Banner

COLUMN

Slijpschijf #7

Dirk Steenhaut - 13 januari 2010

Journalist DIRK STEENHAUT snijdt zich wekelijks aan de scherpste kantjes van de rockmuziek

Met Bring Me The Workhorse, haar debuut als My Brightest Diamond, maakte Shara Worden een van de mooiste platen van het voorbije decennium. Van die cd verscheen destijds de remixversie Tear it Down, die een beetje heterogeen aandeed omdat er zoveel verschillende facelifters bij betrokken waren. Na A Thousand Shark’s Teeth besloot Worden het dus over een andere boeg te gooien: vier van haar vrienden kregen elk de opdracht het materiaal van dat werkstuk naar eigen goeddunken te herkneden en er een twintig minuten durende EP uit te puren. Op die manier hoopte de zangeres op een coherenter resultaat en aan die verwachting is nu voldaan.

My Brightest Diamond wil zich niet vastrijden in één specifieke stijl, maar is er voortdurend op uit haar referentiekader te verbreden. Door haar remixers carte blanche te geven, wordt ze zich nadrukkelijker bewust van de onvermoede mogelijkheden die in haar eigen muziek verscholen liggen. "Je laat iemand toe je wereld te betreden en de meubels van plaats te veranderen", zegt ze daarover. "Zo komen er ideeën naar boven waar ik zelf nooit zou zijn opgekomen. Dat prikkelt mijn verbeelding en helpt me mijn grenzen te verleggen."

De EP’s, die tot dusver bij ons niet verkrijgbaar waren, zijn nu samengebracht op Shark Remixes Volumes 1, 2, 3 & 4, een fraai vormgegeven dubbel-cd die probleemloos op zichzelf kan staan. Alfred Brown, die klassieke compositie studeerde, liet zich inspireren door Shara Wordens talloze verwijzingen naar de hemel op de oorspronkelijke plaat, combineerde stukjes uit verscheidene songs en bouwde er constructies mee die, door de veranderende context, een heel nieuwe betekenis krijgen. Het resultaat is een suite over een astronaut die in de ruimte alle contact met de aarde kwijt raakt en de meest fundamentele eenzaamheid ervaart waar een mens aan kan worden blootgesteld.

Son Lux stopt "Apples" in een New Orleanskleedje met funky blazers en gaat aan de slag met ongebruikte fragmenten uit de oorspronkelijke sessies. Het ene moment komt hij uit bij old school elektro, het andere bij elegische kamermuziek. DM Stith, een songwriter en beeldend kunstenaar met wie My Brightest Diamond al vaker heeft samengewerkt, zet de creatieve dialoog voort, voegt zijn eigen stem en flamenco-achtige gitaarspel aan de nummers toe en veroorlooft zich verregaande vrijheden met de arrangementen. Alleen de remixbijdrage van Roberto Lange, een man die eerder samenwerkte met Profuse 73 en Savath & Savalas, wist ons minder te boeien.

Iedere betrokkene gaat op zijn eigen manier met de muziek om, maar het bindmiddel blijft altijd Shara Wordens warme, soepele, klassiek geschoolde stem, zodat haar fans aan deze Shark Remixes een serieuze kluif zullen hebben. Een aangenaam zoethoudertje, in afwachting van een nieuwe cd die er, wat ons betreft, niet snel genoeg aan kan komen.

Cleaning Women is een van de meest interessante groepen die de jongste tien jaar in Finland zijn opgestaan. De leden treden op in vrouwenkleren, luisteren naar de codenamen CW01, CW03 en CW04 en hun derde cd, U is opgenomen in hun oefenruimte die zich acht meter onder de grond, in een atoomschuilkelder in Helsinki bevindt. De drie heren gebruiken uitsluitend zelfontworpen instrumenten, gebouwd met gerecycleerd afvalmateriaal. Zo fungeert een met kabels bespannen droogrek als bas, is hun drumstel gemaakt met onderdelen van afgedankte wasmachines en knutselen de poetsvrouwen met metalen buizen en kleerhangers tuigen in elkaar die op gitaren en cello’s lijken, maar toch altijd net een tikje anders klinken dan je zou verwachten. Op die manier slagen de Finnen erin een volstrekt eigen sound te ontwikkelen én tegelijk een statement te maken over onze wegwerpmaatschappij. Dat laatste hebben ze gemeen met Einstürzende Neubauten. Alleen doet de muziek van Cleaning Women popgerichter en dus toegankelijker aan.

De heren hebben er ruim vijf jaar over gedaan om een opvolger voor Aelita: The Queen Of Mars klaar te stomen. Tussendoor traden ze wél op met een filharmonisch orkest en schreven ze soundtracks bij een aantal stille films uit het Sovjettijdperk. Geen wonder dus dat hun muziek bij momenten erg filmisch aandoet. U, een conceptplaat over mijnwerkers, is een zinnenprikkelende cocktail van industriële pop, hoekige funk, futuristische folk, vuilnisbakkendisco en westerndeuntjes à la Morricone. Live zijn Cleaning Women ronduit onweerstaanbaar, maar dankzij tracks als "Oxygen Mask", "Across The Void" en "Miner’s Song" is ook dit plaatje warm aanbevolen.

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, klinkt niet alle muziek die uit IJsland komt ijl en glaciaal. Kimono is bijvoorbeeld een experimentele gitaarrockband die, ten tijde van zijn debuut Mineur-Aggressif nog vooral beïnvloed was door krautrock en de epische songstructuren van Polvo, Television en Sonic Youth. Sinds het vier jaar oude Arctic Death Ship is er echter het een en ander veranderd. De bassist van de groep stapte op om zich te concentreren op een carrière als beeldend kunstenaar en na enkele mislukte pogingen om een geschikte vervanger te vinden, besloot het kwartet voortaan als trio door het leven te gaan. Gitarist Gylfi Blöndal schakelde over op de baritongitaar, maar dialogeert nog altijd op een hoogst dynamische manier met de uit Canada afkomstige frontman, Alex MacNeil.

Easy Music For Difficult People werd gedurende één weekend live opgenomen in het Kimono-hoofdkwartier in Reykjavik en klinkt directer, gebalder en urgenter dan het vorige werk van het gezelschap. De muziek is nog altijd dwars, energiek en rijk aan ideeën. Alleen doet de contrastrijke arty postpunk van het driespan in "Vienna", "Wire" of "Tomorrow" nu catchy aan, zonder zijn oorspronkelijke grilligheid te verliezen. Kimono blaakt meer dan ooit van zelfvertrouwen. We kunnen dus alleen maar hopen dat ook de rest van de wereld binnen afzienbare tijd de oren spitst voor deze talentrijke groep.

Zij die ooit de jaren tachtig hebben meegemaakt, weten dat Hüsker Dü, een powertrio uit Minneapolis, tot de wegbereiders van de grunge wordt gerekend. Drummer-zanger Grant Hart was de auteur van de cultclassic "Diane", die later door Therapy? tot een hit werd gemaakt, maar een hardnekkige heroïneverslaving zou voorgoed een wig drijven tussen hem en die andere sleutelfiguur van de groep, Bob Mould, waardoor een split onafwendbaar werd. Harts latere carrière, solo of met Nova Mob, zou daarna met ups en downs verlopen. De jongste tien jaar werd van de man zelfs niets meer vernomen, tot hij vorig jaar als gast opdook op Lotuk van Arsenal en vandaag heeft hij, met Hot Wax, eindelijk weer een cd uit.

Die werd gedeeltelijk opgenomen in Montréal met producer Howard Billerman (Arcade Fire) en gastmuzikanten uit Godspeed You! Black Emperor, A Silver Mt Zion en Rank Strangers. Dat leidt, in het geval van "Barbara", tot een fraai georkestreerd, met strijkers en blazers gelardeerd miniatuurtje. Ook de schuifelende ballad "I Knew All About You Since Then" en het poppy "School Buses Are For Children" weten aangenaam te verrassen, maar de rest van de plaat bevat toch voornamelijk rudimentaire garagepop, waarin vooral een veerkrachtig orgeltje de aandacht trekt. Grant Hart schrijft nog altijd aanstekelijke liedjes met onweerstaanbare hooks ("Sailor Jack" heeft alles van een vergeten sixtieshit), maar soms, zoals in "Narcissus, Narcissus" of "California Zephyr" mag het allemaal toch iets scherper en energieker. Ook de vreemde onderwaterproductie van Mike Wisti bederft in ’Charles Hollis Jones’ de potentiële charme van deze come-back.

Blij dat Grant Hart terug onder de levenden verkeert, maar met het niveau van Intolerance uit 1989 kan Hot Wax zich voorlopig niet meten. Het is dus zeer de vraag of de man nog klassiekers van het type "2541" in de vingers heeft.

  • My Brightest Diamond:: Shark Remixes Volumes 1,2, 3 & 4, Asthmatic Kitty.
  • Cleaning Women:: U, Cobra.
  • Kimono:: Easy Music For Difficult People, Kimi Records.
  • Grant Hart:: Hot Wax, Con d’Or import.

E-mailadres Afdrukken
 
COLUMN

Columns:
COLUMN :: Slijpschijf #63
COLUMN :: Slijpschijf #62
COLUMN :: Slijpschijf #61
COLUMN :: Slijpschijf #60
COLUMN :: Slijpschijf #59
COLUMN :: Slijpschijf #58
COLUMN :: Slijpschijf #57
COLUMN :: Slijpschijf #56
COLUMN :: Slijpschijf #55
COLUMN :: Slijpschijf #54
COLUMN :: Slijpschijf #53
COLUMN :: Slijpschijf #52
COLUMN :: Slijpschijf #51
COLUMN :: Slijpschijf #50
COLUMN :: Slijpschijf #49
COLUMN :: Slijpschijf #48
COLUMN :: Slijpschijf #47
COLUMN :: Slijpschijf #46
COLUMN :: Slijpschijf #45
COLUMN :: Slijpschijf #44
COLUMN :: Slijpschijf #43
COLUMN :: Slijpschijf #42
COLUMN :: Slijpschijf #41
COLUMN :: Slijpschijf #40
COLUMN :: Slijpschijf #39
COLUMN :: Slijpschijf #38
COLUMN :: Slijpschijf #37
COLUMN :: Slijpschijf #36
COLUMN :: Slijpschijf #35
COLUMN :: Slijpschijf #34
COLUMN :: Slijpschijf #33
COLUMN :: Slijpschijf #32
COLUMN :: Slijpschijf #31
COLUMN :: Slijpschijf #30
COLUMN :: Slijpschijf #29
COLUMN :: Slijpschijf #28
COLUMN :: Slijpschijf #27
COLUMN :: Slijpschijf #26
COLUMN :: Slijpschijf #25
COLUMN :: Slijpschijf #24
Column :: Slijpschijf #23
Column :: Slijpschijf #22
Column :: Slijpschijf #21
COLUMN :: Slijpschijf #20
COLUMN :: Slijpschijf #19
COLUMN :: Slijpschijf # 18
COLUMN :: Slijpschijf #17
COLUMN :: Slijpschijf #16
COLUMN :: Slijpschijf #15
COLUMN :: Slijpschijf #14
COLUMN :: Slijpschijf #13
COLUMN :: Slijpschijf #12
COLUMN :: Slijpschijf #11
COLUMN :: Slijpschijf #10
COLUMN :: Slijpschijf #9
COLUMN :: Slijpschijf #8
COLUMN :: Slijpschijf #6
COLUMN :: Slijpschijf #5
COLUMN:Slijpschijf #4
COLUMN :: Slijpschijf #3
COLUMN :: Slijpschijf #2
COLUMN :: Slijpschijf #1

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST