Rood gras

2. Vannacht is mijn vriendin in een ijsje veranderd (Rob van Barneveld)

Eric d’Hooghe - 06 juni 2011

Nadat Rob van Barneveld met zijn bundeling Rood gras in de prijzen viel, kon een tweede bloemlezing van zijn stripjes niet lang uitblijven. We krijgen hier dus meer van hetzelfde, maar toch zien we een zekere evolutie in stijl en inhoud.

Zijn het volwassenenstripjes voor kinderen of kinder-gagstrips voor volwassenen? Van Barnevelds werk is beide. Ook hier gaat hij weer autobio, maar met een serieuze twist. Nu weer absurd, dan weer surrealistisch en soms zelfs heel poëtisch mijmerend. Het zit er allemaal in, en wat meer is: nooit platvloers, wat een hele prestatie is in dit genre.

De manier waarop van Barneveld de wereld bekijkt met een kinderlijke fantasie, zou hem honderd jaar geleden zeker een wildcard hebben opgeleverd bij de surrealistische en dadaïstische beweging. Alles is mogelijk in het universum van Rob: een eenzame rotonde belt een datingbureau; Rob knipt een stukje Ierse lucht uit en zet het thuis op een kastje; als hij een dag geen zin heeft, stuurt Rob zijn schaduw naar zijn werk. En inderdaad, in een van de eerste strookjes verandert zijn vriendin ‘s nachts in een ijsje. Op de laatste pagina bedankt hij haar trouwens omdat ze speciaal voor de gelegenheid in een ijsje wilde veranderen.

Naast deze tragikomische invalshoeken valt ook van Barnevelds fascinatie voor leven en dood op. Wanneer Rob de as van zijn opa uitstrooit, blijken de stofjes allemaal kleine versies van zijn opa te zijn die hun kleinzoon vaarwel zeggen. Zijn dubbelleven zal zeker bijdragen tot de inspiratie en de absurditeit van zijn korte verhaaltjes. Overdag werkt hij immers als groepsleider bij een leefgroep voor kinderen met een beperking. 's Nachts is hij striptekenaar.

Tekentechnisch valt ook nu weer in de eerste plaats het kleurenpalet op, met een duidelijke voorkeur voor rood. Naar eigen zeggen is die voorkeur begonnen met zijn eerste stripjesreeks, Pindakaasman. Hij zocht daarvoor een kleurenpalet om een bepaalde sfeer te kunnen creëren. Rood bleek daarvoor geschikt: het heeft iets broeierigs, mysterieus. Toen hij een nieuw format bedacht had voor een strookjesreeks, leek het hem logisch om die lijn van rode strips, wat zo'n beetje zijn handelsmerk was geworden, voort te zetten. De mooi verzorgde uitgave op stevig glanspapier laat de primaire kleuren overigens nog beter tot hun recht komen.

Naast het kleurgebruik valt ook de eenvoudige, naïeve stijl op met een vrij kinderlijke klare lijn. Die klare lijn zorgt ervoor dat van Barneveld een hoop van zijn ideeën zonder poespas duidelijk kan maken. Overigens gebruikt hij als tegenwicht voor de simpele zwarte lijnen veel arceringen, zodat alles ook zónder het rood overkomt als één solide geheel.

Voor de liefhebber van lichtere poëziebundels, is dit zeker een aanrader. De bulderlach zal ook bij dit tweede deel achterwege blijven, maar in de wereld van de feelgoodliteratuur is van Barneveld zeker een blijver. Een paar strookjes voor het slapengaan en de nachtmerries blijven achterwege. Van Barneveldt werkt momenteel aan een volledige 48-paginastrip. Het blijft de vraag of zijn wereld daarin overeind blijft. Het is het uitkijken zeker waard!

E-mailadres Afdrukken