Banner

M.I.A.

Kala

8.0
Tom De Moor - 27 augustus 2007


Door het overdonderende succes van de debuutplaat Arular leek het alsof Mathangi Arulpragasam - onze tongspieren zijn haar nog steeds dankbaar dat ze voor het acroniem M.I.A. als artiestennaam opteerde - het geluk in de schoot geworpen kreeg. Haar eclectische muziekstijl is echter gegroeid door een explosief verleden, dat al toen ze zes maanden oud was in een chaotische stroomversnelling terechtkwam toen ze terug naar het moederland Sri Lanka verhuisde om de volgende tien jaar op de vlucht voor de burgeroorlogen door te brengen. Terug in Londen ontdekte ze de hiphopwereld, maar manifesteerde ze zich toch eerst als graffitikunstenares. Het was pas toen ze Elastica op tournee vergezelde om een documentaire te regisseren, dat ze door Peaches gestimuleerd werd om ook muziek te maken. Drie jaar later lag Arular in de winkels en startte het verhaal in de schijnwerpers, dat nu aan een tweede hoofdstuk begint.

Was de titel van haar debuutplaat nog een verwijzing en eerbetoon aan haar vader, dan koos M.I.A. voor de opvolger voor 'Kala' om ook haar moeder eens in de bloemetjes te zetten. Wanneer we de eerste noten door de boxen horen schallen, lijkt het dan ook alsof beide platen inderdaad sterk synchroon verlopen. De weinig verrassende opener 'Bamboo Banga' klinkt te chaotisch om een degelijke eerste indruk te maken en gaat eveneens gebukt onder een te magere en eentonige aankleding. 'Birdflu' klinkt al iets beter, maar leunt nog te sterk aan bij de klank van Arular aan om verrassend uit de hoek komen. Gelukkig keert het tij snel en zijn er de aanstekelijke singles 'Boyz' en 'Jimmy' om de sfeer erin te brengen. Vooral deze laatstgenoemde laat, gestut op een single uit de Bollywood-film 'Disco Dancer' die M.I.A uit haar jeugd herinnerde, al eens een ander geluid horen dan we van haar gewoon zijn.

Wat volgt is een hele reeks catchy, ogenschijnlijk spontane experimentjes die voor aanhoudend entertainment zorgen. Arulpragasam schakelt van urban folk ('The Turn') naar baile funk ('Hussel') en haalt voor de ingetogen hiphoptrack 'Mango Pickle Down River' zelfs even een kinderstemmetje in zich naar boven. Hier en daar horen we een al dan niet aldus bedoelde knipoog naar een andere artiest (de electrotrack '20 Dollar' die voor de refreinen een flard 'Where Is My Mind' reciteert, de Timbaland-samenwerking 'Come Around' die door de grime-factor even aan het werk van Lady Sovereign doet denken) maar toch behoudt M.I.A. doorheen de hele plaat haar eigen karakter. Op weg naar de eindmeet krijgen we zelfs nog het ultieme hoogtepunt 'XR2' op ons bord: een combinatie van krassende electronica met kitschy baile funk die onze droomtrack vormt om een undergroundfeestje mee te bouwen dat gevuld is met zwetende lijven en goedkope tequila sunrise.

Omdat het verrassingseffect net iets minder groot is dan bij de voorganger, zal 'Kala' waarschijnlijk minder furore maken dan Arular. Toch toont het album de verdere groei en zoektocht naar diversiteit van een beloftevolle artieste. Ondanks de duurdere productie behoudt M.I.A. haar eigen stem en gebruikt ze deze om een plaat mee te maken die zowel karaktervol als catchy is. Laat je dus niet misleiden door het verschrikkelijke artwork (wij kunnen in Paint een betere cover ontwerpen): voor de liefhebbers van alternatieve hiphop is dit een plaatje om te koesteren. Let wel op dat je er voldoende jaren mee kan overbruggen, want M.I.A. heeft al aangekondigd dat de opvolger voor dit album ten vroegste in 2010 in de winkelrekken zal liggen en dat dat wel eens haar laatste muzikale wapenfeit zou kunnen worden.

<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Y9_Dk_F98cU"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Y9_Dk_F98cU" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>


E-mailadres Afdrukken