Banner

COLUMN

Slijpschijf # 18

Dirk Steenhaut - 31 maart 2010

Journalist DIRK STEENHAUT snijdt zich wekelijks aan de scherpste kantjes van de rockmuziek.

‘Wereldmuziek van een andere planeet’, zo heeft een wakkere recensent de muziek van het Oost-Londense Portico Quartet al omschreven en daar sluiten we ons graag bij aan. De groep is duidelijk een product van deze tijd: klassiek geschoold, maar opgegroeid met alle soorten muziek die vandaag beschikbaar zijn. Tja, waarom zou je kiezen voor het ene of het andere als je van àlles kunt proeven? De leden van het Portico Quartet, allemaal onder de dertig, laten zich inspireren door jazz, hedendaags klassiek, pop, rock en etnische muziek, zonder dat ze met één van die specifieke genres geasocieerd wensen te worden.

Stel dat Radiohead louter instrumentale muziek zou maken en zich zowel liet beïnvloeden door Philip Glass en Terry Riley als door Miles Davis en Toumani Diabaté, dan zou de groep wellicht uitkomen bij de negen lange stukken die te beluisteren vallen op Isla, de tweede cd van dit tegelijk vertrouwd en volkomen uniek klinkende gezelschap. Zijn twee jaar oude debuut, Knee Deep in the North Sea, werd prompt genomineerd voor de prestigieuze Mercury Music Prize, maar zag de onderscheiding uiteindelijk op de schoorsteenmantel van Elbow belanden. Intussen werd het kwartet wèl opgepikt door Peter Gabriels Real World label en ging het voor Isla in zee met John Leckie, bekend van zijn productiewerk voor rockbands als Radiohead, XTC en The Stone Roses én voor wereldmuzieksterren als Papa Wemba en Rodrigo & Gabriela.

Het Portico Quartet klinkt jong, fris en vrij van clichés, wat minstens gedeeltelijk te maken heeft met zijn ongewone line-up van drums, contrabas, sopraan- en tenorsax en de zogenaamde hang. Dat laatste is een gestemd metalen percussieinstrument dat er uitziet als twee aan elkaar gelaste woks, in 2000 in werd uitgevonden door de Zwitsers Felix Rohner en Sabrina Schaerer en een klank voortbrengt, vergelijkbaar met een Afrikaanse mbira (of duimpiano). Het geluid van de hang domineert bijna alle tracks (luister maar eens naar “The Visitor”) en verleent de post-jazz-meets-minimalcomposities van het viertal een zeer bijzondere sound. Ondanks hun heterogene invloeden is er één plaat die bij alle leden van het Portico Quartet aankwam als een donderslag bij heldere hemel: Music for 18 Musicians van Steve Reich. Toch zou het ons niet verbazen mocht blijken dat ze ook de ambient trance van Jon Hassell hebben opgezogen. Want hoewel de Portico’s zich hoofdzakelijk van een akoestisch instrumentarium bedienen, flirten ze ook met subtiele elektronica en loops.

Iedere track baadt in zijn eigen stemming en is voorzien van een helder arrangement. “Life Mask” begint als een lyrische pianoballad, maar wordt algauw overstemd door even welsprekend als losgeslagen getoeter. Het urgente “Dawn Patrol” wordt vooral vooruitgestuwd door bas en drums, terwijl in het titelnummer een fraai strijkkwartet wordt opgevoerd. Het Portico Quartet maakt grens- en genre-overschrijdende muziek die een luisterend oor verdient. Wel opletten voor verslavingsverschijnselen.

De Amerikaan Dayve Hawke is een doe-het-zelver met een voorliefde voor lofi en analoge elektronica. Recent maakte hij een aantal ep’s onder de pseudoniemen Weird tapes en Memory Cassettes en dat leidde in het eerste geval tot elektronische dancepop, in het tweede tot ambient elektronica. Op zijn eerste volwaardige langspeler, Seek Magic, combineert hij nu beide projecten tot Memory Tapes en werpt hij zich op als een van de spilfiguren van de chillwave. Opener “Swimming Field”, dat wordt ingeleid door ijle gitaren, lijkt in dezelfde nevel gehuld als Cocteau Twins en Galaxie 500 destijds: het duurt even voor de luisteraar de contouren van de song herkent. Dat is echter niet zo erg, omdat de synthpop van Memory Tapes zowat om de haverklap van gedaante lijkt te veranderen. Nu eens komt Hawk op de proppen met naar de eighties verwijzende, kabbelende funk, dan weer komt het retrofuturisme van Air voorbijdrijven. En zo word je, voor je er erg in hebt, meegenomen op een schaamteloze nostalgietrip. Onderweg kom je het ene herkenningspunt na het andere tegen (Atlas Sound, Talking Heads, New Order), maar ook al speelt Dayve Hawke voortdurend leentjebuur, hij is gelukkig slim genoeg om de gejatte bouwstenen van een nieuw likje verf te voorzien

