Uur U

Parijs, Russische sector (Séjourné, Duval & Pécau)

Eric d’Hooghe - 11 april 2011

Het concept van Uur U lijkt wel het ei van Columbus en tegenwoordig zelfs stof voor een televisiereeks: Wat als…? De auteurs duiken voor deze reeks echter terug in de (recente) geschiedenis en bekijken de wereld vanuit een tegenovergesteld perspectief waarbij de rol van de wereldmachten serieus in vraag wordt gesteld.

Waar deel 1 Russen op de maan uitging van het feit dat de eerste man op de maan een Rus was, keren we hier iets verder terug in de tijd. Het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het IJzeren Gordijn bevindt zich echter niet ter hoogte van Berlijn, maar loopt dwars door Parijs, met de Seine als natuurlijke grens. Oorzaak hiervoor was een hevige storm tijdens de landing in Normandië, waardoor de geallieerden hun plannen drie maanden moesten opschuiven. Dit gaf het Rode leger van Stalin de kans om de Rijn over te steken en Parijs te bevrijden.

Dit nieuwe feit zorgt ervoor dat we in Parijs soortgelijke toestanden terugvinden als in het Berlijn van voor de val van de Muur. De Koude Oorlog woedt in alle hevigheid en niemand is te vertrouwen. Spionage is het ultieme wapen. Het socialistische deel van Parijs geeft een mistroostige indruk, mét een zwaar beschadigde Eiffeltoren als heersend symbool. Tot zover het ‘decorum’ waarin dit verhaal zich afspeelt.

De kern van het verhaal is de zoektocht naar een seriemoordenaar die de Parijse rosse buurt ‘Pigalle’ onveilig maakt. Deze seriemoordenaar blijkt dokter Marcel Petiot te zijn, die overigens echt bestaan heeft. Hij was trouwens het hoofdpersonage in het eerste deel van de stripreeks Moordenaars. Het echte hoofdpersonage is echter Emile Saint-Elme, een soort James Bond, met een achtergrond als verzetsheld, agent bij de zedenpolitie en gigolo. Deze laatste twee bezigheden maken hem de geschikte figuur om te infiltreren in Pigalle om de Petiot te vinden en uit te schakelen. De tijd dringt want er is een belangrijke vredesconferentie op komst in Parijs en die mag niet besmeurd worden door de aanwezigheid van een seriemoordenaar. Enig minpuntje: Pigalle bevindt zich aan de socialistische zijde van het IJzeren Gordijn. Pluspunt: hij krijgt de hulp van de ravissante vrouwelijke kapitein Donadieu (hallo Bond!).

Dit levert een al bij al spannend en entertainend verhaal op waarbij de paranoia constant een dreiging vormt. Tekentechnisch heeft Gaël Séjourné, die je misschien nog kent van tatanka, een behoorlijk album afgeleverd. Hij weet de sfeer juist te pakken en laat zijn personages leven. Aangezien er heel wat nachtscènes zijn, is sfeerschepping zeker niet onbelangrijk. Voor het scenario tekenen Fred Duval (zie ook: Casus, Hauteville, het Verband van de Ring en vele anderen) en Jean-Pierre Pécau (De Verborgen geschiedenis, Empire, …). De twee scenaristen leveren een behoorlijk verhaal af, ondanks je misschien al op voorhand weet wie de moordenaar is.

Uur U heeft in Nederlandse vertaling al twee behoorlijke strips afgeleverd die zowel wat tekenwerk als scenario’s betreft hoge kwaliteit leveren. Het is ook een voordeel dat het steeds afgewerkte verhalen zijn die je apart kan lezen en waarvoor je geen jaar op een volgend deel hoeft te wachten. Voor het volgende deel gaan we ‘Memento’-gewijs nog verder in de geschiedenis en zullen we zien wat er zou gebeurd zijn als de Duitsers de Eerste Wereldoorlog zouden gewonnen hebben. Misschien zou deze recensie dan wel in het Duits geschreven zijn. Tschüß!

E-mailadres Afdrukken