Banner

The Bewitched Hands

''Iedereen is beïnvloed door The Beach Boys''

Joris Vanden Broeck - 27 november 2012

Buiten hun landsgrenzen weet Bewitched Hands nog niet al te veel potten te breken, maar daar zou weldra verandering in moeten komen. Het Franse gezelschap heeft met Vampiric Way een wel heel geslaagd tweede album klaar waarop sixtiesgeluiden gekoppeld worden aan hedendaagse muzikale gedrevenheid.

Hoewel de komende maanden voor de lui rond de band vast van groot belang zijn, blijft de groep schijnbaar uitermate kalm. Benjamin Pinard zit ongedwongen van een biertje te nippen in een Brussels café.

enola: Waar is de rest van de band?
Pinard: “We zijn bezig met het draaien van een videoclip, in Frankrijk. We maken ze goeddeels zelf, dus er komt heel wat werk bij kijken. De rest is met de voorbereidingen bezig, ik ben er op uitgestuurd om een dagje Brussel te doen en met de pers te praten.”

enola: In Frankrijk zijn jullie best groot, hier beweegt er nog niet veel, ondanks bijvoorbeeld een stevig concert op Dour vorig jaar. Zelfs jullie platen -- hoeveel zijn het er eigenlijk? -- vind je hier bijna niet.
Pinard: “In Brussel zou het in enkele winkels liggen, dacht ik. Maar er zijn sowieso niet veel platenwinkels meer. Nu ja, we hebben een debuut in eigen beheer uitgebracht, daarna hebben we redelijk wat maxi's uitgebracht. Vervolgens een echt debuut, dat op zijn beurt opnieuw uitgebracht is met bonusmateriaal. Veel mensen blijken te denken dat dat een nieuwe plaat is, terwijl het gewoon het debuut is, dat samengevoegd is met de maxi's.”

enola: Vreemd eigenlijk dat weinig Franse bands bekend worden in België: echt ver is het niet.
Pinard: “Ik hoop dat dat gaat veranderen. In Duitsland en Zwitserland beweegt het voor ons al een beetje. In de VS hebben we ook al gespeeld. Op festivals lusten ze ons daar wel, heb ik de indruk. We laten onze teksten dan ook nalezen door een Brit, kwestie van geen mal figuur te slaan.”

enola: Op de nieuwe plaat lukt het jullie de kracht van liveoptredens ook in de studio te vatten, iets dat op het debuut nog niet het geval was.
Pinard: “We zijn geëvolueerd, denk ik. Er zijn twee jaar voorbijgegaan sinds de vorige plaat, dan maak je vorderingen als songschrijver. Bovendien heb je ook meer ervaring op het vlak van het maken van een plaat. En we zijn deze keer met Julien Delfaux de studio in getrokken, die eerder al als producer voor Herman Dune en Phoenix gewerkt heeft. Als je dan in een grote studio in Parijs belandt, loopt het sowieso al vlotter. En sneller, grappig genoeg. Over het eerste album hebben we drie jaar gedaan, Vampiric Way was klaar op drie maanden.”

enola: Er was geen tijd om te twijfelen aan waar je mee bezig bent?
Pinard: “Voor een stuk. Je werkt vooral geconcentreerder. Die drie jaar dat we over ons debuut gedaan hebben, is natuurlijk niet alleen met het maken van die plaat volgemaakt. Je schrijft een nummer, twee maanden later nog eentje: het werken aan een eerste plaat is veel fragmentarischer.”

enola: Waarom heet de nieuwe plaat eigenlijk Vampiric Way? Op de vampieren-hype gesprongen?
Pinard: “Eigenlijk door de hoes. Die hadden we eerst en in onze zoektocht naar een titel, vonden we dit wel best passen bij het beeld.”

