Net doen alsof is ook liegen (Dominique Goblet)

Kjel Dupon - 01 maart 2010

Twaalf jaar heeft Dominique Goblet aan haar autobiografische verhaal Net doen alsof is ook liegen gewerkt en dat is eraan te zien. Daarvan zijn de verschillende tekenstijlen en de beheerste precisie de instemmende getuigen.

La Goblette, zoals ze zichzelf noemt, is een Brusselse artieste. Naast striptekenaarster is ze ook schilderes, illustratrice en fotografe. Haar tekenstijl heeft iets bedrieglijk kinderlijks en naïefs. Vaak slaagt ze erin met een simpele contourlijn een straf karakter tot uitdrukking te brengen. Met olieverf tovert ze haar prenten om tot herfstpaletten waarin een dromerige tristesse nooit veraf is. Haar composities en inkleuringen maken soms een morsige, vergankelijke indruk. Dit zijn slechts enkele elementen van haar zeer karakteristieke stijl die we ook in Net doen alsof aantreffen.

In haar vorige strip Souvenir d’une journée parfaite gaat Goblet via het verzonnen personage Mathias Kahn op zoek naar haar gestorven vader. Het is een fictief verhaal dat graaft in haar eigen levensgeschiedenis, maar zich niet als autobiografie presenteert. Die vader krijgt in Net doen alsof opnieuw een centrale rol. Het verschil is dat we hier wel expliciet te maken krijgen met een autobiografie. Dominique treedt dus ook op als personage in het boek. Dat betekent niet dat alles per se waargebeurd is. Het verhaal blijft een werkelijkheid op zich. In een slotbeschouwing vertelt Guy Marc, die de hoofdstukken twee en vier heeft helpen schrijven en zelf ook als personage optreedt, dat het verleden steeds een fictie is, dat we altijd van herinneringsfragmenten een verhaal maken dat niet steeds strookt met de werkelijkheid. Het schrijven en tekenen van het verhaal kan dus in de eerste plaats gezien worden als een zoektocht en een herschepping van Goblets verleden. Dat doet ze in een viertal hoofdstukken.

In het eerste en derde hoofdstuk leren we onder meer haar alcoholische vader kennen. Voortdurend klagend over het feit dat hij door zijn dochter in de steek is gelaten, negeert hij haar voorzichtige opmerkingen dat het misschien wel komt door zijn drankprobleem. Zijn scheld- en drinktirade met schijnheilige uitspraken als ’Alles heb ik voor je gedaan’ mondt in hoofdstuk een uit in een bladvullende prent die doet denken aan een middeleeuwse icoonschildering. Hij wordt steeds overheersend in beeld gebracht, terwijl Dominique een mager schimmetje op de achtergrond blijft zonder erg geprononceerde gelaatsuitdrukkingen.

De typografie van de vader trekt alle registers open: nu eens klein, dan weer groot, ongecontroleerd met harde potloodstrepen en veel uitroeptekens, soms drie verschillende tekststijlen in één kader. Wanneer Dominique het woord ’desalniettemin’ gebruikt, parodieert hij dit in overdreven sierlijke krullen. Dominiques typografie is daarentegen steeds heel beheerst, op een rechte lijn en overal even groot. Onder andere dit spel met lettertypes voorziet de zwaarmoedige inhoud toch van een grappig en lichtvoetig kantje. Hierin zit deels de kracht van de autobiografie: ze zorgt voor afstand met Goblets soms dramatische verleden en kan het iets draaglijker maken. Het is een manier om alsnog de schoonheid en humor te destilleren uit een ervaring waarin die oorspronkelijk onzichtbaar was.

Het tweede hoofdstuk vertelt haar romance met Guy Marc. Die loopt op de klippen omdat zijn ex-lief nog steeds in zijn hoofd ronddwaalt . De geest van zijn vorige meisje krijgt een grafisch zeer knappe uitwerking. De tekenstijl is hier veel gedetailleerder dan in het eerste hoofdstuk. De prenten zijn volledig met potlood in grijstinten opgekleurd en hebben niet langer de vuilgele achtergrond van het begin. Dat de stijl verandert is niet onlogisch aangezien Goblet zo’n twaalf jaar aan het boek heeft gewerkt. Zo wordt het beeldverhaal ook zichtbaar de drager van een tijdsperiode. De tijd is er als het ware ingeslopen.

Het boek eindigt niet met een ’eind goed, al goed’- uitkomst van Goblet en Marcs relatie, maar laat het ergens in een onbestemd midden met een aantal pagina’s bruingele kleurvlakken die veel weg hebben van een Brusselse Rothko.

E-mailadres Afdrukken
 
Net doen alsof is ook liegen (Dominique Goblet)
Tekeningen: Dominque Goblet
Scenario: Dominque Goblet

Advertentie
Banner
Advertentie