De ongelooflijke avonturen van Kobijn

7. In de hel is elke dag hetzelfde (Lewis Trondheim)

Eric d’Hooghe - 06 juni 2011

Na vijf jaar eindelijk een vertaling van de achtste Kobijn. In Frankrijk zitten ze al aan nummer 11 (12?) intussen. Maar ook nu weer blijkt dat, naast zijn autobiografische strips, Kobijn toch het ‘febbekakje’ blijft van Trondheim. Een reeks waar hij alle mogelijke kanten mee uit kan. Maar hoe hoog scoort dit zevende/achtste deel?

Als je het universum van Trondheim wat volgt, mag het ook geen verrassing zijn dat deel 7 in de reeks van Kobijn eigenlijk het achtste album is. Het spelen met nummering is hem niet vreemd. Let maar op de ingewikkelde volgordes van de Donjonreeksen. Ook in de Kobijnreeks was de eerste uitgave nummer 0. Terwijl er eigenlijk nog een zestal vroegere uitgaven zijn van begin jaren ’90, waarin Kobijn (Lapinot) al dan niet de hoofdrol speelt. Enkel Slalom (toen nog in zwart/wit) werd later heruitgebracht als nummer 0 van de huidige reeks.

Maar kom, genoeg over de ingewikkelde geschiedenis van Kobijn. Wat is nu het geheim van zijn succes? Het is niet echt een boeiend personage. De ongelooflijke avonturen in de titel van de reeks, zijn vrij banaal en de personages lijken nergens naar. Het zijn duidelijk mensen, maar dan in de vorm van (lelijke) dieren. Maar het is net de mix van dit alles en de stevige tongue in cheek die van de reeks een succes gemaakt hebben. Trondheim durft de verschillende genres uit de stripwereld op de korrel te nemen en niet in het minst zijn eigen personages.

De ongelofelijke avonturen van Kobijn gaan over alles en niks. Kobijn zwerft door steeds verschillende decors. Hij gaat skiën, raakt in het Wilde Westen verzeild in een filosofische discussie die uiteindelijk uitmondt in een traditionele showdown en hij kruipt ook een keer in de huid van Robbedoes om een waanzinnige geleerde uit zijn kelder te helpen ontsnappen waar hij bijna ten prooi valt aan een andere waanzinnige die de wereld wil overheersen. De rode draad in alle verhalen zijn de personages. Het geeft niet in welke tijd en waar de verhalen zich afspelen, Kobijn is voortdurend omringd door zijn vrienden, onder wie vooral Richard (die eigenlijk steeds van alles verkeerd doet) en Nadia (het meisje van zijn dromen?).

In dit achtste (zevende, aargh) deel, lijkt Trondheim de strips van Meneer Johan op de korrel te willen nemen. Je ziet Kobijn hier duidelijk in de rol van Johan en zijn vriend Richard als Felix. Kobijn en Nadia zijn intussen geëvolueerd in hun relatie en zijn op zoek naar een appartement voor hun tweetjes, terwijl Richard al intrekt in het appartement van Kobijn. De woordspelingen en de haat-liefdeverhouding tussen de twee vrienden lijken wel een kopie van het origineel. Maar toch vinden we in het realistische kader nog wel voldoende Trondheimelementen terug.

Het feit dat Nadia radioreporter is, met Kobijn als assistent, geeft voer aan heel wat nieuwe invalshoeken. Ze krijgen immers de opdracht om een reportagereeks te maken over vreemde mensen. Zo komen ze bij een man terecht die op het eerste zicht in een normaal appartement woont maar uiteindelijk van heel de straat één grote woonst heeft gemaakt met een verborgen postzegelverzameling. Later ontdekken ze een geheimzinnig genootschap dat alle hondendrollen in de stad omcirkelt met graffiti. Intussen leeft Richard in de veronderstelling dat de buurman van Kobijn een buitenaards wezen is. Het feit dat hij bij diens afwezigheid de kat, Darth Vader, eten moet geven en dit een raar schepsel blijkt te zijn, zorgt ervoor dat hij moeilijk van dat idee af te brengen is. Hij denkt zelfs dat zijn laatste uur heeft geslagen wanneer de buurman hem betrapt in zijn appartement.

Je merkt het: de reeks heeft nog heel wat potentieel. Veel mensen zullen met dit deel misschien afhaken omdat het, net zoals bij Dupuy en Berberian (Meneer Johan) wel het script van een Franse cinéma parlant lijkt. Maar toch bieden de bevreemdende elementen net dat ietsje meer dat het verhaal toch tot op een hoger niveau tilt.

Intussen is het onduidelijk wat de plannen en bezigheden van Trondheim op dit moment zijn. Volgens sommigen zit hij in een sabbatical van onbepaalde duur, volgens anderen produceert hij onder verschillende pseudoniemen nog aan de lopende band. Hier staan we in elk geval vertalinggewijs nog een paar jaar achter. Alles wat nog komt, moeten we dan maar telkens als een nieuw cadeautje zien.

E-mailadres Afdrukken