enola: Kleine test: kan je de naam van je band, met de correcte hoofd- en kleine letters zo uit het hoofd neerpennen?
Pinard: Het zou moeten. Maar we gebruiken die verschillende letters niet op de nieuwe platenhoes. (lacht) Oorspronkelijk was de groepsnaamThe Bewitched Hands On Top Of Our Heads. We waren aanvankelijk met twaalf in de band en daarom wilden we ook een lange groepsnaam. Sinds een jaar of vier zijn we met zes; iets werkbaarder.
“Al is het niet zo dat we een formule hebben in wat we doen. Er is niet echt een stramien of een schema dat we volgen om te werken. Ook al omdat we alle zes nog andere projecten hebben waar we bij betrokken zijn. Daardoor zijn we allemaal in staat om bij te dragen aan het schrijven van songs. Iedereen draagt ook bij: soms alleen, soms per twee of drie, waardoor het nooit echt helemaal hetzelfde klinkt.

enola: Zes leden die er elk eigen bands op nahouden: dat klinkt als agendaproblemen bij de vleet.
Pinard: “Valt wel mee. We hebben de beslissing genomen dat Bewitched Hands op de eerste plaats komt. Ook bij het schrijven van nummers: als iemand een idee heeft, wordt het doorgaans eerst door The Bewitched Hands getest. Als het niet werkt bij ons, stroomt het door naar een van de andere projecten.”

enola: Nog een gevolg van de grote hoeveelheid groepsleden: er zit bij momenten véél in de muziek.
Pinard: “Eigenlijk zijn het allemaal gewoon simpele gitaarliedjes, waar we wat bombast aan toegevoegd hebben. En dan hebben we ons nog ingehouden. Als we zonder Julien in de studio hadden gezeten, zou er véél meer in de songs geduwd zijn. Of we onszelf dan live niet in de problemen zouden brengen? Misschien, maar we houden niet echt rekening met het live spelen van de nummers wanneer we ze aan het schrijven zijn. Op het podium proberen we desnoods dan wel een nieuwe versie van de songs uit.”

enola: De referenties die vaak terugkomen, zijn The Beach Boys en Arcade Fire. Een compliment of legt dat te veel druk op de schouders?
Pinard: “Volgens mij loopt er vandaag geen enkele groep rond die niet door The Beach Boys beïnvloed is. Daar kan je simpelweg niet onderuit. Met Arcade Fire hebben we gemeen dat we ook met veel zijn en dus een zekere impact proberen te hebben en het feit dat het twee bands zijn waarbij veel stemmen te horen zijn op het podium.
“Muzikaal zijn we met heel diverse dingen opgegroeid. Nu we allemaal rond de dertig zijn, hebben we er twintig jaar muziek beluisteren opzitten. Sowieso dat je dan een brede achtergrond uitgebouwd hebt. Eigenlijk heb je twee stromingen in de band. De helft luisterde vroeger obsessief naar artiesten als Pavement en Pixies, de andere helft was meer into Beatles, Beach Boys en The Velvet Underground.”

enola: Met “50's Are Good” wordt nog verder in het verleden gedoken?
Pinard: “Dat is ontstaan niet lang na de eerste plaat, toen we niet goed wisten welke kant we daarna uit moesten. Maar het is niet dat we de jaren vijftig willen verheerlijken. De teksten komen doorgaans vanzelf, zonder dat er veel bij wordt nagedacht. Hoewel: “Words Can Let You Down” is een ballad met misschien wel autobiografische trekjes.”

enola: Tot slot: Als iemand jullie niet kent: hoe leg je The Bewitched Hands uit?
Pinard: “Er zit iets Californisch in onze muziek, maar het is toch niet het meest bepalende. Neem “The Laws Of Walls”, dat Nicolas geschreven heeft. Hij houdt wel van wat elektronische muziek, wat in dat nummer meer dan elders naar boven komt. Dat is trouwens de volgende single, waarvoor we nu de clip aan het maken zijn.”

The Bewitched Hands speelt op 13 december in de Botanique.

E-mailadres Afdrukken
 
The Bewitched Hands
Look Mum No Hands / Sony
thebewitchedhands.com

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST