie dat nu weer gedaan?
De Craene: "Grotendeels, maar achteraf hebben we toch wel wat overdubs toegevoegd. De basis is altijd live, maar je kunt deze plaat toch meer geproducet noemen. Er is iets meer studiowerk aan te pas gekomen. Op zich vind ik The Boiling Ground een logisch vervolg op Alarm. Zelfs al is het anders, het blijft duidelijk Nordmann. We zijn in dezelfde richting blijven voortgroeien."
Lauret: "Bij Alarm was het voor ons logisch dat we in de studio alles gewoon live zouden spelen, zoals we zijn. We wilden eerst even onze klank definiëren voor we er aan gingen sleutelen. Nu zijn we ons veel bewuster van wie we zijn en hoe we zouden willen klinken dus zijn we op zoek gegaan naar extra troeven om dat geluid ook te bereiken."
De Craene: "Zo hebben we met loops gewerkt, en dat was wel interessant. Dat gaan we nu ook bij concerten moeten doen. Da's ook het boeiende hé: door in de studio andere technieken toe te passen, zullen we ook als liveband veranderen. Dat was ook een interessant proces. Vroeger zouden we nooit effecten op de saxofoon hebben gezet. Nu wel. Drumsamples gebruiken, nog zoiets."

enola: Voor de productie zochten jullie Koen Gisen op. Wat bracht hij bij aan jullie geluid?
De Craene: "Heel veel Belgische bands die wij leuk vinden zijn door hem geproducet. Zijn klank spreekt ons aan, dus het leek logisch om met hem in zee te gaan. We zijn hem gaan bezoeken, en hij bleek een heel toffe ruimte te hebben: geen klassieke proper witte studio, maar een echte werkplaats. Een rommelkot met veel sfeer, eigenlijk. Zo heeft hij geen eigen controleruimte, maar zit hij gewoon tussen de muzikanten achter zijn mengpaneel. Zo krijg je ook het gevoel dat je samen iets aan het maken bent. Hij zei ook verdomd zinnige dingen, waaruit bleek dat we echt op dezelfde golflengte zaten."

enola: Is ruimte belangrijk voor jullie muziek?
Lauret: "Absoluut. Voor de opnames zijn we zelfs nog in een andere ruimte gaan opnemen, gewoon om te ervaren hoe onze muziek daar werkte. Dat was heel inspirerend, en heeft ons nog op nieuwe ideeën gebracht."

enola: Jullie spelen al jaren met de grens tussen rock en jazz. Hebben jullie bewust dat niemandsland opgezocht, of eindigde je daar per toeval?
De Craene: "Onze deelname aan de Rock Rally is daar nogal bepalend in geweest. Voordien speelden we alleen in kleine jazzkelders en -clubs. Toen hadden we wel al door dat we iets steviger speelden dan de gangbare jazzgroepjes, en dus hebben we ons heel impulsief ingeschreven voor die rockwedstrijd. We gingen ervan uit dat we niet eens geselecteerd zouden worden, maar dat we daar tweede werden, bevestigde ons vermoeden dat we het ook in die richting konden zoeken, en daar hebben we ons toen wat meer op toegelegd. We zijn iets opener gaan experimenteren en musiceren, en zo kwamen we tot dit geluid."
Lauret: "Ik denk dat we sowieso naar die mengvorm zouden gezocht hebben. Dat gebeurt overal een beetje, immers. Veel van de bands op Gent Jazz zijn ook veel meer cross-over, een mengeling van verschillende stijlen, dan pure jazz. Wij hebben altijd meer naar dat eerste geneigd."

enola: Jullie blijven wel twee gezichten hebben. In jazzclubs geven jullie nog altijd een ander soort set dan in pakweg de AB.
De Craene: "Dat klopt. Je moet natuurlijk ook wat inspelen op de omstandigheden. Het lijkt me logisch dat je veertig minuten op Pukkelpop anders gaat benaderen dan één uur en twintig minuten in de Handelsbeurs. Je moet nadenken over hoe je wil overkomen, en op een festival gaat veel subtiliteit verloren. Daar moet je rekening mee houden, en als een bepaald nummer weglaten zorgt dat het een beter concert wordt op die plek, dan moet je dat vooral doen."
Lauret: "Op Pukkelpop zullen we eerder vooral zorgen dat er een goeie vaart in de set zit, zodat de mensen die daar met een pint in de hand staan er ook iets aan hebben. We willen zorgen dat het binnenkomt, en dat die tent waar tweeduizend man in kan, op zijn minst gevuld is. Zowel qua sound als qua volk."

enola: Hoe komt het eigenlijk dat jazz plots op Pukkelpop mag staan?
De Craene: "Ik denk omdat de live-ervaring belangrijker is geworden in deze tijden van YouTube."
Lauret: "Ik denk dat jazz gewoon toegankelijker is geworden. De muziek zelf lijkt me niet veranderd, het is meer het publiek en de programmatoren die er anders tegen aan kijken. Jazz is nooit echt moeilijk geweest, maar de nieuwe generatie programmatoren staat er veel meer voor open dan vroeger en zo krijgt jazz kansen op podia waar het anders nooit werd toegelaten. Er ligt op dat vlak veel verantwoordelijkheid bij de programmatoren want zij beslissen wat het publiek hoort. En ik denk dat de hippe mengvormen met elektronica daar ook debet aan zijn; zij hebben jazz ontsloten voor een breder publiek."

enola: Tot slot: jullie muziek wordt vaak filmisch genoemd, en jullie maakten ook al eens een soundtrack voor de oude horrorprent Dementia. Maar welke film hadden jullie echt graag eens van klank voorzien?
De Craene: "Chinatown van Roman Polanski. Die film heeft veel indruk op mij gemaakt de eerste keer. Daar hangt een heel dreigende sfeer in de lucht die ook in onze muziek zit. Er is altijd iets dat niet helemaal uitgesproken zit, een ondertoon die inspirerend zou werken voor ons. En anders Blue Velvet of Elephant Man van David Lynch."
Lauret: "Daar zouden we zeker iets leuks mee kunnen doen."

Nordman stelt The Boiling Ground voor op 18 oktober in de AB in Brussel.

E-mailadres Afdrukken
Tags: Nordmann