Banner

Kurt Cobain About A Son

Joris Vanden Broeck - 03 september 2008

Een rockfilm met een originele invalshoek. Dat is het minste wat over About A Son gezegd kan worden. De geluidsbanden van interviews met Kurt Cobain dienen als basis voor deze nieuwe, verbluffende documentaire. Een aanpak die werkt en resulteert in een van de mooiste muziekfilms die we tot hiertoe zagen.

De fascinatie voor dode beroemdheden: het blijft een interessant fenomeen. Wie nu zestien is, heeft Kurt Cobain nooit bewust meegemaakt en kent alleen de mythe rondom hem. En zoals de geschiedenis ons leert overstijgt die de werkelijkheid nogal makkelijk. Wat in zo’n geval kan helpen is een serene biografie, maar daar is het vaak vruchteloos naar zoeken tussen de sensationele titels op de plank met rockboeken in het dichtstbijzijnde filiaal van een elektronicaketen.

Iemand die er wel in geslaagd is de valkuilen van de rioolbiografie te omzeilen is de Amerikaan Michael Azerrad. In 1993 verscheen van zijn hand Come As You Are: The Story Of Nirvana. Azerrad ging bij het schrijven van zijn boek vakkundig te werk. De auteur zocht Cobain meermaals thuis op, waar ze urenlange --vaak nachtelijke -- gesprekken hadden. Azerrad bouwde op die manier een geluidsarchief op van meer dan 25 uur en dat is waar regisseur AJ Schnack, vijftien jaar later, het verhaal binnenkomt.

Schnack is niet de zoveelste regisseur die zich over Cobain wou buigen. Het idee van een film over de frontman van Nirvana begon pas bij de man te dagen toen hij van Azerrad het bestaan van de bewuste tapes vernam. Het gevolg is dat About A Son een heel andere film geworden is dan bijvoorbeeld de door paranoia gedreven prent Kurt And Courtney. About A Son sluit bijvoorbeeld beter aan bij Hype!. Waar de laatste prent het globale plaatje schets van wat er op muzikaal vlak gebeurde in het Noordwesten van de VS op het einde van de jaren tachtig - begin jaren negentig, wordt in About A Son één man aan het woord gelaten die het hele gebeuren meemaakte vanuit het oog van de storm.

Het eindresultaat is alles behalve een doorsnee biopic, maar daarom niet minder boeiend of meeslepend. Vanuit Aberdeen voert Kurt Cobain ons, langs Olympia, naar Seattle. Terwijl Cobain vertelt, toont Schnack beelden van de locaties in kwestie, afgewisseld door een selectie foto’s van Charles Peterson, nog steeds -- zonder navolging -- de grungefotograaf bij uitstek. Waar deze laatstgenoemde uitblinkt in harde, contrastrijke zwart-witsnapshots die heel accuraat de muziek in beelden weet te vatten, kiest Schnack voor het andere uiterste: vaak zijn diens beelden poëtisch en zelfs dromerig. Een gewaagde combinatie, maar ze werkt van bij het begin van About A Son.

De nieuwe aanpak van Schnack spreekt het publiek erg aan: er ontstaat een zekere afstand ten opzichte van het onderwerp Kurt Cobain en de kijker zelf. Je hoort de rockster weliswaar openhartig over zichzelf en zijn demonen vertellen, maar je ziet hem niet. Op die manier ontstaat een sereen, aangrijpend portret van een broze jongeman, begeleid door de verrassende soundtrack van grungeveteraan Steve Fisk en Death Cab For Cutie-frontman Benjamin Gibbard. Ook deze film bevat geen muziek van Nirvana. Niet omdat Courtney Love dwars lag, integendeel zelfs: weduwe Cobain heeft bij verschillende platenfirma’s de deur naar de rechten van diverse artiesten helpen opengaan. Het was immers Schnack die gekozen heeft voor een soundtrack met, in plaats van Nirvana, CCR, Melvins, Queen en Band Of Horses. Een keuze die na het bekijken van About A Son absoluut de juiste blijkt te zijn.

Het besef dat, zoals Schnack het zelf verwoordt, de stem die anderhalf uur te horen is in About A Son bijna anderhalf decennium geleden opgenomen werd en al bijna even lang niet meer te horen is, vormt misschien wel het meest confronterende aspect van deze film. Een film die overigens gericht is op een breder publiek dan de die hard Nirvanafans. Om niet te zeggen dat hij een must is.

E-mailadres Afdrukken
 
Kurt Cobain About A Son

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST