Banner

65daysofstatic

"Ik hoop dat onze fans ons zullen dwingen te stoppen als het nodig is"

Kristof Vande Velde - 23 mei 2007

65dos1.jpg

Nu The Destruction of Small Ideas al even uit is, zullen de creatieve breinen erachter onderhand doorhebben dat nogal wat reacties niet eenduidig positief zijn. Op het moment van het interview liet de release nog een tijdje op zich wachten en waren Joe Shrewsbury en Paul Wolinski, de twee gitaristen, aanstekelijk enthousiast over hun nieuwe muzikale goud als negenjarigen die horen dat mama voor hen een frisco zal halen. In de eetzaal van Hotel Atlas waren twee gasten net hun middagmaal begonnen en het kon hen wellicht geen barst schelen dat de twee gitaristen van 65daysofstatic een paar meter verder aan hun derde interview van de dag bezig waren. Hun derde interview is altijd hun beste. Althans, zo wist Joe, die zich net had voorgesteld als een lid van Green Day, ons toch te vertellen.


enola: Hallo jongens, hoe gaat het ermee?
Joe: Erg goed! We zijn net in drie continenten geweest in drie en een halve week: we waren in Amerika, Japan en Moskou. En nu zijn we hier, behoorlijk vermoeid. We hebben nog een kleine week om ons klaar te maken want dan beginnen we opnieuw te toeren. Deze keer met het nieuwe materiaal.

enola: Wat doen jullie precies de komende dagen?
Joe: Repeteren! Misschien ga ik eens naar het huis van mij ma om eens iets deftigs te kunnen eten.
Paul: Het wordt vooral druk repeteren. We moeten nog oefenen hoe de nieuwe songs best live te brengen want er veranderen een aantal dingen. Dan laden we ook nog een hoop t-shirts op, wassen we onze eigen kleren eens, betalen we onze rekeningen. Dergelijke dingen.

enola: Het is bekend dat optredens voor jullie het belangrijkste aspect van jullie muziek zijn. Hoe zien jullie platen opnemen dan?
Joe: Dat is een heel andere wereld. De twee zijn echt wel complementair met elkaar: live spelen is erg direct, heel oprecht en bevat slechts één waarheid. Wat er ook gebeurt, gebeurt en het moet gewoon onmiddellijk goed zijn, zelfs al is het verkeerd. Dit doe je dan avond na avond en dat is echt leuk. Maar het is toch nodig om dit even te onderbreken en een plaat op te nemen om alles eens te overdenken, op de juiste plaats te zetten en de tijd te nemen om te schrijven. Vooral nu is het schrijfproces erg kalm en overdacht te werk gegaan omdat we voor het eerst veel tijd hadden. Onze eerste twee albums bestaan uit nummers die live in een studio werden gebracht. Ditmaal is alles mooi laag na laag opgenomen en we zijn bijna gek geworden van het hele proces. Nu we helemaal gek zijn, zijn we klaar om het live te brengen (lacht).

enola: Zien jullie die studiotijd als een noodzakelijk kwaad?
Paul: Laat ons zeggen dat we beter zijn in toeren en live spelen. Toch is die studiotijd zeker geen noodzakelijk kwaad en zelfs even belangrijk. Dat is gewoon wat ons zal overleven. In theorie. Die optredens laten ten eerste een tijdelijke indruk na en zullen ten tweede ooit eens stoppen. De platen zijn ons document. Onze basis. Wat we onlangs hebben geleerd is dat het erg makkelijk moet zijn voor bands om een plaat te schrijven, dat op te nemen met de gedachte dat je er dan mee zal toeren. Dat is eigenlijk het opnemen van een plaat om een verkeerde reden. Dat is je fans laten betalen zodat jij wat plezier kan hebben. Het is cruciaal dat je een plaat maakt omdat je aanvoelt dat je die moet maken om er iets mee te vertellen.

