Banner

Panda Bear

Tomboy

10.0
Boris Ketels - 04 mei 2011


Paw Tracks, 2011
Konkurrent

Sinds enkele decennia vinden mensen steeds gemakkelijker de weg naar (pseudo)psychologie en aanverwanten. Steek het op de maatschappelijke evolutie met betrekking tot de algehele welvaart of op de emotionele spankracht van de VijfTV-programmatie, maar haast iedereen doet tegenwoordig vroeg of laat aan één of andere vorm van soul searching: pubers, prille dertigers, vrouwen en mannen in een midlifecrisis en iedereen daartussen. Voer voor psychoanalytici aller landen - ja, die bestaan nog steeds! - zou je kunnen denken en ook een discoursanalyse lijkt hier op zijn plaats. Niets is echter minder waar. Noem mij gerust een pessimist, maar ik vermoed dat het slechts weinigen gegeven is om zonder roze bril of andere hulpstukken tot op de bodem van de eigen naakte ziel te dalen, om aldaar als de stereotype Japanse toerist de ogen eens goed de kost te geven. Zij die het toch aandurven, lijden dan ook ongetwijfeld aan één van volgende kwalen: een overdreven zelfzekerheid, een vergedreven vorm van masochisme of een bijzonder sterke maag.

Van Panda Bear, Noah Lennox, vermoed ik het laatste, al wil ik die discussie hier verder open laten. Het maakt me immers weinig uit om welke reden hij die noodzaak heeft gevoeld. Ik wil vooral luisteren naar wat het heeft opgeleverd. Opzwepend kan je het resultaat moeilijk noemen, laat staan vrolijk. Het woord briljant durf ik echter wel in de mond te nemen. In de veeleer duistere hoekjes van 'Tomboy' wordt er een subtiel spel gespeeld van close harmony en reverb, van weidse gitaren en onder water gelopen drums en van pure popnummers en hun, euhm, niet zo pure uitvoeringen. Echo's van Lennox' oudere werk bij Animal Collective, alsook usual suspects Brian Wilson en zijn Beach Boys waaien over een landschap dat daarnaast vooral onbeschrijfelijk is. In het universum van Panda Bear schieten woorden namelijk te kort. Eigenlijk kan je het prima vergelijken met iets als Disneyland: je kan kinderen erover vertellen, daarbij eventueel gebruikmakend van reclamefilmpjes en ander promomateriaal, maar pas wanneer zij daadwerkelijk de drempel tot het park gepasseerd zijn, kunnen zij voor het eerst proeven van de tastbaar gemaakte magie.

Het album laat zich overigens nog het best als geheel beluisteren. Je kan gerust stellen dat 'You Can Count On Me' de plaat op een haast lieflijke wijze opent en dat pas van bij de titeltrack de echte teneur ervan duidelijk wordt. Je kan ook beweren dat 'Drone' vooral fungeert als een laatste poging om hoopvol uit de hoek te komen, om met zijn opvolger 'Alsatian Darn' tot bij het emotionele hart te komen. En je kan van eender welk nummer beweren dat het het mooiste is. Maar pas als je ettelijke malen de hele rit hebt uitgereden, kan je beginnen met het naar waarde schatten van de ervaring die 'Tomboy' heet. Enkel zo kan je de juiste toon vatten en deze voldoende kaderen - elke luisterbeurt wordt die trouwens zwarter en grimmiger. Enkel zo kan je dichter bij de haast paradoxale schoonheid komen die het album in zich draagt.

De vergelijking met het alom doodgeknuffelde 'Person Pitch' wil ik tot slot niet maken, wegens totaal onmogelijk en dus misplaatst - dat van die appelen en peren, weet u wel? Kennis en enige affiniteit met Panda Bears vorige is dan ook geen vereiste, noch een garantie voor een onmiddellijke appreciatie van 'Tomboy'. Ieder die toch de moeite wil doen om meermaals in Noah Lennox' donkerste hoekjes te gaan rondsnuffelen, wil ik bij deze dan ook waarschuwen: deze reis maak je best alleen en op je eigen tempo. Maar weet vooral dat je voor je geduld heel wat terugkrijgt. Want onder de vele zompige moerassen en dicht op elkaar geweven draden van geluid, liggen universele poppareltjes verstopt, die wellicht zonder enige moeite de grenzen van de tijd zullen weten te overstijgen. Noem het een oude ziel in een jong lichaam. Of zoiets. En zo zijn we weer waar we begonnen zijn.

http://www.myspace.com/pandabear

E-mailadres Afdrukken
 
Panda Bear

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST