Banner

COLUMN

Slijpschijf #9

Dirk Steenhaut - 27 januari 2010

Journalist DIRK STEENHAUT snijdt zich wekelijks aan de scherpste kantjes van de rockmuziek

Soms schuif je een plaatje onder de laser en hoor je al vanaf de eerste noten dat er magie in de lucht hangt. Dat is bijvoorbeeld het geval met het debuut van Local Natives, een Californisch vijftal dat zo goed als zeker zal uitgroeien tot één van de revelaties van 2010. De muziek op Gorilla Manor bevat precies alle ingrediënten die een beetje fijnproever vandaag lekker vindt. Dat klinkt berekend en een tikje opportunistisch, maar als je weet dat de groep ruim drie jaar aan zijn songs heeft geschaafd en dat drie van de leden al zeven jaar samenspelen, begrijp je wel dat deze debuut-cd niet zomaar uit de hemel komt vallen.

Het eerste wat opvalt aan Local Natives zijn de doorwrochte harmonieën en de drie- tot vierstemmige zangpartijen. Maar voor je Fleet Foxes of Grizzly Bear begint te roepen: ook díe zijn beïnvloed door de gouden kelen van Crosby, Stills & Nash, The Beach Boys en The Zombies. Een andere steunpilaar van hun muziek is de avontuurlijke, Afrikaans gekleurde ritmiek die je dezer dagen dan weer bij Yeasayer en Vampire Weekend aantreft. Alleen coveren Local Natives ook "Warning Sign" van Talking Heads, wat erop lijkt te wijzen dat hun belangstelling voor tribale drumpartijen ouder is dan die van hun hippe tijdgenoten. Voorts legt het gezelschap uit Silverlake bij LA occasioneel dezelfde jolige gedrevenheid aan de dag als Arcade Fire. Luister maar eens naar de exuberante kreten in het gespierde "Sun Hands" of naar de manier waarop "Camera Talk" op de rug van een onstuitbare strijkersriff naar een climax wordt gestuwd.

Local Natives zijn dus een product van de huidige tijdgeest, maar net zo goed hoor je in hun muziek echo’s uit de eighties — we denken aan XTC — opkringelen. Wat Gorilla Manor, genoemd naar het huis waar de band lange tijd aan zijn songs sleutelde, echter vooral tot een overweldigende luisterervaring maakt, is het niveau van het materiaal. Liedjes als "Wide Eyes", "Pitch Shifter" of het in sixtiessferen ondergedompelde "Cards and Quarters" klinken, dankzij hun vloeiende melodieën, sierlijk uitwaaierende gitaren, stuiterende grooves en vindingrijke arrangementen, zo vanzelfsprekend dat ze, na enkele beluisteringen, met geen stokken meer uit je hoofd te verdrijven vallen.

Local Natives is een gezelschap dat een droom najaagt en via zijn songs tracht te ontsnappen aan de grauwe, alledaagse werkelijkheid. Dat doet het met een fikse dosis overgave en positivisme. Toch weten de Californiërs je af en toe ook bij de keel te grijpen, zoals met "Airplanes", een pakkende ode aan zanger Kelcey Ayers’ veel te vroeg gestorven grootvader. Aan enkele goedgekozen beelden heeft de frontman genoeg om de luisteraar zijn universum binnen te loodsen. De Natives maken muziek waarin een hart klopt en die bij iedere draaibeurt beter wordt. Het eerste hoogtepunt van het jaar is binnen.

De organisatoren van het Iceland Airwavesfestival hebben een goede neus voor obscure groepjes waar, enkele maanden na hun passage, iedereen de mond van vol heeft. Zo hadden ze in oktober The Drums op het programma staan en, jawel, de internationale opmars van het kwartet uit Brooklyn is al begonnen. Volkomen terecht, want op hun briljante Summertime!-EP serveren de heren even gebalde als catchy popliedjes, waarin zowat de hele popgeschiedenis de revue passeert. The Drums, geniale naam trouwens, zijn als een spons. De fiftiesdramatiek van Ray Peterson, de girl group-harmonieën van The Ronnettes, de stuiterende new wave van The Jam en Elvis Costello’s Attractions, de naïeve indiepop van Jonathan Richman, The Cure in een uitzonderlijk zonnige bui of de synthpopbandjes uit de eighties: ze hebben het allemaal opgezogen, weer uitgespuwd en vervolgens door een blender gejaagd.

Vorig jaar hielden zanger Jonathan Pierce en gitarist Jacob Graham, samen de spilfiguren van The Drums, vakantie in Florida. De eindeloze stranden inspireerden hen tot het schrijven van onbezorgde deunen, zoals het tot meefluiten nodende "Let’s Go Surfing", ook al hadden ze nog nooit een surfplank aangeraakt. Zelf vinden The Drums de zeven nummers op hun debuut-EP niet echt representatief voor hun sound. De nog dit voorjaar te verschijnen full-cd zal naar verluidt aanzienlijk donkerder van opzet zijn. Maar in afwachting is Summertime! een plaatje dat, althans in muzikaal opzicht, bruist van levenvreugde. Neem nu het misleidend getitelde, energieke "The Saddest Summer", waarin de Ramones en de Buzzcocks elkaar als speelse kangoeroes op de hielen zitten, of het door handclaps aangedreven "Make You Mine".

In tekstueel opzicht valt er in de songs van The Drums niet zelden een mistroostig, zelfs giftig kantje te ontwaren. Er wordt volop naar het onbereikbare gesmacht en in het fantastische "Don’t Be a Jerk, Johnny" slaat verliefheid algauw om in teleurstelling en haat. Maar getuige het in onschuld en fiftiesdramatiek badende "Down By the Water", zijn The Drums ook tot echte lovesongs in staat. Summertime! is het ontwapenende debuut van een bandje dat ons, net zoals The Smiths destijds, weer even met simpele popmuziek weet te verzoenen. Hopelijk roffelt de radio mee.

Een van de hoogtepunten tijdens de jongste editie van EuroSonic was The Megaphonic Thrift, een Noors kwartet dat in eigen land al als een indiesupergroep wordt beschouwd. Dat komt omdat de leden ook actief zijn bij The Low Frequency in Stereo, Casiokids en Stereo 21. Een prijs voor originaliteit zal The Megaphonic Thrift niet snel in de wacht slepen. Daarvoor lonkt haar muziek iets te nadrukkelijk naar Amerikaanse gitaar(noise)bands als Built to Spill, Sonic Youth en Dinosaur Jr. Maar de dame en drie heren uit Bergen schrijven wel goed geconstrueerde, melodieuze fuzzpopsongs, type "Acid Blues", "Exploding Eyes" en "Song of J", die live met zoveel verschroeiende intensiteit en power uit de luidsprekers spatten dat je snel op zoek gaat naar een hoekje om in uit te hijgen.

Op A Thousand Years of Deconstruction, haar eerste EP, slaagt The Megaphonic Thrift er vooralsnog niet in even imposant en strak uit de hoek te komen als op het podium. Maar er staat genoeg moois op om ons de eerste volwaardige langspeler van het viertal met belangstelling tegemoet te doen zien. Dat het overigens niet altijd hard en met een mand vol feedback hoeft, bewijzen de Noren met "Every Time (Oxygen)" en de ingetogen titeltrack van hun EP, die een beetje doen denken aan de akoestische lo-fi van de vroege Sebadoh. Het uitgesponnen "Mad Mary" explodeert dan weer halverwege als een straaljagermotor waarin een onverlaat een lading semtex heeft verstopt. Al bij al een aardig visitekaartje van een band die, pakweg, op Pukkelpop wel eens hoge ogen zou kunnen gooien.

Nog een Noor, maar dan van een heel ander type is Thomas Dybdahl, een dertigjarige singer-songwriter die de jongste jaren al vier uitstekende soloplaten uitbracht, maar samen met leden van Jaga Jazzist en The Big Bang ook actief is bij The National Bank. Hoewel Dybdahl bekend staat als een bevlogen songwriter en een charismatische performer, moet zijn verhaal bij ons nog beginnen en daartoe is van de man nu een titelloze bloemlezing uitgebracht die een prima introductie vormt tot zijn werk.

