Les Entremondes 2

Les eaux lourdes (Larcenet & Larcenet)

Maarten van Meer - 01 januari 2002

In het Frans verschijnen er meer en betere strips dan in het Nederlands. Vertalingen zitten er niet altijd in omdat het te veel kost voor een beperkte oplage. Spijtig, want ze verdienen zeker extra aandacht. Daarom zet Goddeau de mensen graag aan om hun Frans nog eens op te poetsen door enkele pareltjes uit het Franse stripaanbod onder de aandacht te brengen onder de titel La Nouvelle Vague des BDs. Als startschot wordt het pas verschenen tweede deel uit de serie Les Entremondes opgehemeld.

Les Entremondes is een nogal ongrijpbare serie van de broers Patrice en Manu Larcenet. In de twee reeds verschenen delen verdwijnt telkens iemand uit onze vertrouwde wereld naar een parallel universum om aldaar niet te weten wat hem overkomt. Dat klinkt simpel en onorigineel, maar er zit ook een politieke laag in de strips. Deel 1 (Lazarr) gaat over racisme en Les Eaux Lourdes over milieuvervuiling. Dit politieke gegeven wordt gecombineerd met wat fantasy en science fiction, overgoten met een sausje van gitzwarte humor.

Aan het begin van Les Eaux Lourdes begint Davor Lenko aan zijn nachtelijke inspectieronde in een Russische kerncentrale. Zodra hij bij de reactor zelf komt, verdwijnt hij in een andere wereld. In die totaal verwoeste wereld regeert l’Inquisition, die groene hosties uitdeelt: het enige middel tegen de rode gloed die over de wereld hangt (Le Kan-Cer). Een vogelvrije groep, Les Difformés, beschouwt Lenko als hun messias en de Inquisitie wil hem vermoorden omdat hun rijk dan uit zou zijn.

Dit vrij simpele en misschien zelfs clichématige verhaaltje (subtiel is het ookniet altijd), wordt zeer knap verteld, waardoor je het album op verschillende niveaus kunt lezen. Zoals zovele strips van jonge, Franse stripmakers, lijkt dit album zowel geschikt voor kinderen als volwassenen. De kinderen halen erhet oppervlakkige verhaaltje en de nogal kneuterige moraal (het milieu is belangrijk)uit, maar voor de iets meer ervaren lezer zit er heel wat meer maatschappijkritiek in. De zwarte humor en de subtiele verwijzingen naar films en literatuur geven nog een extra dimensie. Na lezing van de twee albums zullen bovendien de plot en het achterliggende idee van de "tussenwerelden" pas echt duidelijk worden. Een tip: let op de man met de groene ogen.

Wat de serie helemaal de moeite waard maakt, zijn de tekeningen. Manu Larcenet heeft voor de twee albums een andere stijl gebruikt. Les Eaux Lourdes is veel ruwer getekend dan het eerste deel, de inkleuring is ook veel dreigender. Het album krijgt hierdoor een licht bevreemdende sfeer, die samen met het extreem donkere verhaal voor een zeer mooi album zorgt. Je kunt het eigenlijk — net zomin als de albums van de andere stripmakers uit La nouvelle vague des BDs — met weinig bestaande strips vergelijken. Zeker niet met huidige Nederlandstalige aanbod. Vraag uw stripboer omhet boek te bestellen, ga nog eens naar Brussel of mail met zijn allen naar Dargaud om een vertaling te vragen.

E-mailadres Afdrukken