Banner

My Brightest Diamond

A Thousand Shark’s Teeth

10.0
Tom De Moor - 02 juni 2008




Angstzweet barstte uit toen we de tweede My Brightest Diamond-plaat in de cd-lader staken. Hoe volg je immers een plaat als Bring Me The Workhorse op? Een kopie die aan charme inboet, een koerswijziging die geforceerd kan aanvoelen: achter elke hoek schuilt gevaar. Bovendien iep het productieproces van 'A Thousand Shark's Teeth' niet over rozen. Oorspronkelijk zou Shara Worden met haar nieuwe project hiermee debuteren, maar toen ze besefte dat een op dat moment bijna exclusief onderonsje met strijkers niet met haar live-visie strookte, schoof ze deze songs aan kant. Het eindresultaat klinkt dan ook drastisch anders. Hele arrangementen werden herschreven, materiaal weggelaten en toegevoegd. De hamvraag is nu: zal onze liefde voor My Brightest Diamond hiermee even passioneel kunnen blijven branden?

Als het debuut het equivalent van een sprookjesboek was, dan gidst Worden ons op de opvolger doorheen een liefdesverhaal in verschillende luiken. Uit de mond van diverse personages horen we het aanvankelijk nog onbevangen relaas van een ontluikende liefde, die na amoureus leed naar duisterder oorden overhelt. Een ware conceptplaat is het niet, wel een album met een interne logica waarop elke track exact juist geplaatst is. Nog meer dan 'Bring Me The Workhorse' is dit een gevoelsplaat geworden. Voor wie lijdt aan enige emotionele constipatie zal ze waarschijnlijk te hermetisch aanvoelen, voor de hogere EQ's is het echter een ware belevenis.

Muzikaal begint 'A Thousand Shark's Teeth' op bekend terrein. 'Inside A Boy' is als opener de evenknie van 'Something Of An End': een zachtjes openplooiende rocktrack met de ondertussen herkenbaar geworden My Brightest Diamond-gitaar. Meer dan tevoren wordt deze hardheid al gecounterd door sluiers van strijkers die de song een extra dimensie geven. Op deze manier kan iedereen er zijn uniek gevoel van de verhaalde coup de foudre in herkennen: ofwel een zachte val doorheen pluizige wolkenvelden, ofwel het gevoel dat het bloed zo hard door de aders giert dat je hart op eender welk moment uit je ribbenkast kan springen.

In het algemeen durft Shara Worden op deze plaat verder te gaan. Haar klassieke achtergrond wordt sterker in de verf gezet. Soms onbewerkt - de liefdesfantasie 'If I Were Queen' is een klassiek arrangement dat zonder aanpassingen in een operette geïntegreerd zou kunnen worden. Op andere momenten als infuus in genre-experimenten: klassieke zang oversluiert een Tricky-sample op 'Like A Sieve', 'Black And Costaud' is een indrukwekkend en absoluut origineel experiment met een snede Ravel.

Door het jarenlange rijpingsproces zijn de arrangementen van 'A Thousand Shark's Teeth' verbluffend rijk geworden. De strijkers zijn nog prominent aanwezig, maar worden eerder ingezet om de sfeer te versterken in plaats van ze radicaal te bepalen. In het prachtige 'Ice And Storm' laten ze de met de seconde verliefder wordende ziel zachtjes van deze aardbol wegzweven tot in een wervelwind waarin alle gevoel samenbalt tot dat ene essentiële verlangen: "How I love you". Worden durft de genregrenzen open te breken: 'To Pluto's Moon' begint gestut door harp en viool heel etherisch, helt over naar feeërieke pop via de introductie van een beat en een gitaargepluk dat zachtjes aan Stewart en Dulfers 'Lily Was Here' lijkt te refereren, maar eindigt in woeste rockgolven ter illustratie van het getormenteerde hart dat de mens tot op de rand van waanzin kan drijven ("Why did you go my love? I slam against the wall of permanence").

Elke song wordt geleid door een gevoel: van onbedorven geluk (het olijke 'Apples' beschrijft een zorgeloze jeugdherinnering op de boerderij van Wordens grootouders) over duistere sensualiteit ('Goodbye Forever' ofte hoe een samenwerking tussen Angelo Badelamenti en Björk zou klinken) tot onversneden melancholie ('Bass Player'). De sentimenten zijn steevast ongeveinsd en bestrijken een breed palet, dat ook verglijdingen binnen een song toelaat: afsluiter 'The Diamond' lijkt een happy end aan het album te breien, maar wordt bij momenten oversluierd door dreigende, gitzwarte wolken ("You have spit out beauty like an idiot").

De teksten die Worden hierbij neerpende zorgen voor de ultieme ontwapening. Ze moet het niet hebben van groteske metaforiek of epen van mythologische proportie, maar gaat recht naar het hart met simpele, herkenbare tableaux. Het is onmogelijk onbewogen te blijven bij 'Bass Player', het relaas van een eenzame meid die de muzikant in haar lied om een kus smeekt als ware het een noodkreet om een gevoel te krijgen. In een prachtige apotheose roept ze dan ook uit hoe ze wil ontsnappen uit de dagdagelijkse sleur, al was het maar voor even: "I want to be with the stars tonight so I can fly above the air".

Het antwoord op de bij aanvang gestelde hamvraag is natuurlijk volmondig affirmatief. Meer dan dat zelfs: nadat we vielen voor 'Bring Me The Workhorse' en de bijhorende concerten, zijn we dankzij deze opvolger pas echt als was in de handen van Shara Worden. 'A Thousand Shark's Teeth' bevestigt de My Brightest Diamond-sound, maar vertoont een groeiproces dat sommige artiesten op tien platen nog niet doormaken. De songs op deze plaat zijn zo rijk dat je ze honderd keer na elkaar kan beluisteren en telkens een nieuw detail ontdekken. Toch doet geen enkele ingreep technisch aan, maar blijft alles intrinsiek menselijk. 'A Thousand's Shark Teeth' een aanrader noemen is een understatement van jewelste; deze plaat zou meteen opgenomen moeten worden binnen de tien geboden van de hedendaagse platencollectie.

http://www.myspace.com/mybrightestdiamond

E-mailadres Afdrukken
 
My Brightest Diamond

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST