Zombillenium 1

Gretchen (De Pins)

Marc Bastijns  - 25 april 2011

De auteur van Schatjes breidt zijn oeuvre uit met een hilarisch avonturenverhaal over een horrorthemapark. Naast zijn grafische blijkt nu ook zijn verhalende talent.

De argwaan was groot toen de publicatie van Zombillenium aangekondigd werd. Arthur de Pins staat immers bekend om zijn illustraties en sexy humorstrips van Schatjes. Daarbij staat zijn lieftallige grafiek meestal centraal en is het verhaaltje daaraan ondergeschikt.

Gretchen is echter een lang verhaal in wat een nieuwe reeks moet worden. Zombillenium is een themapark waar alles rond horror draait. De inwoners van het park zijn echter stuk voor stuk echte mummies, zombies en weerwolven, met alle dagdagelijkse personeelsproblemen van elk doordeweeks bedrijf. Op een dag rijden enkele inwoners de jonge Aurélien Zahner omver. Een beet in de keel lijkt op dat moment de beste actie. Al snel blijkt het echter een daad met grote gevolgen.

De Pins slaagt er in om de wereld van Zombillenium te vullen met herkenbare personages met wie de lezer meeleeft, ondanks alle evidente absurde humor die bij het gegeven komt kijken. Tegelijk stopt hij in dit album al wat aanzetten naar een groter overkoepelend verhaal in de reeks, rond de rol die de geheimzinnige Gretchen in werkelijkheid speelt. Aan het eind van dit eerste deel is het duidelijk dat haar rol in de volgende deel alleen maar zal groeien.

Als illustrator behoeft Arthur de Pins weinig introductie. Zijn computergebaseerde tekeningen van schattige sexy poppetjes zijn na slechts enkele albums van Schatjes uitgegroeid tot een hoogst herkenbaar fenomeen. In Zombillenium vraagt deze wat vlak ingekleurde stijl wat meer gewenning, maar toch slaagt de auteur er moeiteloos in om een lang doorlopend verhaal boeiend te houden. Hij speelt zelfs regelmatig met de vertelstandpunten om de spitsvondigheid van het scenario ook grafisch vol te houden.

Het mag nu wel duidelijk zijn dat we bij dit eerste deel van Zombillenium

niet echt hoge verwachtingen koesterden. Arthur de Pins is er in geslaagd om die vooroordelen vakkundig te counteren met een fris en opvallend album. Gretchen is een perfecte opener van de reeks. Het evenwicht tussen opgeworpen en beantwoorde vragen zit goed en de personages zijn voldoende herkenbaar, ondanks hun karikaturale voorkomen. Met Zombillenium heeft Dupuis een aantrekkelijke nieuwe reeks in huis die wel eens tot een nieuw succes zou kunnen uitgroeien.

E-mailadres Afdrukken