Ragebol 5

Een faun op je schouder (Frank)

Marc Bastijns - 02 juni 2003

De meest ecologische aller striphelden maakt een opgemerkte rentree in de stripwereld. Met een verhaal vol beschouwingen en mijmeringen slaat auteur Frank bewust een nieuw pad in: een geslaagde zet of eerder een pijnlijke misstap?

In de jaren ’80 veroverde het stripfiguurtje Ragebol stap voor de stap de pagina’s van het weekblad Robbedoes. Aanvankelijk fungeerde hij enkel als hoofdfiguur in illustraties bij een natuurrubriek, maar gaandeweg kwamen een aantal kortverhaaltjes tot stand, met zowel tekeningen als scenario van Frank (pseudoniem van Frank Pé). In 1986 verschijnt dan het eerste album van Ragebol, De droom van de walvis. Nog steeds speelt de natuur een belangrijke rol in Ragebol, maar dit verhaal (scenario van Michel de Bom) voegt eveneens een poëtische dimensie toe.

Ragebol is een jongeman die mijmert bij de pracht van de natuur en de vreugde van zijn jeugdherinneringen. Zijn grenzeloze fantasie wordt door de twee auteurs op een mooie manier verbeeld. Zo vloeien zijn dromen vaak over in de afbeeldingen van de realiteit. De lezer krijgt prachtige bladzijden voorgeschoteld waarin de dieren die Ragebol eerder in een museum had bekeken, achteraf nog door het straatbeeld lijken te zwemmen en te kruipen.

Na drie albums leek Ragebol uitgeteld. Frank ging zich aan zijn trilogie Zoo wijden, terwijl Michel de Bom de strip leek vaarwel te zeggen, met uitzondering van de reeks Julie, Klaartje en Cécile. In 2000 bracht Dupuis echter een vierde deel uit, Onder twee zonnen, waarin enkele kortverhalen uit het weekblad Robbedoes gebundeld werden.

Plots is er een vijfde deel, maar Een faun op je schouder is verre van een getrouwe voortzetting van de reeks. Ragebol is nog steeds een dromerige jongeman met een groot gevoel voor de natuur, maar dit keer volgen we hem in het schrijven van zijn dagboek. We krijgen een opeenvolging van bedenkingen, oprispingen en beschouwingen bij wat Ragebol in zijn omgeving opvalt. Het gevolg is dat je zowel een veel completer beeld van zijn karakter krijgt, en dat elke vorm van spanning en avontuur uit dit boek verdwenen lijken.

De ontgoocheling voor een lezer van het eerste uur is dan aanvankelijk ook groot. Een faun op je schouder staat mijlenver af van de eerder traditionele avonturenverhalen van de eerste Ragebols. Anderzijds moet je Frank nageven dat hij een zeer gedurfde stap vrij succesvol weet te zetten: als een bescheiden filosofisch traktaat kan dit boek zeker overtuigen. Of je het eens bent met Franks levens- en natuurvisie is een andere zaak, maar hij weet Ragebols visie in elk geval goed uit te drukken.

Naast de grote ommekeer in het scenario staan de tekeningen nog steeds als een huis. Frank heeft sinds zijn eerste verhalen — waarin hij een eigen variant van de typische Dupuis-of bolle-neuzenstijl bracht — een spectaculaire evolutie doorgemaakt. Sinds het derde deel van Ragebol en vooral het eerste deel van Zoo hanteert hij een stijl die heel wat realistischer oogt en door de prachtige inkleuringen wat lijkt op Yslaire of zelfs soms wat op een Steven Dupré. Ook in dit album zijn de bladzijden weer een lust voor het oog en doen ze uitkijken naar het derde en afsluitende deel van Zoo. Al bij al een gedurfd album dat niet helemaal overtuigt, maar dat wel aantoont dat Frank ons steeds zal blijven verrassen.

E-mailadres Afdrukken