Banner

Gabriel Rios

Angelhead

8.0
Tom De Moor - 27 april 2007


Drie jaar geleden werd Gabriel Rios dankzij 'Broad Daylight' en het bijhorende 'Ghostboy'-album de nieuwe golden boy van Vlaanderen. De daaropvolgende jaren is Rios nooit volledig uit de belangstelling verdwenen, maar begon de vraag naar nieuw materiaal toch steeds prangender te worden. Samen met Jo Bogaert (van Technotronic-faam) broeide de Belgische Puerto Ricaan echter al een hele tijd op de opvolger, waaraan hij obsessief bleef sleutelen. Er rust namelijk een grote druk op zijn schouders, want deze plaat moet aantonen of hij als een ware muzikant of een radiovriendelijke latin lover beschouwd zal worden. 'Ghostboy' bevatte immers ontegensprekelijk enkele sterke songs en vormde een goede basis om de podia mee op te trekken, maar begon na enkele luisterbeurten al meerdere barsten te vertonen. Vooral omdat Rios iets té veel binnen hetzelfde vlakje kleurde. Enkele weken geleden werd met de single 'Angelhead' de geknipte voortrekker van het nieuwe album gelanceerd: duidelijk al een ander geluid dan wat we drie jaar geleden hoorden, maar toch nog voldoende herkenbaar én catchy as hell. Het zuiders element is nog steeds aanwezig, maar er wordt experimenteler mee omgesprongen en dat horen we graag. Hiermee is de toon dan ook gezet voor een collectie songs die geen graten zien in stilistische sprongen.

Aan deze plaat kunnen we een heel lijstje genres verbinden. Sommige hiervan schuilen nog binnen onze verwachtingshorizon (funk op 'The Fall', soulvolle r 'n' b tijdens 'Baby Lone Star'), andere nummers bieden grotere verrassingen. In 'For The Wolves' merken we een vette knipoog naar de Cyndi Lauper-arrangementen op, die verder uitgetekend wordt in de geest van een in smooth modus opererende Pharrell Williams. 'Common Cold', doorspekt met syntheffecten en vocale samples, gaat rechtstreeks terug naar eightiespop en maakt middenin zelfs een zijsprongetje naar retro-electro, uitlopend op een spacy bridge. We kunnen de foute beelden van lycrapakjes en torenhoge vetkuiven niet verdringen, maar toch is dit goed uitgedachte nummer meer dan zomaar goedkoop amusement dat werd gepuurd uit enkele compilaties uit de koopjesbakken. Deze uitjes zorgen voor een hele reeks positieve verrassingen, met als enige uitzondering 'Stay', een brave rocktrack zoals we er de laatste jaren al genoeg in onze strot geduwd kregen en die beter als b-kantje opgespaard was gebleven.

Het zuiders accent is natuurlijk ook op 'Angelhead' prominent aanwezig, maar leunt toch slechts tijdens een tweetal nummers sterk bij 'Ghostboy' aan. Daarvan lijkt vooral 'Las Calveras' een afdankertje van de vorige plaat waarin we te zeer de latin lover achter de micro horen. Het feit dat Rios in deze song bij momenten een harder stemgeluid gebruikt, neemt ook de authentieke uitstraling van de song weg, met een soortement Spaanse zomerhit tot gevolg. Dan is het beter gesteld met 'Tu No Me Quieres', dat we al eerder op 'En Vivo' tegenkwamen en je in gedachten op een zonsovergoten dorpsplein enkele breedtegraden lager plaatst. In het zachtere middenstuk is het even opletten om niet in het Neckermann-gevoel te vervallen, maar gelukkig komt een goed geplaatste kopersectie de boel tijdig redden.

In de meeste gevallen creëert Rios met zijn latin vibe toch eerder een mix met andere invloeden. De suave ballad 'I'm Gonna Die Tonight' wordt met de nodige soul gebracht en zal deze zomer het nodige heupgewieg uitlokken, al blijft de goedkope pathos achterwege. 'The Boy Outside' en 'Mighty Be One' verraden hiphop-invloeden. Laatstgenoemde track zou, los van de context, met de bij momenten clichématige raps heel wat wenkbrauwen doen fronsen, maar valt toch niet door de mand.

'Angelhead' is een heel ander en vooral gevarieerder album dan 'Ghostboy' geworden. Door minder nichegebonden te werken kan Rios zich hier beter als artiest profileren zonder het gevaar te lopen exclusief binnen het commerciële rootsmilieu geplaatst te worden. De man toont voldoende vocale flexibiliteit om binnen verschillende stijlen ingezet te worden en wordt hierbij perfect ondersteund door de productie van Bogaert, die de hele plaat zeer glad maaroldoende onderbouwd laat klinken.

E-mailadres Afdrukken