Magasin Général 6

Ernest Latulippe (Loisel & Tripp)

Eric d'Hooghe - 14 maart 2011

Met deel 5, Montréal, leek het bergaf te gaan met de prettig voortkabbelende saga over de bewoners van Notre-dame-du-Lac. Maar kijk, deel 6 (voorlopig het voorlaatste deel) is weer een schot in de roos. Een tip: herlees zeker de vorige delen en je zal merken dat ook het eerder vermeende zwakkere deel 5 wonderwel past, en noodzakelijk was in het geheel.

Het is intussen al van 2006 geleden dat het eerste deel van Magasin Général, Marie verscheen. Het album veroverde al snel de eerste plaats in heel wat striplijsten en deed de meer dan 120 000 lezers snakken naar het vervolg. Wat oorspronkelijk een drieluik zou worden, zou uiteindelijk zeven delen bevatten waarvan nu deel 6, Ernest Latulippe verscheen.

Iedereen was het er over eens dat met deel 3 niet alles verteld was. Maar wat bleek? Deel 5, Montréal, bleek niet echt het niveau van de vorige delen te evenaren. Hoofdpersonage Marie verhuisde naar de grote stad, weggejaagd door de dorpsbewoners die haar amoureuse escapade met de gehuwde Marceau kwalijk namen. Het ritme van de stad en van het verhaal waren toch van een heel ander kaliber dan dat van het kabbelende dorpje Notre-dame-du-Lac.

Maar de aanhouder wint. Want nu blijkt dat dit een sleutelhoofdstuk was om het verhaal een nieuwe wending te geven. Algauw wordt duidelijk dat de dorpsbewoners Marie toch als een noodzakelijk onderdeel van hun gemeenschap zien. Ze kunnen de gedistingeerde Serge wel overhalen om de winkel open te houden (en vooral te zorgen voor hun kredieten). Maar het belang van Marie komt toch al snel bovendrijven.

Ook Marie, die in Montréal naar zichzelf op zoek ging, wat resulteerde in een verhouding met twee mannen, begint haar terugkeer weer als zinvol te ervaren. Ze besluit dan ook samen met Jacinthe terug te keren. Iedereen reageert op een andere manier op de terugkomst, met het gekende gekibbel als resultaat. Maar wat belangrijk is, is dat Marie en Jacinthe heel wat nieuwigheden vanuit de stad hebben meegebracht, wat voor komische en ontroerende momenten zorgt.

De fans van het eerste uur zullen wel weten dat Ernest Latulippe uit de titel een van de twee broers Latulippe is. De twee robuuste jagers met wilde rode baarden, die in het bos leven en af en toe naar het dorp afzakken. De broer van Ernest, Mathurin, is in het verhaal aangevallen door een moederbeer die haar jong wilde beschermen. Ernest roept de dorpsbewoners te hulp en dit zorgt weer voor de nodige stemmingswisselingen en plotwendingen.

Tijdens de zorgen om Mathurin probeert Marie alles op een rijtje te zetten. Haar onmogelijke relatie met de homoseksuele Serge, de verwerking van het overlijden van haar man Félix, haar inzet voor de dorpsgemeenschap en of ze nu klaar is om haar leven hier terug op de rails te zetten.

Loisel en Tripp hebben het verhaal zeker opnieuw de juiste sfeer meegegeven. Het geeft de criticasters van het vorige deel ook ongelijk, want dat deel was wel degelijk nodig om het verhaal de nodige wendingen te geven. Hun 'Spielerei' met nieuwe dieren wordt ook voortgezet door het berenjong een plaats te geven in het verhaal. Deel zeven, het laatste deel, zou, volgens beide auteurs, een echt dierenverhaal moeten worden. Zou dat een nieuwe reeks op gang zetten of is er toch nog levensvatbaarheid voor een voortzetting van deze reeks?

E-mailadres Afdrukken