Liters rode wijn

Ik zag jullie aan het werk op Pukkelpop vorig jaar. Jullie zagen er echt vermoeid uit na de set. Als jullie niet toeren, houden jullie dan jullie conditie op peil?
Joe: (lacht) We zouden dat eigenlijk moeten doen, maar toch is het toeren zelf de enige fysieke beweging die we uitvoeren. Ik kijk er echt naar uit want ik heb me acht maand bezig gehouden met roken en neerzitten.
Paul: Ik denk dat we nog gezond eten. Maar dat wordt dan weer teniet gedaan door alle rode wijn die we naar binnen kappen.

enola: Toeren is dus een beetje sport voor jullie?
Joe: Ik hou wel van dat idee want van sport moet ik niets weten.
Paul: Een vriend van ons is een promotor en hij stootte eens op The Dillinger Espace Plan. Blijkbaar hebben ze op hun verlanglijstje massaal veel tonijn en houden ze een soort fysieke trainingssessie voor elk optreden met push-ups en sit-ups. En maar tonijn eten voor de proteïnen. Ergens is dat nog wel cool. Hoewel ik andere verhalen van hen ken die minder cool zijn. Maar daar ga ik niet op in.

enola: Oké. Wat is jullie meest negatieve ervaring ooit op een tournee?
Joe: Toeren is een fantastische manier van leven. Bijna al onze ervaringen op tour zijn positief. Maar toch zijn er wel een aantal eerder interessante dan negatieve ervaringen, vooral dan wanneer iets fout loopt. Het is logisch dat hoe meer je reist, hoe groter de kans is dat er wel eens iets mis gaat. Zo was er een optreden op een festival in Dordrecht vorig jaar. Iemand wilde het optreden filmen, wat totaal geen probleem is, maar ze besloten een camera te plaatsen met een gigantisch licht erop. In plaats van aan de zijkant te staan of op een afstand, hadden ze de camera centraal voor het podium gezet. Het publiek stond achter deze gigantische camera. We begonnen te spelen en we vonden het echt belachelijk omdat het onze prioriteit is te spelen voor mensen. Dan begonnen de problemen, want we vroegen hen ermee op te houden. Dat wilden ze niet. Wij zijn dan in het midden van een nummer zelf gestopt and he gave us the finger (lacht). Gelukkig hadden we toen een tourmanager die er uitziet als een piraat op rust. Hij begon bijna te vechten met de cameraman en zo geraakten we daar van af.

enola: Nog straffe verhalen?
Joe: Een andere keer waren we in Londen en beleefden we wellicht de slechtste tourervaring ooit. Het was een late show en toen we gedaan hadden was het twee uur 's nachts. Onze camionette stond buiten in de regen. Ik ging er iets halen. Wanneer ik de deur wilde sluiten, brak de sleutel in het slot. Onze camionette stond daar open, in de regen en ik had geen telefoon bij me, dus was ik verplicht erin te gaan zitten. Zo heb ik daar een uur gezeten tot de rest kwam kijken en zijn we pas rond vijf uur 's ochtends op ons hotel geraakt. Op de koop toe werd onze camionette daarna vastgezet door de politie. 's Ochtends stonden we daar met onze nieuwe sleutel en mochten we nog betalen om de camionette uit de klem te halen. Dat was echt een nachtmerrie.

enola: Ga vooral verder...
Joe: We waren eens erg laat terug van een optreden in München en we werden tegengehouden door de politie. Dat was eigenlijk nog wel grappig. Ze zeiden dat ze alles moesten doorzoeken dus we lieten hen maar doen. Alles moest echt uit de camionette en daar hadden wij uiteraard niet veel zin in. Ik heb nooit geweten waar ze naar zochten. Ze hebben het alleszins niet gevonden.

enola: Ze waren wellicht op zoek naar goede muziek...
Joe: Waarschijnlijk. Maar ook dat hebben ze niet gevonden (lacht).
enola:
In Japan hebben jullie eens opgetreden voor 10.000 mensen. Wat is het kleinste publiek dat ooit naar jullie heeft gekeken?

Paul: Dat moet een man of vijftien tot twintig zijn. Het was een plaatsje in Noord-Engeland, net buiten Newcastle. Er was veel industrie, modder en vervuiling.
Joe: Ik denk niet dat daar veel mensen spelen. Nog knap van de persoon die ons daar heeft geboekt. Bijna niemand kwam naar ons kijken. Op de koop toe regende het.
enola:
Wat doet dat met je enthousiasme?

Joe: We hebben daar echt een sterk optreden neergezet. Tienduizend man of drie man, mij maakt dat niet echt uit.
Paul: Het duurt wellicht wat langer om erin te komen, alleen al omdat er zo veel ruimte is.

