Beestjes 1

Wat hebben we het lekker! (Schwantz)

Marc Bastijns - 22 september 2008

Oog & Blik stelt nog maar eens een nieuwe cartoonist aan het publiek voor. Schwantz is een strakke ontwerper die met Beestjes als stripmaker debuteert. Hij brengt het er al bij al verdienstelijk van af.

Spits is een krant die in Nederland gratis verdeeld wordt en vergelijkbaar is met Metro in België. Deze krant organiseerde een wedstrijd voor stripmakers, met als prijs een contract voor een dagelijkse strip in Spits gedurende drie maanden. Hans Klaver nam deel onder zijn pseudoniem Schwantz en zijn Beestjes won de wedstrijd. De reacties op zijn gesjeesde viervoeters waren overwegend positief en nu blijkt er dus al voldoende materiaal voorhanden voor een eerste bundel.

Schwantz’ tekeningen zwieren en zwaaien alle kanten op. Zijn dieren hebben dezelfde elasticiteit die ook de tekenfilmversies van Disney kenmerken. Toch lijkt hij het vooralsnog moeilijk te hebben om de losse figuren in een decor en in een (weliswaar kort) verhaal binnen de drie prenten te plaatsen. Alles oogt vrij statisch, ondanks de zwier van de figuren, en de gladde lettertypes versterken dat effect nog. Schwantz trapt voor dit eerste deel dus nog in de val waarin ook Erik De Graaf verstrikt raakte bij zijn eerste strip Verbleekte Herinneringen. Als tekenaar van illustraties en ontwerpen kon hij moeilijk de levendigheid van een stripverhaal op papier krijgen.

Het beoordelen van de grappen an sich is altijd een heel intimiderende opdracht. Er verschijnen immers veel bundels van vaak erg jonge cartoonisten, waardoor er een grote middenmoot ontstaat waaruit het maar moeilijk ontsnappen is. De vorm van cartoons is immers steeds gelijk en een cartoonist moet dan ook puur door tekenstijl en grap het verschil kunnen maken. Beestjes bevat wat ons betreft een heel wisselende lading van humor. Regelmatig schiet Schwantz met scherp, maar even vaak blijven de grappen redelijk beperkt tot doorzichtige woordgrapjes of doordeweekse pis- en kakhumor. Het is echter wel zo dat de beestjes naarmate het album vordert wat meer karakter krijgen en dat er meer vaart komt in de humor.

We zijn dus zeker en vast optimistisch voor het tweede deel van Beestjes. De auteur maakt doorheen het album zienderogen vorderingen en klampt zich nooit vast aan een set van enkele vaste personages. Hij verkent de hele dierenwereld en de kleine kantjes van afzonderlijke dieren. Dat maakt Beestjes een strookstrip met heel wat potentieel. Het oordeel over Wat hebben we het lekker! mag hierboven dan wat hard en zuur overkomen, toch lijkt het er sterk op dat het tweede deel een serieuze stap voorwaarts zal betekenen voor Schwantz én zijn beestjes.

E-mailadres Afdrukken