Paul a Quebec (Rabagliati)

Marc Bastijns - 21 juni 2010

Michel Rabagliati blijft verbazen. Zijn reeks albums over Paul kreeg met Paul à Québec een van de meest geslaagde delen erbij. Helaas blijft ook dit deel vooralsnog onvertaald.

In 2005 verscheen met Pauls Vakantiebaantje een eerste vertaling van werk van de Canadees Michel Rabagliati. In 2007 volgde nog het dunne Paul op het Platteland. Ondertussen bleef Rabagliati naarstig verder werken aan zijn albums. Zo is Paul à Québec al het zesde deel. Eerder dit jaar ontving Rabagliati er overigens al de publieksprijs voor op het festival van Angoul&ecircme, hoewel het album toen nog niet verkrijgbaar was op de Europese markt. Eind maart kwam daar verandering in en zo kunnen ook wij eindelijk (in het Frans) genieten van dit prachtige album.

Het album concentreert zich op de familie van Pauls vrouw Lucie. Vanuit een jaarlijkse bijeenkomst met haar zussen bij haar ouders vertrekt hij voor een vertelling over de warmte van familie. Lucies ouders koesteren de warmte van gezelligheid en vriendschap, maar plots wordt Lucies vader geconfronteerd met een tumor en komt de wereld van de hele familie op zijn kop te staan. We volgen Paul en zijn familieleden in hun confrontatie met de sluimerende dood. Rabagliati vermengt in zijn verhaal oprechte gevoelens met zachte humor. De typische kwaliteiten van elk Paul-verhaal zijn ook hier weer aanwezig, maar nu klopt het hele plaatje. Bijna 200 pagina’s lang houdt de auteur de lezer in de ban van zijn figuren en hun al te menselijke verdriet en geluk.

Bijna tien jaar geleden debuteerde Michel Rabagliati in een tekenstijl die fel aanleunde bij de losse Franse stijl van Philippe Dupuy, Charles Berberian en consorten. Gaandeweg is die stijl een eigen leven gaan leiden. Vandaag zijn de pagina’s veel strakker omlijnd en klaarder, toch blijft het effect hetzelfde. Wij waren alvast verbaasd over de blijvende aantrekkingskracht van de Paul-verhalen. Elk album is een steen die voortbouwt aan een coherent universum. De mix van autobiografische en fictieve elementen is evenwichtig genoeg om de oprechtheid van Rabagliati te laten uitkomen.

In Canada is hij al sinds vele jaren een van de grote namen van de strip. Met de bovenvermelde prijs die dit album gewonnen heeft, lijkt die populariteit nu definitief over te slaan naar Europa. Wie weet kan Oog & Blik zelfs overhaald worden om een nieuwe vertaling uit te brengen? Aan de kwaliteiten van dit grootse nieuwe album mag alvast niet getwijfeld worden.

E-mailadres Afdrukken