Banner

Jolie Holland

Springtime Can Kill You

6.0
Tom De Moor - 21 mei 2006

Opgroeiend in Houston, Texas, ontdekte Jolie Holland snel haar liefde voor muziek. Op haar vierde tokkelde ze al op de piano en op haar zesde begon ze voor zichzelf liedjes te componeren. Ongetwijfeld klonken deze eerste probeersels vreselijk, maar Holland hield vol en kreeg in haar tienerjaren het gitaar- en vioolspel onder de knie. Ze dweepte met artiesten als Syd Barrett in plaats van de plaatselijke redneck-country en besloot de thuisstaat te laten voor wat ze was en met een bende rondtrekkende performers rond te trekken. Ze belandde uiteindelijk aan de westkust, waar ze enkele lokale bands begeleidde. In 2002 was ze klaar voor het echte werk en nam ze haar debuutalbum 'Catalpa' op, waarvoor ze terugkeerde naar de country en folk waarmee ze opgegroeid was. Wat Holland op dat moment nog niet verwachtte, was dat deze amateuristische opname een jaar later bijzonder lovende reacties zou krijgen: critici beschreven haar als een combinatie van Billie Holiday en Cat Power. De belangstelling nam meteen toe en niet lang erna kon ze onder meer Tom Waits bij haar fanbase rekenen. De opvolger 'Escondida' maakte plaats een intiemere sfeer met meer invloeden van jazz en blues. Deze plaat leidde tot de doorbraak bij een groter publiek en dus lag de lat meteen hoog voor de derde langspeler.

Voor 'Springtime Can Kill You' voegde Holland aan haar genrebeschrijving pop toe. Dit bericht doet meteen het ergste verwachten. Mijn armbeharing recht zich meteen wanneer ik terugdenk aan folkprinsesje Jewels popexperiment '0304', waarmee ze zich tot een hersenloze Britney-kloon herschiep. Gelukkig laat Jolie het niet zo ver komen: van enige commercialisering is niets te merken. De plaat kreeg een sterkere productie mee dan het vorige materiaal, waardoor de schoonheidsfoutjes van het voorgaande werk voorgoed van de baan zijn.
Holland wil de luisteraar gedurende twaalf nummers alweer naar de States van de roaring fifties meevoeren. In deze opzet slaagt ze wonderwel: als ik de ogen sluit, waan ik me meteen in een rokerige bluesclub van weleer. Opener 'Crush in the Ghetto' introduceert meteen de relaxte sfeer met het mellow gitaarritme waarop de zoete stem van Holland rustig voortkabbelt. Achter deze lieflijke klank gaat echter heel wat bitterheid schuil. Met het prachtige 'Mehitabell's Blues' begint ze het relaas over een gebroken liefde, het thema dat centraal staat op dit album. De eerste nummers van de plaat klinken fantastisch: meer dan ooit doet Jolie's stem me denken aan die van Rachael Yamagata, wat geen slecht referentiepunt is.

De eerste problemen duiken op bij 'You're Not Satisfied', waarin de combinatie van blazers en tamboerijn ervoor zorgt dat traditioneel opeens synoniem staan voor gedateerd. De magie wordt hier even onderbroken, waardoor mijn kritische geest aangewakkerd wordt. Vanaf het zesde nummer gaat de plaat dan ook zeer eentonig klinken. 'Don't tTell 'em' en 'Ghostly Girl' krikken het niveau nog wat op, maar dreigen ook te vergaan in de sleur van de plaat. 'Nothing Left To Do But Dream' en 'Mexican Blue' hebben potentieel, maar moeten met een speelduur van meer dan zes minuten aan sterkte inboeten. Daarenboven stootten ook de lyrics me na verloop van tijd tegen de borst. Ik heb geen probleem met een relaas van een gebarsten relatie, maar Holland begint op den duur wel heel gefrustreerd te klinken. Een tekst als 'No you're not satisfied with me / Still you call me your dearie / Oh you had your way but someday you'll pay / For the heartaches you brought to me' is net iets te veel van het goede.

Jolie Holland heeft talent, zoveel is zeker. Ze heeft een sterke stem, kan perfect overweg met piano, gitaar en ukelele en deinst er als jonge zangeres niet voor terug om de blik op het verleden te richten. 'Springtime Can Kill You' laat echter minder plaats voor variatie dan de twee voorgangers en begint zo na verloop van tijd monotoon te klinken. Bovendien kiezen de teksten te vaak voor goedkope pathetiek, waardoor ze wat stroperig aandoen. Het potentieel is er zeker, maar aan de uitwerking moet nog wat geschaafd worden.
E-mailadres Afdrukken
 
Jolie Holland

Advertentie
Banner
Advertentie

TEST