Kogaratsu 12

Het gezicht van het kwaad (Michetz & Bosse)

Marc Bastijns - 19 april 2010

Kogaratsu is sinds 1985 de langstlopende avonturenstrip over het oude Japan. Michetz levert opnieuw prachtig tekenwerk af. Kogaratsu blijft de moeite meer dan waard.

Op een afgelegen eiland woont een klein lief meisje. Toch keert niemand van het eiland terug. Kogaratsu krijgt als opdracht het meisje om te brengen. De lieflijkheid van haar uiterlijk blijkt omgekeerd evenredig met de wreedaardigheid van haar persoonlijkheid. Onze held komt in een onwaarschijnlijke wereld terecht waar niets is wat het lijkt.

De verhalen in Kogaratsu durfden al eens uit de bocht gaan en verzanden in warrig geconstrueerde avonturen die saai en ongeïnspireerd bleven. Bosse heeft in dit twaalfde deel echter een homerun geslagen. De sfeer zit goed en de spanning blijft behouden tot het einde. Hij laat voldoende elementen in het duister om de lezer aan het gissen te houden. Hij koos voor slechts twee echte protagonisten en krijgt zo de kans om zich meer toe te leggen op de context van het verhaal. In Het Gezicht van het kwaad is Kogaratsu meer dan ooit een toeschouwer, met slechts een beperkte invloed op de gebeurtenissen om hem heen.

Bosses kompaan Michetz (pseudoniem van Brusselaar Marc Degroide) is onderhand een van de specialisten geworden in het uitbeelden van het middeleeuwse Japan in het stripverhaal. In het begin tekende hij Kogaratsu in een heel gedetailleerde en klassiek-realistische stijl. Met De Rug van de Tijger maakte hij in 1997 een radicale ommezwaai naar een vrijere en lossere variant. Sinds enkele albums is hij samen met scenarist Bosse wat meer teruggekeerd naar het duidelijk afgeronde verhaal met een strakke plot. Dit blijkt een goede zet geweest, want de auteurs blijken vooral sterk in het opzetten van spannende thrillers die binnen de omvang van één album een volledig verhaal kunnen brengen.

Wanneer eind jaren tachtig de collectie Spotlight van uitgeverij Dupuis van start gaat, stormen reeksen als Jeremiah (Hermann), Soda (Warnant, Gazotti en Tome) en Largo Winch (Francq en Van Hamme) meteen vooruit als echte verkoopstoppers. Kogaratsu is altijd wat op de achtergrond gebleven en hield het dankzij een trouw lezerspubliek toch al bijna 25 jaar vol. Het grote commerciële succes is altijd uitgebleven, hoewel albums als deze Het Gezicht van het kwaad veel meer belofte in zich houden. Kogaratsu toont eens te meer zijn relevantie als een van de meest expressieve avonturenstrips.

E-mailadres Afdrukken