65dos3.jpgGelukkig vóór Mogwai

Jullie internetdagboek heet 'Till The Fuel Runs Dry'. Wat doen jullie wanneer jullie olie op is?
Joe: Wanneer de olie van de wereld op is, zullen we een gigantische fiets moeten uitvinden om iedereen te vervoeren (lacht). Dat is de belangrijkste betekenis hiervan: het is fantastisch naar muziek te luisteren, muziek te schrijven en ons leven te leiden zoals we het goed achten, maar heel binnenkort is er geen olie meer...

enola: Ik dacht dat het betrekking had op jullie eigen energie...
Paul: Dat is ons eigenlijk nog nooit echt overkomen, maar we hebben het er wel vaak over. Er zijn weinig dingen erger dan bands die blijven verdergaan en niets meer te vertellen hebben. Ik hoop dat wij zullen stoppen als onze inspiratie op is. En als we dat niet doen, dan verwacht ik van al onze fans dat zij ons zullen dwingen te stoppen door geen platen te kopen, niet naar de shows te komen, .... Muziek is te belangrijk om zomaar verspild te worden door bands die er geen meer zouden mogen maken. Dat is hard voor die bands, maar je moet opletten niet alles wat je hebt verwezenlijkt in het slijk te trekken.
enola:
Dus jullie hopen dat jullie nieuwe plaat nog gekocht wordt?

Joe: (enthousiast)
Zeker! We houden enorm van onze nieuwe plaat! Dit is het beste wat we al hebben gemaakt.

enola: Welke bands waarmee jullie al op een podium stonden, vonden jullie het meest indrukwekkend?
Joe: Oh, Servants of the Apocalyptic Goat Rave. Die stonden ook op het podium in Dordrecht. Fantastische band. We hebben het geluk gehad zelf een aantal groepen te mogen selecteren voor onze voorprogramma's in het Verenigd Koninkrijk. Zo is er het nieuwe The Miramar Disaster, dat net een debuut heeft uitgebracht en waarvan we de groei van bij het begin hebben meegemaakt. Een andere is Youthmovie Soundtrack Strategies. Ook erg leuk om mee te spelen. We hebben al met Mogwai het podium gedeeld. Zeker als ze in vorm zijn, is dat nog steeds een erg straffe liveband. Dat was hier zo op het Dominofestival en nog eens in Italië, waar ze zelfs nog béter waren. Dan is er nog Grails. Waren we ook danig van onder de indruk.

enola: Nog nooit zo onder de indruk geweest van andere bands dat jullie dachten dat het publiek jullie niet meer zou willen horen?
Paul: We stonden voor Mogwai (lacht). Maar toch is dat goed.
Joe: Het is positief om een uitdaging te hebben. Zo moeten we extra ons best doen.
Paul: Dit is iets waar bands het vaak over hebben. Ik merk toch een doorgedreven competitiviteit op. Wij hebben het volledige vertrouwen in onze eigen groep en willen op een podium voor een andere groep om die al tegen de muur te blazen.
Joe: Die hele sfeer is echt raar. Voor het optreden spreken groepen nooit tegen elkaar. Dan is er de soundcheck en begroet je elkaar en daarna gaan de bands naar hun eigen ruimte. Maar, na het optreden, wanneer ze elkaar hebben gezien en elkaar goed vonden, is het plots: "Hé, jullie waren fantastisch!" Bands zijn altijd wat voorzichtig tegenover elkaar.
Paul: Omdat je altijd eerlijk wil blijven. Als je een vriendschap sluit voor het optreden en dan hun muziek niet goed vond, dan kan je moeilijk tegen hen liegen.

enola: In België hebben jullie Transit in het voorprogramma. Al wat van hun muziek gehoord?
Paul: (verontschuldigend) Neen... We weten eigenlijk niets. We hebben onze eigen voorprogramma's voor Europa niet zelf kunnen kiezen. Maar eenmaal we thuis zijn, beluisteren we het allemaal eens, dus hopelijk wordt het een leuke verrassing.

