Het Syndroom van Abel 1

Exil (Marazano & Dorison)

Marc Bastijns - 16 februari 2009

Twee van de populairste stripscenaristen van het moment slaan de handen in elkaar. Exil is spannend tot het einde, maar toch was Richard Marazano beter bij zijn leest gebleven.

Abel Weiss is een doorgedreven carrièrejager. Hij leeft naast zijn gezin en ook zijn eigen gezondheid wordt ondermijnd door zijn tomeloze werkdrift. De ziekte van zijn dochter Audrey bezorgt hem ook kopbrekens en een gevoel van kwellende onmacht. Dan komt hij om in een ongeval. Althans, zo lijkt het. Op de volgende bladzijde wordt hij naakt wakker in de koffer van een afgedankte auto op een autokerkhof. Niemand herkent hem en alles wat hij had, lijkt verdwenen met de noorderzon. Abel ontdekt dat hij zeven jaar later wakker geworden is. Wat is er met hem gebeurd en waarom is hij opnieuw in leven? De gebeurtenissen lijken erop te wijzen dat hij het slachtoffer is geworden van een vreemd complot achter de schermen. Zonder hulp van buitenaf gaat Abel op zoek naar antwoorden op zijn vragen.

Xavier Dorison staat op scherp. Na het positief onthaalde eerste deel van XIII Mystery boekt hij nu weer een overtuigend succes met dit eerste deel van Het Syndroom van Abel. Hij manipuleert zonder ophouden de verwachtingen van de lezer en houdt de daardoor ontstane spanning tot aan het einde vast. De proloog suggereert dat de verklaring voor Abels terugkeer in het verre India ligt, maar daar zal wellicht in deel twee dieper op ingegaan worden. Met dit eerste deel legt Dorison de lat voor verdere albums in ieder geval erg hoog.

Wie eenzelfde niveau verwacht van Dorisons tekenende kompaan Richard Marazano, de populaire scenarist van onder meer Cuervos en het recente Minik, zal echter van een kale reis thuiskomen. Marazano’s onbeholpen figuren lijken weggelopen uit een expressionistisch schilderij en de afwerking van zijn tekeningen oogt als haastwerk en overtuigt allerminst. Met een wat verdienstelijkere tekenaar had Het Syndroom van Abel meteen bij de top van recente stripreeksen gestaan, maar nu krijgt Exil toch een licht wrange nasmaak, om al het moois dat had kunnen zijn.

Afsluiten doen we echter met de kwaliteiten van het scenario. In deel twee zal blijken hoe de vork in de steel zit en waar Abel zijn terugkeer aan te danken dan wel te wijten heeft. Uitgeverij Glenat heeft na de stortvloed aan manga van de laatste maanden eindelijk nog eens een Europese productie met ambitie in de stal gehaald. Van een uitgeverij die mee de Europese strip van de laatste twintig jaar heeft vormgegeven, is dat wel het minste dat we mogen verwachten.

E-mailadres Afdrukken