De instrumentale tracks, “Run Out” en het met oriëntaalse marimbamotiefjes versierde “Pink Stones”, zouden op een plaat van Aphex Twin niet uit de toon vallen. “Graphics” lonkt, met zijn strakke beats en eunuchenstemmetjes, nadrukkelijk naar dezelfde dansvloer waar ook Passion Pit onlangs al gensters sloeg. Maar de beste tracks op Seek Magic zijn zonder twijfel het even catchy als ongrijpbare “Bicycle” - benieuwd of u bij de gitaarsolo even euforisch wordt als wij- en het gestroomlijnde “Plain Material”, een fraaie psychedelische popsong met een sixtiesmelodie. U kent de truc al van Flaming Lips. Het niveau van deze eerste Memory Tapes is alsnog een beetje wisselvallig, maar de highlights nopen er ons toch toe het woord Veelbelovend in de mond te nemen.

Bij het horen van de naam John Grant gaat in uw hoofd wellicht geen belletje rinkelen. Tenzij u een fan bent van The Czars, een bandje uit Denver dat tussen 1996 en 2006 een zestal mooie maar in dovemansoren gevallen langspelers afleverde. Het feit dat voorman Grant in die jaren te kampen had met een hardnekkige alcohol- en cocaïneverslaving zal daar misschien niet vreemd aan zijn geweest. Hoe dan ook, na de split van zijn groep was de man zo gedesillusioneerd dat hij overwoog de muziek te laten voor wat ze was naar een baantje als tolk op zoek te gaan. Zo ver kwam het echter niet, want in New York raakte hij bevriend met Midlake. Dat gezelschap uit Denton, Texas bood zelfs aan om op zijn eerste solo-cd als backingband te fungeren en het resultaat van die alliantie, Queen of Denmark, wordt binnen afzienbare tijd bij uw platenboer verwacht.

Na enkele beluisteringen kunnen we u alvast melden dat John Grant het songschrijven nog niet is verleerd. De dromerige single “I Wanna Go to Marz”, net als enkele andere liedjes in een elegant strijkersarrangement gewikkeld, of het poppy “Sigourney Weaver” zijn het werk van een vakman: goed geconstrueerde, warme folkpop met wortels in de sixties en seventies. Ook weemoedige songs als “Where Dreams Go to Die” en “It’s Easier” klinken gracieus en geven blijk van een hoog emotionaliteitsgehalte. Als je de zanger-pianist al één ding kunt aanwrijven, dan is het dat hij zijn nummers soms iets te kwistig met suiker bestrooit. Voor zover er al sprake is van weerhaakjes, zijn die vooral verbaal. Zo laat Grant in de sarcastische titeltrack weten: ‘I incidentally mentioned that I pissed in your coffee’. En iemand die een majestueuze ballad als “Caramel” in de vingers heeft, qua sfeer verwant aan het universum van Antony & The Johnsons, zouden we sowieso nooit de deur wijzen. Zelf hebben we slechts twee keer de skiptoets nodig gehad: eerst bij het (te) luchtige “Silver Platter’s Club” en later nog eens om de synthetische blazers die “JC Hates Faggots” ontsieren weg te spoelen. Maar dan nog houden we ruim voldoende parels over om Queen of Denmark in uw huiskamer net iets meer dan een ceremoniële functie toe te wensen.

Nu folk, dank zij Alela Diane, Joanna Newsom en Devendra Banhart, niet langer als een scheldwoord wordt beschouwd, valt de stroom singer-songwriters met Duysterpotentieel haast niet meer bij te houden. Zelfs aan de overzijde van het kanaal is inmiddels weer sprake van een bescheiden folkboom, maar gelukkig bengelen er niet langer geitenwollensokken aan de takken. Dames als Laura Marling en Martha Tilston leven onmiskenbaar in het hier en nu. De laatstgenoemde toerde eerder al met Damien Rice, was als gastzangeres te horen op de jongste cd van Zero 7 en is met Lucy & the Wolves, waarop ze zich laat begeleiden door The Woods, inmiddels aan haar vijfde langspeler toe.

Qua referenties zit de chanteuse alvast gebeiteld: ze is de dochter van songer-songwriter Steve Tilston en zag als kind haar vader in de keuken jammen met levende legendes Bert Jansch en John Renbourn. Haar stiefmoeder is de folkzangeres Maggie Boyle, met wie ze op haar nieuwe plaat duetten zingt in het prachtige “Wild Swimming” en de traditional “Searching for Lambs”. La Tilston kent de traditie dus op haar duimpje, maar ze actualiseert het genre en kneedt het om er haar eigen poëtsiche verhalen mee te vertellen. Martha Tilston, actrice van opleiding maar ook een verdienstelijke kunstenares, heeft een wendbare fluisterstem waarmee ze steevast een intimistisch sfeertje weet neer te zetten. Ze koppelt romantiek aan politiek engagement en laat haar songs smaakvol inkleuren met gitaar, piano, contrabas, viool, cello, bouzouki, mandoline en trombone. Eén keer luisteren naar “The Cape” of “Seabirds” en je bent verkocht.

  • Portico Quartet:: Isla, Real World. http://www.myspace.com/porticoquartet
  • Memory Tapes:: Seek Magic, Something in Construction. http://www.myspace.com/memorytapes
  • John Grant:: Queen of Denmark, Bella Union. http://www.myspace.com/johnwilliamgrant
  • Martha Tilston:: Lucy & the Wolves, Squiggly. http://www.myspace.com/marthatilston

E-mailadres Afdrukken
 
COLUMN

Columns:
COLUMN :: Slijpschijf #63
COLUMN :: Slijpschijf #62
COLUMN :: Slijpschijf #61
COLUMN :: Slijpschijf #60
COLUMN :: Slijpschijf #59
COLUMN :: Slijpschijf #58
COLUMN :: Slijpschijf #57
COLUMN :: Slijpschijf #56
COLUMN :: Slijpschijf #55
COLUMN :: Slijpschijf #54
COLUMN :: Slijpschijf #53
COLUMN :: Slijpschijf #52
COLUMN :: Slijpschijf #51
COLUMN :: Slijpschijf #50
COLUMN :: Slijpschijf #49
COLUMN :: Slijpschijf #48
COLUMN :: Slijpschijf #47
COLUMN :: Slijpschijf #46
COLUMN :: Slijpschijf #45
COLUMN :: Slijpschijf #44
COLUMN :: Slijpschijf #43
COLUMN :: Slijpschijf #42
COLUMN :: Slijpschijf #41
COLUMN :: Slijpschijf #40
COLUMN :: Slijpschijf #39
COLUMN :: Slijpschijf #38
COLUMN :: Slijpschijf #37
COLUMN :: Slijpschijf #36
COLUMN :: Slijpschijf #35
COLUMN :: Slijpschijf #34
COLUMN :: Slijpschijf #33
COLUMN :: Slijpschijf #32
COLUMN :: Slijpschijf #31
COLUMN :: Slijpschijf #30
COLUMN :: Slijpschijf #29
COLUMN :: Slijpschijf #28
COLUMN :: Slijpschijf #27
COLUMN :: Slijpschijf #26
COLUMN :: Slijpschijf #25
COLUMN :: Slijpschijf #24
Column :: Slijpschijf #23
Column :: Slijpschijf #22
Column :: Slijpschijf #21
COLUMN :: Slijpschijf #20
COLUMN :: Slijpschijf #19
COLUMN :: Slijpschijf #17
COLUMN :: Slijpschijf #16
COLUMN :: Slijpschijf #15
COLUMN :: Slijpschijf #14
COLUMN :: Slijpschijf #13
COLUMN :: Slijpschijf #12
COLUMN :: Slijpschijf #11
COLUMN :: Slijpschijf #10
COLUMN :: Slijpschijf #9
COLUMN :: Slijpschijf #8
COLUMN :: Slijpschijf #7
COLUMN :: Slijpschijf #6
COLUMN :: Slijpschijf #5
COLUMN:Slijpschijf #4
COLUMN :: Slijpschijf #3
COLUMN :: Slijpschijf #2
COLUMN :: Slijpschijf #1

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST