Banner

COLUMN

Trent Reznor

Alexander Cornet - 17 december 2008

Wie een commercieel interessant idee heeft voor de feestdagen wacht best niet te lang om zijn plannen ten uitvoer te brengen. Want zelfs in tijden van afnemende koopkracht zullen de euro’s u rond de oren vliegen wanneer u met het juiste product voor het juiste publiek uitpakt.

Dat ik zelf ooit een zo’n idee zou hebben leek me tot voor kort geheel uitgesloten; ik was er dan ook niet echt mee bezig. Maar toen ik The Slip en Year Zero van Nine Inch Nails nog eens beluisterde veranderde dat volledig. Ik zag in Trent Reznor plots een actiefiguur met alles erop en eraan.

Voor Play Station 3 of X-box: Trent Reznor met een machinegeweer om in een game alle soorten onrechtvaardigheid te lijf gaan. "Nu in de winkel", zou je zien in VT4-reclamespotjes: "Trent keeps an eye on the White House", "Trent in Guantanamo", "Trent in Iraq" en "Trent solves B-H-V-problem". De graphics zouden inktzwart, blauw en helwit zijn. De muziek natuurlijk gewoon van de meester zelf.

Dat hij er eigenlijk zelf nog niet opgekomen is. Zijn NIN-zelve heeft alles van een actiefiguur. De manier waarop hij boos en/of stoer op foto’s staat, het theatrale, einde-van-de-wereldsfeertje van zijn muziek, de relletjes die hij schopt, de brandjes die hij stookt. Dat alles past perfect bij het karakter van een nieuwe gameheld. Een eigen GTA-versie zou hem bijvoorbeeld ook passen, waarbij hij in het belang van zijn fans, scheurend door een kille stad, tal van missies tot een goed einde moet brengen met als grote tegenstander de platenindustrie.

Wat ondertussen in de "echte wereld" moeilijk te achterhalen blijft is de kwestie of Reznor-de-Nine Inch Nailszanger overeenkomt met Reznor-de-persoon. Wat kan er twintig jaar geleden bij de man in het verkeerde keelgat geschoten zijn, dat hij met zo’n agressief geluid op de proppen kwam en dat hij er op zijn vijfenveertigste nog steeds geen genoeg van heeft? Ik las ooit in een artikel dat Reznor als tiener helemaal niet rebelleerde tegen vanalles en nog wat, maar dat hij daarentegen een vrij gewone college boy was die toneel en piano speelde. Het is dan ook niet duidelijk waar die actiefiguur vandaan komt, die dringend door een commercieel brein op de markt moet worden gegooid.

Ik moest Reznor er zelf maar eens over contacteren. Geen idee of hij zoiets zou zien zitten, zo’n spel rond zijn persoon. Het zou wel uniek zijn in zowel de game- als de muziekindustrie, geloof ik, en commercieel lijkt het me daarom ook moeilijk te kunnen misgaan. Wat mij betreft kan het dan ook al onder een volgende kerstboom.

E-mailadres Afdrukken