Persepolis 2 (Satrapi)

Maarten van Meer - 01 februari 2002

Strips zijn al lang niet meer alleen voor kleine kinderen. De meeste mensen weten dat intussen al, maar Goddeau gaat nog een stap verder. Strips kunnen ook literatuur zijn. Vooral in Frankrijk heeft men dat reeds begrepen. De Fnac van Parijs heeft zelfs een aparte roman-BD afdeling. Persepolis 2 van Marjane Satrapi zal daar zeker ook te vinden zijn.

Autobiografische en journalistieke strips zijn de voorbije jaren als genres uit de underground komen opduiken. Sinds Art Spiegelman met zijn Maus een aangrijpend ooggetuigenverslag van de holocaust in stripvorm op de wereld losliet, blijkt iedereen wel een oorlog meegemaakt te hebben, waarop de boel via beletterde prentjes in de winkels gepleurd wordt. Nog erger zijn de getekende dagboeken van allerhande sociaal gehandicapten en kluizenaars. Persepolis is een autobiografische strip over de oorlog(en) in Iran in de jaren ’80 die wel beklijft. Voor het eerste deel van deze serie kreeg Marjane Satrapi zelfs de Alph’ art coup de coeur op het prestigieuze stripfestival van Angoulème.

In dat eerste deel vertelde ze over haar kindertijd in Iran. Een kindertijd die sterk getekend werd door de Islamitische revolutie. Als tienjarig meisje moest ze opeens een hoofddoek beginnen dragen. Het knappe aan Persepolis is dat Satrapi het verhaal vertelt vanuit haar belevenis van de feiten op die leeftijd, niet vanuit haar hedendaagse, volwassen zelf. dit Levert een zeer aangename, naïeve blik op, ondersteund door de eenvoudige, bijna schematische tekeningen.

Deel twee is net verschenen en focust op de Irakese inval en de daaruit volgende Iran/Irak-oorlog. De sfeer is een stuk grimmiger en meer geladen dan in het eerste deel. Het naïeve kind heeft plaats gemaakt voor de rebelse puber en het verhaal wordt dan ook met veel meer ingehouden woede en ontreddering verteld. In een interview zei Satrapi over haar strip dat ze bedoeld was om de mensen te tonen dat Iranezen ook gewone mensen zijn en dat zeker niet iedereen het fundamentalistische regime ondersteunde. Moslim-fundamentalisme is actueler dan ooit. Het verhaal van de westers georiënteerde familie Satrapi in Teheran beklijft ten zeerste, zeker met de bombardementen op Afghanistan in het achterhoofd.

Wars van propaganda en andere politieke belangen tekent Marjane Satrapi een zeer persoonlijk en menselijk verslag van een oorlog die wij enkel kennen van grafieken en nieuwsberichten. De bijna schematische tekeningen en de luchtige vertelstijl maken de strip alleen maar indringender. Een dergelijk ooggetuigenverslag is zeldzaam. Het feit dat de boeken voorlopig enkel in het Frans te krijgen zijn, kan voor sommigen een belemmering zijn. Een vertaling zou echter in de maak zijn en het kan echt geen kwaad om je cursus Frans weer eens boven te halen want er is meer moois dat niet vertaald is.

E-mailadres Afdrukken