65dos2.jpgElektronica in plaats van een goede vriend

Op jullie online dagboek hebben jullie beloofd de plaat te maken die een einde zou stellen aan alle platen. Zijn jullie daarin geslaagd?
Joe: Neen. En ik ben daar blij om. Alleen, elke band moet bij het maken van een album de motivatie hebben om de beste plaat te schrijven die ooit is gemaakt. Als je daarin slaagt, moet je stoppen. We zijn al blij dat we het beste album hebben geschreven dat wij ooit hebben gemaakt. Gelukkig denken we dat het in ons zit een nog betere te maken.
Paul: Het interessante is ook nog eens dat we uit deze plaat erg veel hebben geleerd omdat we het zo anders hebben aangepakt en we zijn er op technisch vlak veel wijzer uit geworden.

enola: Wat is de beste plaat ooit gemaakt?
Joe & Paul: Er zijn er veel: 'White Pony' van Deftones, 'Relationship of Command' van At The Drive-In, 'Scream, Dracula, Scream!' van Rocket From the Crypt. New Orders 'Substance'. 'Harvest' van Neil Young.

enola: De nieuwe liveplaat van Young al gehoord?
Joe: Massey Hall! (fluit). Zot! Ik stond in Japan in een platenwinkel en I was fucking jumping up and down. Dat is echt een indrukwekkende opname van iemand die zó goed is.
enola:
Heb je het gevoel dat, omdat jullie ditmaal zoveel tijd hebben genomen, dit de muziek is die jullie echt wilden maken?

Paul: Goede vraag... Het probleem is, of net het goede is, dat we alle vier iets anders in gedachten hebben. We weten zelf niet goed wat dat precies is. Op sommige dagen doe ik niets liever dan massieve drum and bass beats te maken en op andere muren van gitaarnoise. Voor ons vier verandert dat dagelijks en wat we nu hebben gemaakt, is het product van vier invloeden. Niemand van ons zou dit alleen kunnen gemaakt hebben. Wanneer mensen ons vragen naar onze invloeden, vinden we het nooit makkelijk bands op te noemen die we graag horen omdat het weinig steek houdt. We luisteren naar alle soorten muziek. Wat we wel antwoorden zijn die groepen die ons hebben beïnvloed door hun aanpak en houding. We zijn dan ook echt trots op het feit dat we in de voetstappen treden van grote groepen zonder duidelijke leidersfiguur.

enola: Wie van jullie heeft de elektronica er dan bijgehaald?
Joe: Die is altijd fundamenteel geweest voor ons. Wanneer Paul studeerde aan de universiteit had hij mij nog niet ontmoet, dus had hij geen goede vriend waarop hij kon steunen (lacht). Dus kocht hij een sampler in de plaats en zat gewoon op zijn kamer terwijl hij er mee experimenteerde. Ik denk dat iedereen die muziek maakt dat moet doen met de middelen die hij toevallig kan gebruiken. We zijn zeker niet begonnen met de vraag welke instrumenten we precies erbij wilden. Niemand van ons kon zingen, dus hebben we geen zanger. Maar we hadden wel een computer.

enola: Maar nu is er meer elektronica...
Joe: Jij bent de eerste die dit zegt en je hebt gelijk. Alleen is die nu anders hoorbaar. Dat is omdat we dichter zijn gekomen naar wat we altijd hebben willen creëren, namelijk de gelijkschakeling van de elektronica met de band. Ik vind de elektronica op dit album bij het beste wat Paul ooit heeft geschreven en de muziek die we daarbij hebben gemaakt past zo goed zodat het echt een geheel wordt. Er zijn delen waarvan je denkt dat ze elektronisch zijn, maar ze zijn het niet.
Paul: Voor onze drums maken we gebruik van veel loops die we zelf hebben opgenomen, in plaats van bestaande te nemen. Als Rob drumt, komt daar dan zijn eigen elektronisch geluid bij en valt dit perfect samen.

Het reliëf van Avril Lavigne

Jullie wonen in dezelfde stad als Arctic Monkeys. Ontmoeten jullie elkaar soms? Toevallig?
Paul: Ze hebben onze geluidsman gestolen (lacht).
Joe: Ze hebben opgenomen in dezelfde studio waar wij speelden. Hun manager heeft een kantoor onder het onze. Sheffield is een behoorlijk kleine stad, dus...

enola: Wat moeten we weten over Sheffield?
Paul: Het is er niet zó klein. Eigenlijk is het een grote stad maar ze gedraagt zich als een dorp.
Joe: Iedereen kent iedereen. Het is er stil en vriendelijk. Het is een goede plaats om in het Verenigd Koninkrijk te wonen want er zijn veel steden die een stuk minder aangenaam zijn. Het is groot genoeg om een stad te zijn, maar klein genoeg om je er goed te voelen. Een beetje zoals Den Haag.

enola: Als jullie de organisator zouden zijn van jullie eigen festival, wie is dan de headliner?
Joe: (onmiddellijk) Tom Waits. En Saul Williams. En... wij. Nee, grapje.
Paul: We zouden At The Drive-In opnieuw laten samenkomen.

Waar zouden jullie jezelf plaatsen?
Paul: Misschien zouden we openen en de beste show die we ooit hebben gespeeld brengen zodat de rest in het niets vervalt.
Joe: Maar toch vooral omdat we dan de rest van de bands zouden kunnen zien.

enola: Wat is het grootste misverstand over 65daysofstatic?
Joe: We denken dat er in Engeland veel mensen ons beschouwen als jongens die van zichzelf denken meer te weten dan anderen. Ook dat we arrogant zijn en moeilijk zijn alleen maar om moeilijk te zijn. De waarheid is: wij zijn net zoals alle anderen. We proberen een vat te krijgen op de wereld en we proberen goede muziek te maken. Popmuziek.
Paul: Iemand vroeg ons of het waar is dat we echt niets moeten weten van popmuziek omdat we dat minderwaardig zouden vinden in vergelijking met onze muziek. Dat is net het tegengestelde van de waarheid: we zijn allen grote fans van popmuziek. Onlangs nog hebben we gediscussieerd over de nieuwe single van Avril Lavigne, want ik vind die fantastisch.
Joe: Ik vind haar reliëf beter (lacht).

enola: Als jullie al jullie muziek moeten samenvatten in één zin, welke zou het zijn?
Joe: Ik denk dat onze muziek net niet kan uitgedrukt worden in woorden. Als we toch één boodschap zouden moeten meegeven zou dat zijn...
Paul: "Dit is alles."
Joe: Mensen moeten weigeren middelmatigheid in hun leven toe te laten en die dingen doen waardoor ze zich zestien voelen. Dat is onze mooie boodschap.

The Destruction of Small Ideas
is uit bij Monotreme/Munich.



E-mailadres Afdrukken
 
65daysofstatic

Recensies:
65DaysOfStatic :: Silent Running
65daysofstatic :: Heavy Sky EP
65DaysOfStatic :: We Were Exploding Anyway
65DaysOfStatic :: We Were Exploding Anyway
65daysofstatic :: The Destruction Of Small Ideas
65DaysOfStatic :: The Destruction Of Small Ideas
65DaysOfStatic :: One Time For All Time
65DaysOfStatic :: The Fall Of Math

Interviews:
65DaysOfStatic :: ''Het zou verdomme voor iederéén lastig moeten zijn''
65DaysOfStatic :: ''We zijn nog niet gekalmeerd''
65DaysOfstatic :: ''Het is er de tijd niet naar om zachter te worden''

Live:
DOUR 2007 :: 65DaysOfStatic, zondag 15 juli, La Petite Maison dans la Prairie
DOUR 2009 :: 65DaysOfStatic, zaterdag 18 juli, La Petite Maison Dans La Prairie
65DaysOfStatic :: 18 november 2010, Botanique
65DaysOfStatic re-score 'Silent Running' :: 11 september 2011, Het Patronaat (Haarlem)
65DaysOfStatic :: 18 november 2010, Botanique
DOMINO 2010 :: tomàn + Three Trapped Tigers + Mt. Eerie + Fuckbuttons + 65DaysOfStatic :: 11 april 2010,
65DaysOfStatic :: 7 mei 2009, Het Depot
Now_Series :: Liars + Youthmovies + Apse + Creature With The Atom Brain + 65DaysOfStatic :: 1 november 2
65DaysOfStatic :: 8 september 2007, Mjam Festival, Evelette
Transit + 65DaysOfStatic :: 21 mei 2007, Cactus@MaZ
65DaysOfStatic :: 13 april 2006, Cactus@MaZ
GODDEAU PRESENTEERT :: Soon + 65DaysOfStatic :: 26 januari 2006, STUK

DVD:
65DaysOfStatic :: Escape From New York

Nieuws:
65DaysOfStatic neemt soundtrack op, soloplaat voor Paul Wolinski
Robert Smith op nieuwe 65DaysOfStatic
65DaysOfStatic vult de tijd
65DaysOfStatic kondigt ''The Destruction Of Small Ideas'' aan

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST