Banner

The Knife

Tomorrow, In A Year

5.0
Steven Vervaet - 21 april 2010


Brille, 2010.

'Hoe wring ik m'n potentiële succes de nek om?' Als het de titel van een cursus was, kon ze gegeven worden door The Knife. Met 'Silent Shout' hadden Olof en Karin Dreijer de deur naar de grote doorbraak nog op een kier gezet, maar met 'Tomorrow, In A Year' barricaderen ze die vakkundig weer dicht. Want zelfs voor de fans van het Zweedse duo zal deze anderhalf uur durende electro-opera over het leven van Darwin een amper te verteren danse macabre zijn. Laat er dus geen twijfel over bestaan: dit is enkel voer voor avontuurlijke nachtraven met een groot doorzettingsvermogen. Pedant of interessant? Aan u de keuze!

Kent u The Knife enkel van 'Heartbeats'? Een goede raad: laat deze plaat links liggen en haal als de wiedeweerga platen als 'Deep Cuts' en 'Silent Shout' in huis. Want op deze conceptplaat trekken de Dreijers samen met Matthew Sims en Planningtorock hun beklemmende elektronica door tot een extreme, ondoordringbare variant. Olof Dreijer trok dan wel naar het Amazonewoud om fieldrecordings te maken, maar verwacht geen extatische kolibries of vrolijk kwetterende ara's. IJskoude aria's daarentegen... Bij het bladeren in Darwins erfenis baanden broer en zus Dreijer zich dus duidelijk ook een weg naar het heart of darkness van hun sound.

Die sinistere duisternis vertaalt zich op cd1 in een boos beestenbos vol verwrongen synths, gemanipuleerd vogelgezang, de uithalen van mezzo-sopraan Kristina Wahlin en tropische plensbuien. Alsof Scott Walker een batterij elektronica in handen kreeg waarop een duistere vloek rust... Soms levert dat intrigerende Freudiaanse nachtmerries ('Geology', 'Epochs', 'Minerals') op, maar nog vaker rijdt The Knife zich vast in richtingloos experimentalisme. Hoe subtiel het werk van Darwin ook verweven is in tracks als 'Variations Of Birds', 'Schoal Swarm Orchestra' en 'Letter To Henslow', het blijft oeverloos saaie en onbeluisterbare non-muziek die spannende experimenten verwart met een halfslachtig pseudo-dadaïsme.

Ook op cd2 heb je beter ogen op je rug, maar dit keer bewandelt The Knife vertrouwder en boeiender terrein. Zo duikt de stem van Karin Dreijer voor het eerst op in 'Colouring Of Pigeons', meteen hét hoogtepunt van deze dubbelcd en een spannende synthese van wat The Knife zo goed maakt. Geen act kan asgrauwe elektronica zo harmonieus laten versmelten met analoge instrumenten en bezwerende percussie. Dit is The Knife 2.0, een track waarop ze hun talenten naadloos koppelen aan het Darwin-concept.

En gelukkig bevat 'Tomorrow, In A Year' nog zo'n paar Galapagos by night-momenten met licht aan het einde van de tunnel. Ook in 'Seeds' is de facelift van The Knife bijvoorbeeld minder gezocht arty farty. De track wordt gestut door een platte beat die zo op 'Deep Cuts' had gekund, maar op dat fundament bouwt het duo zoals vanouds een labyrint van spannende elektronica, waarin de stem van Jonathan Johansson de weg wijst. Ook het titelnummer en 'The Height Of Summer' vinden een beter evenwicht tussen experiment en toegankelijkheid.

Geen betere band om een plaat over de evolutieleer te maken als The Knife. Als er een act is die weigert te stagneren, zijn het deze Zweden wel. Heel nobel en eerbiedwaardig allemaal, maar het blijft jammer dat ze op dit experimentele tussendoortje te vaak vervallen in geforceerde moeilijkdoenerij. Geen nood echter: hun onvoorspelbaarheid indachtig is de kans groot dat The Knife ons met een volgende reguliere plaat opnieuw met verstomming slaat, maar dan in positieve zin. The survival of the bravest!

www.theknife.net
www.myspace.com/theknife

E-mailadres Afdrukken