Thomas Dybdahl is een melancholicus die, zoals zoveel van zijn landgenoten, gebukt gaat onder de Nordic blues. Zijn introverte, bespiegelende liedjes baden doorgaans in sombere stemmingen, zonder naar zwartgalligheid af te glijden. Ze vormen een perfecte soundtrack bij de herfst en de winter, seizoenen waarin de dagen kort en de nachten lang en koud plegen te zijn. Dybdahl heeft een warme, flexibele fluisterstem, die regelmatig wordt vergeleken met die van vader en zoon Buckley. Toch is de man evenzeer een geestesgenoot van Mark Eitzel en John Martyn. Met die laatste heeft hij alvast een voorliefde voor jazzy tonaliteiten gemeen. Dybdahl is vooral sterk in verstilde, klein gehouden liedjes zoals "From Grace", "All’s Not Lost" of "Adelaide". Tegelijk is hij in staat je met fluwelen handschoenen een onverwachte uppercut te verkopen, wat hij hier doet in "I Need Love Baby, Love, Not Trouble" en "Cecilia".

Eigenlijk zijn alle cd’s van de zanger, van ...That Great October Sound tot Science, ruimschoots de moeite waard. Maar de voorzichtigen onder ons zullen met deze mooi uitgegeven compilatie zeker hun voordeel doen.

  • Local Natives:: Gorilla Manor, Infectious Music.
  • The Drums:: Summertime!, Moshi Moshi.
  • The Megaphonic Thrift:: A Thousand Years of Deconstruction, Deadly Recordings.
  • Thomas Dybdahl:: Thomas Dybdahl, Last Suppa Records.

E-mailadres Afdrukken
 
COLUMN

Columns:
COLUMN :: Slijpschijf #63
COLUMN :: Slijpschijf #62
COLUMN :: Slijpschijf #61
COLUMN :: Slijpschijf #60
COLUMN :: Slijpschijf #59
COLUMN :: Slijpschijf #58
COLUMN :: Slijpschijf #57
COLUMN :: Slijpschijf #56
COLUMN :: Slijpschijf #55
COLUMN :: Slijpschijf #54
COLUMN :: Slijpschijf #53
COLUMN :: Slijpschijf #52
COLUMN :: Slijpschijf #51
COLUMN :: Slijpschijf #50
COLUMN :: Slijpschijf #49
COLUMN :: Slijpschijf #48
COLUMN :: Slijpschijf #47
COLUMN :: Slijpschijf #46
COLUMN :: Slijpschijf #45
COLUMN :: Slijpschijf #44
COLUMN :: Slijpschijf #43
COLUMN :: Slijpschijf #42
COLUMN :: Slijpschijf #41
COLUMN :: Slijpschijf #40
COLUMN :: Slijpschijf #39
COLUMN :: Slijpschijf #38
COLUMN :: Slijpschijf #37
COLUMN :: Slijpschijf #36
COLUMN :: Slijpschijf #35
COLUMN :: Slijpschijf #34
COLUMN :: Slijpschijf #33
COLUMN :: Slijpschijf #32
COLUMN :: Slijpschijf #31
COLUMN :: Slijpschijf #30
COLUMN :: Slijpschijf #29
COLUMN :: Slijpschijf #28
COLUMN :: Slijpschijf #27
COLUMN :: Slijpschijf #26
COLUMN :: Slijpschijf #25
COLUMN :: Slijpschijf #24
Column :: Slijpschijf #23
Column :: Slijpschijf #22
Column :: Slijpschijf #21
COLUMN :: Slijpschijf #20
COLUMN :: Slijpschijf #19
COLUMN :: Slijpschijf # 18
COLUMN :: Slijpschijf #17
COLUMN :: Slijpschijf #16
COLUMN :: Slijpschijf #15
COLUMN :: Slijpschijf #14
COLUMN :: Slijpschijf #13
COLUMN :: Slijpschijf #12
COLUMN :: Slijpschijf #11
COLUMN :: Slijpschijf #10
COLUMN :: Slijpschijf #8
COLUMN :: Slijpschijf #7
COLUMN :: Slijpschijf #6
COLUMN :: Slijpschijf #5
COLUMN:Slijpschijf #4
COLUMN :: Slijpschijf #3
COLUMN :: Slijpschijf #2
COLUMN :: Slijpschijf #1

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST