Banner

Gunslinger

"Lemmy heeft er geen probleem mee dat ik zijn basstijl kopieer"

Stijn Van Hees - 07 april 2009



In januari nam Alan Davey zijn recent herrezen oude band Gunslinger op sleeptouw voor een mini-toer op het Europese vasteland. Voor het Belgische optreden had ik een gesprek met de rosse bassist die de eretitel 'Bass monster' draagt. We spraken over het (al dan niet) nieuwe album, zijn ontslag bij Hawkwind en het project Hawklords, over gitaar spelen op een bas en over familie.

enola: Wat was eigenlijk de aanleiding om nu het debuutalbum uit te brengen, bijna dertig jaar na het ontstaan van de band?
Alan: Ik ontdekte dat mijn neef Nigel (Potter), met wie ik de band had gestart, een studio heeft. Ik sprak hem aan over al die oude Gunslinger-nummers en stelde voor om er eens een paar op te nemen. Ik vond ze immers nog altijd redelijk goed. We namen dus ruwe versies op van 'Nightsong' en 'Warhorse' en ik plaatste ze op mijn website. De reacties die we kregen waren overweldigend. Ik kon het gewoon niet geloven. De mensen bleven maar vragen stellen over die nummers. Soms kreeg m'n MySpace wel meer dan 1000 hits per week. Tja, waarom zouden we dan geen album opnemen? We waren er vroeger nooit toe gekomen, we hadden enkel wat demo's gemaakt. We hadden toen wel bijna een platencontract vast maar dat is uiteindelijk naar Raven gegaan. Maar als de mensen vandaag onze nummers nog steeds appreciëren, waarom zouden we dan geen album maken?

enola: Internet lijkt me nogal belangrijk voor jou?
Alan: Zeker. Het net neemt dagelijks twee tot drie uren van mijn tijd in beslag. MySpace Bulletins versturen enzo. Maar het levert op.

enola: Hoe komt het dat het album drie keer gereleased werd?
Alan: De eerste keer was op mijn eigen label maar ik heb geen deftige distributie; ik kan enkel via mijn website verkopen. Nu komt er dan de Buzzville-versie die wel een goede distributie zal hebben. Dan komt er nog een vinylversie, ook op Iron Pegasus Records. Die kerel heeft een mailinglijst met veel vinylverzamelaars en hij is een fan van ons. Normaal brengt hij meer death metal enzo uit maar wij hebben bij hem blijkbaar ook op de juiste knopjes gedrukt.

enola: Is het belangrijk om een vinyluitgave te hebben?
Alan: Ja, toch wel. We waren dan ook gelukkig dat Iron Pegasus dat aanbod deed. We zetten er ook een extra nummer op, net zoals vroeger.

enola: Hoe heb jij de muziekindustrie zien veranderen over de voorbije 30 jaar?
Alan: Ik denk dat de industrie op het moment zelf geen goed idee heeft van waar ze naartoe gaat. Omdat de cd en het downloaden het kopiëren zo gemakkelijk hebben gemaakt, wordt het te risicovol voor bedrijven om veel geld in een band te steken zoals ze vroeger wel deden.

enola: Kan het niet zijn dat het democratischer is op een manier? De fans krijgen zo wel makkelijker toegang tot hun favoriete muziek.
Alan: Nou, ik denk dat als iedereen altijd alles gratis blijft downloaden, dat de artiesten er gewoonweg zullen moeten mee kappen. Ze zullen niet meer kunnen overleven want als je continu goede muziek wil schrijven en opnemen, dan kan je geen job meer hebben. Een album opnemen is een fulltime job hoor: producen, mixen enzovoort. Je kan dat niet 's avonds na je werk allemaal zitten doen, het is een nine-to-five-bezigheid.

enola: Waarom zouden onze lezers dan het Gunslinger-album moeten aanschaffen en niet de nieuwste Kaiser Chiefs of Franz Ferdinand?
Alan: Wel, we zijn geen popband. We schrijven geen muziek met het idee geld te verdienen. De gevestigde maatschappijen en de grote groepen doen het zo. Geld is hun belangrijkste invloed. Ik zeg niet dat de Kaiser Chiefs zo denken, hun platenmaatschappij zeker wel. Als ik een nummer schrijf dan wil ik het zelf goed vinden. Wij houden gewoon van de muziek en geld komt nooit op de eerste plaats.

Gitarist van 21 en drumster van 18

enola: Kan je de geschiedenis van de verschillende bandleden eens verhelderen? Er is al wat gewisseld in de line-up dacht ik? Je neef Nigel is bijvoorbeeld niet mee op tournee maar heeft wel mee opgenomen...
Alan: Nigel heeft agorafobie en dat maakt het heel lastig om zelfs maar zijn huis te verlaten. Ik speelde nog een tijdje bas bij The Meads Of Asphodel en hun drummer en gitarist deden de eerste optredens met mij. De drummer is nu in Italië of Nieuw-Zeeland, ergens. Enfin, ik wist dat hij ging vertrekken maar het is een vriend en het was goed om met hem samen te spelen.

enola: Nu heb je twee jongelui in de band gehaald.
Alan: Ja de gitarist is mijn neefje van 21.

enola: Het blijft in de familie dan.
Alan: Ja, het was zelfs Nigel die voorstelde om Louis te vragen. Hij vind het materiaal goed en is een goed muzikant. Het meisje, Cat, is zelfs maar 18. Het is nogal ongewoon voor een stevige rockband om een jonge meid op de drums te hebben maar ze is geweldig. Voor beiden is het de eerste keer dat ze in een serieuze band zitten Alles is nieuw maar onder mijn hoede leren ze de kneepjes van het vak.

enola: Zou je een volgend album met hen willen opnemen?
Alan: Zeker, en alles live in de studio. We hebben al elf nieuwe nummers klaar.

enola: Dus dit jaar komt er misschien al een tweede album aan?
Alan: Eerder volgend jaar. Dit jaar zouden we nog een live-album doen. Ik vind dat belangrijk want op een live-album kan je veel meer sfeer vatten dan in een studio. De nummers zullen trouwens redelijk anders klinken met deze twee erbij.

enola: Ik vroeg me af of jullie live ook keyboards gebruiken?
Alan: We hebben een minidisc met wat synth-effecten die meeloopt bij een paar nummers. Het volgende album zal waarschijnlijk geen keys hebben. Straight up rock & roll!

enola: De synths op 'Earthquake...' gebruikte je dus meer uit gewoonte dan iets anders?
Alan: Tja, zo is het. Ik ben eraan gewend geraakt. Tijdens de repetities probeerden we ook een keyboardspeler uit maar het werkte gewoon niet. We hebben te veel power en de keys raken ofwel verloren in de muur van geluid, ofwel leiden ze de aandacht af van de gitaren. Ik heb dan maar beslist om verder te gaan als trio.

enola: Maar tragere nummers als 'Warhorse' en 'Cyanide' ga je toch wel blijven spelen?
Alan: Tuurlijk, het is tof om wat tragere, slepende songs te spelen. Als je daarna een snelle speelt, klinkt die nog sneller. Dynamiek is van groot belang. Het tempo moet wat stijgen en dalen en dan past alles netjes bij elkaar.

enola: Maar zonder de synths ga je wel nog meer met Motörhead vergeleken worden.
Alan: Tja, dat zullen we altijd hebben met de manier waarop ik de basgitaar bespeel maar dat is oké. Ook voor Lemmy is het geen probleem dat ik zo speel. Na een optreden van Motörhead kwamen Lemmy en ik ooit een journalist van Kerrang tegen die aan het interviewen was. Hij vroeg Lemmy wat die ervan vond dat ik zijn basgitaarstijl imiteerde. Lemmy antwoorde die journalist dat ik niks kopieer maar enkel beïnvloed word. Zo'n compliment is mooi.

Hawkwind vs Hawklords

enola: Je wil nu echt heavier muziek gaan spelen dan wat je met Hawkwind deed?
Alan: Zeker. Dit is meer mezelf. Hawkwind is een afgesloten hoofdstuk voor mij.

enola: Jouw ontslag bij hen is niet zo vriendschappelijk verlopen, heb ik begrepen...
Alan: Tja, er waren nogal wat meningsverschillen. Ik was niet meer gelukkig met de manier waarop ze hun nummers speelden. Hawkwind wordt verondersteld om een grote jamband te zijn maar er werd niet meer gejamd. 't Was enkel nog van: start het nummer, eindig het nummer, speel het volgende nummer. Zo werkt Hawkwind niet voor mij dus ik wilde het ook niet meer doen.

enola: Vertel ons eens wat meer over de Hawklords dan? Dat is toch een hoop ex-Hawkwind muzikanten die samen optreden?
Alan: Yep en als wij 'Orgone Accumulator' live spelen, dan duurt het 10 minuten zoals het hoort. Als Hawkwind dat liedje speelt, is het over na vier of vijf minuten. Teleurstellend als je het mij vraagt.

enola: Wat vindt Dave Brock ervan?
Alan: Hij heeft eigenlijk nog niets erover gezegd maar op de Hawkwind-forums wordt veel over de Hawklords verwijderd. Hij speelt een beetje big brother. Maar we doen dit niet om hem wat te jennen of zo, gewoon omdat we dat graag doen.

enola: Het viel me op dat de Buzzville-release een andere hoes heeft gekregen dan de eerste uitgave.
Alan: Dit artwork past beter bij de nummers want er zijn er nogal wat die over oorlog gaan, 'Shellshocked' en 'Cyanide' bijvoorbeeld.

enola: Geef je die teksten ook een boodschap mee?
Alan: Ja toch wel: ze zijn anti-oorlog en anti-politici. Als die willen vechten, dat ze vechten maar dat ze geen soldaten en onschuldigen meeslepen. Als je Saddam wilt bestrijden, ga dan met hem in een boksring maar vermoordt geen duizenden mensen.

enola: Heeft de bandnaam eigenlijk een betekenis?
Alan: Een gunslinger (revolverheld) is een snelle gitarist of uiteraard een schutter die vlug zijn wapen kan trekken. Het is gewoon een verwijzing naar de gezonde competitie die er altijd is tussen gitaristen en bassisten onderling om wie er het snelst kan spelen. Uiteindelijk is dat allemaal maar om te lachen.

enola: Er wordt wel eens gezegd dat de bassist feitelijk de slechtste gitarist van de band is. Dat is misschien niet het geval bij Gunslinger?
Alan: Nee, en ik ben ook niet echt een bassist. Ik speel eigenlijk meer ritme- en zelfs leadgitaar op de bas. Voor mijn soloprojecten speel ik ook altijd zelf gitaar. Het zijn maar twee snaren verschil.

enola: Was het makkelijk om het album volledig zelf op te nemen?
Alan: Ik neem alles rechtstreeks naar harddisk op, das veruit het makkelijkste tegenwoordig. Vijf jaar geleden kende ik niets van computers maar ik heb mijn tijd genomen om bij te leren en dat is heel handig nu.

enola: Heb je nog andere projecten of samenwerkingen op het moment of ben je volledig gefocust op Gunslinger?
Alan: In mei komt er een nieuw solo-album van me uit. Daarop werkte ik voor een paar nummers samen met Simon House, die ook nog op 'Warrior on the edge of time' en 'Hall of the mountain grill' van Hawkwind speelde. Hij heeft zelfs nog met David Bowie samen gespeeld. Ik heb ook een nummer samen gemaakt met een jonge Hongaarse zangeres Adrya. Ze heeft een fantastische stem. Louis levert misschien nog wat leadgitaar voor het nieuwe album.

enola: Werkt Nigel ook mee?
Alan: Misschien wel, misschien niet. Hij is niet altijd geïnteresseerd om samen te werken. Hij is ook constant zelf aan nummers aan het werken. Hij is een hele goede songschrijver die soms met verrassende dingen komt.

enola: Vertel eens wat meer over de '4 Track Mind'-compilaties die je uitbracht?
Alan: Lang geleden bracht ik een ep uit onder de naam 'Elf'. Mensen bleven echter maar vragen of ik nog van dergelijke muziek had. Ik heb massa's van dat materiaal en op een dag begon ik alle oude tapes te digitaliseren en uiteindelijk kwam ik uit op vier volle cd's. Het zijn nog geen echte nummers, het zijn eerder ontwerpen of kladversies maar er zijn blijkbaar nogal wat mensen die het toch de moeite waard vinden. Als er muzikanten zijn die denken een bijdrage te kunnen leveren, dan mogen ze me altijd contacteren. Wie weet wat er uit kan groeien.

enola: Heb je er nooit over nagedacht om een volledig ambient of trance-album op te nemen?
Alan: Momenteel ben ik samen met een de Duitse artiest Silva Nigra met zoiets bezig. Tja, ik probeer alles. Er loopt zelfs nog een project met een meisje dat wat nummers had geschreven en iemand zocht voor een vunzig basgeluid en wat gelaagde synths. Die kwam regelrecht naar mij.

enola: Wat vind je eigenlijk van Solenoid, de Belgische openingsband op deze tournee?
Best oké.

enola: Hoor je wel eens recente rockbands die je de moeite waard vindt?
Niet echt. Ik ben nogal kieskeurig als het op rockmuziek aankomt. Ik hou eigenlijk niet van zo veel rockmuziek, weet je. Misschien geloof je me niet maar ik luister thuis meer naar de bebop van Charlie Parker of de hele rare muziek van Devo. Ik hou van dingen die ongewoon en anders zijn.

'Earthquake in E Minor' van Gunslinger is nu uit bij Suburban.

E-mailadres Afdrukken
 
Gunslinger

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST