Banner

COLUMN

Slijpschijf #20

Dirk Steenhaut - foto's: Illustratie Kim Duchateau  - 30 april 2010

Journalist DIRK STEENHAUT snijdt zich wekelijks aan de scherpste kantjes van de rockmuziek.

Door omstandigheden — een korte vakantie en een IJslandse vulkaanwolk die ondergetekende langer dan voorzien in het buitenland gegijzeld hield — werden hier de jongste twee weken geen schijven geslepen. Maar bij deze stoppen we de stekker weer in het stopcontact en vragen we beleefd uw aandacht voor de Noorse formatie Serena Maneesh. De groep van multi-instumentalist Emil Nikolaisen (ook actief bij I Was A King) introduceerde zich vier jaar geleden al met een titelloze cd die vooral in de smaak viel bij liefhebbers van My Bloody Valentine en The Telescopes. Ook No 2: Abyss in B Minor lijkt ons vanaf Planet Shoegaze tegemoet te flitsen. Serena Maneesh maakt donkere, gelaagde muziek met de volumeknop op elf, gekenmerkt door een haast ondoordringbare wall of sound en gloeiende feedbackerupties. De nieuwe cd werd ingeblikt in een onderaardse grot aan de rand van Oslo, die tijdens de Tweede Wereldoorlog de burgers tegen bombardementen moest beschermen. De plek past perfect bij de galmende, psychedelische noise en post-apocalyptische sfeer waarin de meeste songs gehuld gaan.

Serena Maneesh is niet wars van pretentie: de titel van zijn tweede langspeler verwijst bijvoorbeeld naar de Mis in B-mineur van Johann Sebastian Bach. Alleen lijkt de groots opgezette, dreigende muziek van de Noren, die je tegemoet komt als door een dichte mist, veeleer van het type dat gelovigen prompt de kerk uit zal jagen. Nikolaisen en zijn gezellen, onder wie zijn zus en maatje Sufjan Stevens, strelen je oren met een sloophamer. Dat doen ze al vanaf "Ayisha Abyss", een dramatische ouverture-met-strijkers die zo vervormd klinkt dat alleen de moedigsten der radiomakers het zullen aandurven ze op hun playlist te zetten. Ook het vervaarlijk rockende "Blow Yr Brains in the Morning Rain" en het stuwende "Reprobate!" geven je aanvankelijk het gevoel dat er iets mis is met je geluidsinstallatie. Toch ging de groep niet over één nacht ijs: zijn lofi-interpretatie van de Spectoriaanse esthetiek werd zo weloverwogen toegepast dat het mixen van iedere track gemiddeld een week in beslag nam.

U begrijpt: Serena Maneesh drijft op contrasten. Tussen opgefokte teringherrie en ijle, breekbare melodieën, bijvoorbeeld. In beknopte indiepopsongs als "I Just Want to See Your Face" of "D.I.W.S.W.T.T.D" klinkt het vijftal als The Jesus & Mary Chain met een zangeres, maar in het fragiele, etherische "Melody for Jaana" en het epische slotstuk "Magdalena (Symphony #8)" hoor je net zo goed invloeden uit folk of van The Beach Boys opkringelen. No.2 : Abyss in B Minor is niet bepaald easy listening, tenzij je een fikse dosis paddo’s hebt geconsumeerd. Het is een weerbarstige, naar abstractie neigende plaat waarop velen hun tanden stuk zullen bijten. Wie echter de tijd neemt om zich in het complexe universum van Serena Maneesh onder te dompelen, gaat vroeg of laat overstag. In ons boekje noteerden we: het muzikale equivalent van een zonsverduistering, beangstigend en mooi tegelijk. En je hoeft niet eens een brilletje op.

Ook San Francisco is van oudsher een plek waar het leven door een psychedelische bril wordt bekeken. Alleen hebben de heren van Wooden Shjips een al even forse dosis drone- en krautrock achter de kiezen, zodat je hun geluid zou kunnen omschrijven als minimalistische spacerock. Het kwartet zit niet om een hypnotische groove verlegen, maar hanteert al twee platen lang een formule waarop weinig wordt gevarieerd. In wezen is Wooden Shjips een garagerockband die zweert bij het punkprimitivisme van The Stooges en Suicide. Behoren eveneens tot het referentiekader: Spacemen 3, Hawkwind, NEU! , de vroege Modern Lovers, The Seeds en The 13th Floor Elevators. De derde cd van het gezelschap, verwarrend genoeg Vol. 2genoemd, geldt eigenlijk als zijstapje, want het is een compilatie van verdwaalde singles en andere zeldzaamheden. .

De stem van frontman Ripley Johnson herinnert soms aan die van Alan Vega, terwijl zijn metalige gitaarspel geïnspireerd lijkt door een eightiesband als Chrome. Gezichtsbepalend zijn voorts de dreinende orgelriffs van Nash Whalen en de onverstoorbare ritmesectie. De twee covers op de cd, Neil Youngs "Vampire Blues" en Serge Gainsbourgs "Contact", worden door Wooden Shjips dermate gekneed en vermomd dat zelfs de geestelijke vaders van die nummers ze nog amper zouden herkennen. Andere memorabele momenten zijn het van flitsend snarenwerk voorziene "Start to Dreaming" en het gedreven, live opgenomen "Death’s Not Your Friend". De Californiërs van Wooden Shjips hebben zich een stijl aangemeten die beperkingen inhoudt. Veel verrassingen hoeven we in de nabije toekomst van hen dus niet meer te verwachten, maar voorlopig wérkt het. Tenminste: zo lang je Vol. 2 draait tegen een hoog geluidsvolume.

Een poosje geleden hadden we het in deze columns al over Chapelier Fou, de nom d’artiste van ene Louis Warynski uit het Oost-Franse Lorraine. Na twee ep’s heeft de man nu met 613 zijn eerste langspeler uit en de sfeerrijke electro-akoestische muziek op die plaat getuigt van evenveel verbeelding als Alice in Wonderland, het boek van Lewis Carroll waaraan hij zijn pseudoniem heeft ontleend. Warynski, een voormalige student aan het conservatorium van Metz, is eigenlijk een vioolvirtuoos, maar in zijn filmische, aan Yann Tiersen verwante composities, jongleert hij net zo goed met een xylofoon, cello, mandoline of bouzouki én toont hij aan dat hij ook prima overweg kan met laptops en samplers.

De titel 613 verwijst naar het aantal pitjes in de granaatappel die op de hoes staat afgebeeld. De meeste nummers zijn instrumentaal, maar in de berçeuse "Half of the Time" is een vocale gastrol weggelegd voor Matt Elliott van Third Eye Foundation. Elders smokkelt Chapelier Fou flarden van conversaties zijn muziek binnen. Het resulaat klinkt nu eens intimistisch, dromerig en naïef f (zie de folktronica van "G.Tintinnabulum" of het aan Boards of Canada refererende "Hémisphère Ouest"), dan weer gedreven en opgewekt (het in Oost-Europese sferen gedrenkte "Secret Handshake" of het nerveuze "Grahamophone"). 613 is een sprankelende, gevarieerde plaat waar bijwijlen een kinderlijke charme van uitgaat, maar die net zo goed de melancholische kant van Louis Warynski laat zien. De man verstaat de kunst klassieke en geprogrammeerde instrumenten op een dusdanige manier samen te brengen, die organisch te laten harmoniëren, maar tegelijk zorgen uitgekiende beats ervoor dat de luisteraar te allen tijde wakker blijft. Een mooi debuut dat ons alvast nieuwsgierig maakt naar het concert van Chapelier Fou, op 9 mei tijdens Les Nuits Botanique.

De Amerikaan DM Stith debuteerde in het voorjaar van 2009 met het prachtige Heavy Ghost, een complexe maar betoverende langspeler waarop hij afrekende met zijn innerlijke demonen en waarmee hij de luisteraar meezoog naar een wereld vol duisternis en mysterie. Stith, een van de exponenten van de uiterst vruchtbare Brooklynscene, hield zich de jongste jaren vooral bezig met poëzie en beeldende kunst. Hij maakte de hoes voor Bring Me The Workhorse, het meesterwerk van My Brightest Diamond, en het was ook Shara Worden die Stiths oude passie voor muziek weer deed oplaaien.

In de periode waarin hij aan Heavy Ghost werkte, nam DM Stith een hoop extra materiaal op dat hij tussen de zomer en de herfst van vorig jaar op drie ep’s liet persen en aan de man bracht na zijn optredens. Al die tracks zijn nu samengeharkt op Heavy Ghost Appendices, een boeiende dubbelaar met demo’s en alternatieve vertolkingen van nummers uit zijn eerste plaat, zoals de slow dance-versie van "Around the Lion Legs", een uitvoering van "Pigs" met fanfare en een door blazers gedomineerd "Braid of Voices". Tegelijk legt de collectie Stiths inspiratiebronnen en invloeden bloot middels een reeks prachtige covers, waaronder "Be My Baby" van The Ronettes, "The Soft Seduction" van David Byrne en songs van Diana Cluck en Randy Newman. Het zijn geslaagde stijloefeningen waarmee de artiest zijn eigen grenzen aftast.

De tweede cd van deze Appendices bestaat hoofdzakelijk uit remixen, gemaakt door onderling zeer verschillende elektronica-artiesten als Biblio, Son Lux, Roberto Lange, Clark en Actuel. Die heren drukken weliswaar hun eigen stempel op het geheel, maar zijn nooit zo radicaal dat Stiths persoonlijkheid uit de songs wordt geknepen. Net zoals de remixplaten van My Brightest Diamond vormt dit post scriptum een bijzonder boeiende aanvulling op het reguliere werk van een artiest die ons in de toekomst ongetwijfeld nog veel moois zal schenken.

  • Serena Maneesh:: No 2: Abyss in B Minor, 4AD. http://www.myspace.com/serenamaneesh
  • Wooden Shjips:: Vol. 2, Sick Thirst Records. http://www.myspace.com/woodenshjips
  • Chapelier Fou:: 613, Ici d’Ailleurs... http://www.myspace.com/chapelierfou
  • DM Stith:: Heavy Ghost Appendices, Asthmatic Kitty. http://www.myspace.com/dmstith

E-mailadres Afdrukken
 
COLUMN

Columns:
COLUMN :: Slijpschijf #63
COLUMN :: Slijpschijf #62
COLUMN :: Slijpschijf #61
COLUMN :: Slijpschijf #60
COLUMN :: Slijpschijf #59
COLUMN :: Slijpschijf #58
COLUMN :: Slijpschijf #57
COLUMN :: Slijpschijf #56
COLUMN :: Slijpschijf #55
COLUMN :: Slijpschijf #54
COLUMN :: Slijpschijf #53
COLUMN :: Slijpschijf #52
COLUMN :: Slijpschijf #51
COLUMN :: Slijpschijf #50
COLUMN :: Slijpschijf #49
COLUMN :: Slijpschijf #48
COLUMN :: Slijpschijf #47
COLUMN :: Slijpschijf #46
COLUMN :: Slijpschijf #45
COLUMN :: Slijpschijf #44
COLUMN :: Slijpschijf #43
COLUMN :: Slijpschijf #42
COLUMN :: Slijpschijf #41
COLUMN :: Slijpschijf #40
COLUMN :: Slijpschijf #39
COLUMN :: Slijpschijf #38
COLUMN :: Slijpschijf #37
COLUMN :: Slijpschijf #36
COLUMN :: Slijpschijf #35
COLUMN :: Slijpschijf #34
COLUMN :: Slijpschijf #33
COLUMN :: Slijpschijf #32
COLUMN :: Slijpschijf #31
COLUMN :: Slijpschijf #30
COLUMN :: Slijpschijf #29
COLUMN :: Slijpschijf #28
COLUMN :: Slijpschijf #27
COLUMN :: Slijpschijf #26
COLUMN :: Slijpschijf #25
COLUMN :: Slijpschijf #24
Column :: Slijpschijf #23
Column :: Slijpschijf #22
Column :: Slijpschijf #21
COLUMN :: Slijpschijf #19
COLUMN :: Slijpschijf # 18
COLUMN :: Slijpschijf #17
COLUMN :: Slijpschijf #16
COLUMN :: Slijpschijf #15
COLUMN :: Slijpschijf #14
COLUMN :: Slijpschijf #13
COLUMN :: Slijpschijf #12
COLUMN :: Slijpschijf #11
COLUMN :: Slijpschijf #10
COLUMN :: Slijpschijf #9
COLUMN :: Slijpschijf #8
COLUMN :: Slijpschijf #7
COLUMN :: Slijpschijf #6
COLUMN :: Slijpschijf #5
COLUMN:Slijpschijf #4
COLUMN :: Slijpschijf #3
COLUMN :: Slijpschijf #2
COLUMN :: Slijpschijf #1

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST