Banner

M.I.A.

/\/\/\Y/\

4.0
Steven Vervaet - 10 augustus 2010


'Hatred is a very underestimated emotion', maar ze levert niet altijd relevante muziek op. In de maanden naar aanloop van haar derde plaat klauwde Tamiltijgerin M.I.A. wild in het rond (rel met NY Times, controversiële clip, ...), maar de eerste voorproefjes van haar nieuwe materiaal smaakten zuur. Een teken aan de wand, zo blijkt nu. Op '/\/\/\Y/\' slaat de eigenzinnige Britse met Sri Lankaanse roots alles en iedereen in de banbliksems, maar ze vergat jammer genoeg een donderde soundtrack te schrijven bij haar tirades. Fire, Fire, maar dan zonder muzikale lont!

Eerlijk? Bij 'Born Free' sloeg de schrik ons al om het hart. Een muilpeer van een clip, daar niet van, maar muzikaal een sisser. Want geef toe, een van Suicide gejatte punkriff die wordt versneden met wat flets gewauwel: van deze multigetalenteerde provocateuse zijn we toch iets meer gewend. Maar jammer genoeg zet net die song de toon voor deze plaat. '/\/\/\Y/\' telt geen 'Jimmy's' of 'Bamboo Banga's'. In plaats daarvan schiet M.I.A. wild in het rond met haar mitrailleurmond, maar ze treft slechts zelden doel.

Toch is de Britse niet altijd verblind door die waas van woede en nijd. 'Steppin' Up' is evenveel statement als song, maar niettemin een moddervette call to arms die de trommelvliezen aan flarden rijt. Met z'n ranzige mix van slijpschijven, cirkelzaaggitaren en metalige beats lijkt de track wel opgenomen in een houtzagerij, altijd dolletjes uiteraard. Voor u een ledemaat verliest, is daar gelukkig al de verslavende single 'XXXO' (denk aan Lady Gaga, maar dan met het mes tussen de tanden en een Uzi in de broek). Hoewel de sunshowers van haar debuut duidelijk verleden tijd zijn, bewijst M.I.A. dat ze toch nog pure pop kan schrijven.

Nog een geluk dat '/\/\/\Y/\' af en toe zo'n oogje in die storm van gensters telt. Tracks als 'Teqkilla' en 'Meds And Feds' (gabbermetal, ouch!) zijn immers gewoon vervelende en vermoeiende ketelherrie zonder visie. 'Kala' was ook een jungle van samples, beats en rhymes, maar op deze plaat heeft die chaos alle humor, speelsheid en zelfrelativering uit haar sound gefilterd.

Wie een tweede 'Paper Planes' zoekt, kan wel nog terecht bij het gaatje van dit plaatje. Zowel 'Tell Me Why' als 'Space' zijn degelijke tot goede nummers, maar ze vormen niet die ultieme kroon op het werk die 'Paper Planes' op de vorige plaat was. Erger zijn echter zoutloze en gewoonweg saaie tracks als 'Lovalot' en 'It Takes A Muscle' waar zelfs de hand- en spandiensten van topproducers Diplo en Switch niet volstaan om de middelmaat te overstijgen. Dan brengt dubsteptopper Rusko het er iets beter van af op 'Story To Be Told', maar ook hier voel je dat het vet van de soep is geroomd.

En zo bevestigt ze de kritiek die ze op '/\/\/\Y/\' zo hard probeert te weerleggen: M.I.A. anno 2010 is iets te veel pose en te weinig power. Ze spuit gretig een roetwalm van noise, metalgitaren en ander venijn, maar daarmee kan ze de zwaktes van haar nieuwe worp niet verhullen. Deze plaat komt qua eigenzinnige creativiteit, vindingrijkheid en memorabele songs gewoon niet tot aan de enkels van 'Arular' en 'Kala'. Tijd om te herbronnen, Maya!

http://www.miauk.com/
www.myspace.com/mia
E-mailadres Afdrukken