La Demeure des Gomez (Prado)

Marc Bastijns - 12 september 2007

Eind jaren tachtig maakte Miguelanxo Prado furore met zijn Kronieken van de Onlogica. Korte verhalen over de kleine kanten van de mens, gecombineerd met een cartooneske stijl met veel aandacht voor gelaatsexpressies. Na jaren van relatieve stilte publiceert Casterman in het Frans nu nieuw werk van de Spanjaard.

Indalecio Gomez is een doordeweekse burgerman met een klagende vrouw en opgroeiende kinderen. Verblind door mooie jeugdherinneringen kiest hij bij een erfeniskwestie voor het buitenverblijf waar hij vroeger zijn zomers doorbracht. Al snel blijkt het echter om een krot te gaan, dat Indalecio zo snel mogelijk voor veel geld van de hand wil doen. De familie Gomez lonkt immers naar een nieuw duur appartement in het centrum van de stad. In zijn zoektocht naar geld gaat echter zowat alles mis wat er mis kan gaan en raakt hij verstrikt in de gehaaide immobiliënsector.

In het genre van de bijtende satire kent Miguelanxo Prado zijn gelijke niet. Sinds de drie albums Kronieken van de Onlogica maakte hij nog enkele albums met gelijkaardige korte verhalen en het felbejubelde Krijtlijn. Toch leek het de laatste jaren alsof de Spanjaard van de aardbodem verdwenen was. De Nederlandstalige liefhebber blijft voorlopig aangewezen op Franse edities, net zoals La Demeure des Gomez. Het album blijft sterk satirisch getint, maar toch gooit Prado het over een wat ernstiger boeg. Hij laat ook de kortverhalen even voor wat ze zijn en serveert ons een album van 64 pagina’s.

Ook in zijn tekenwerk heeft de tijd niet stilgestaan. Mede onder invloed van zijn animatiefilm De Profundis lijken zijn tekeningen er alleen maar cartoonesker op geworden te zijn. Een computerinkleuring zorgt ook voor een gladder effect. Gelukkig blijven de typerende gelaatsuitdrukkingen van zijn personages bewaard. Zij spelen een cruciale rol bij de satirische humor in dit album. Prado is en blijft een meester van de lichaamstaal, waarbij een goede decoupage en dito timing ook onmisbaar blijken. Op een subtiele manier maakt Prado van La Demeure des Gomez opnieuw een pijnlijk grappig beeld van onze hedendaagse samenleving. Het album werd al in 2005 in het Spaans gepubliceerd en ontving daar meteen de prijs voor het beste stripverhaal op het internationaal festival van Barcelona.

Een lofzang op dit album lijkt dus zeker gegrond, maar we willen van deze recensie ook gebruik maken om de uitgevers in ons taalgebied even aan de oren te trekken. Bij Dupuis verschenen de vorige jaren Franse herdrukken van de Kronieken van de Onlogica en onlangs werden zelfs enkele van ’s mans debuutalbums uitgebracht bij een zij het wat kleinere uitgeverij. Het zou jammer zijn moest het plaatselijke lezerspubliek verstoken blijven van nieuw (én oud) werk van de man die eens aanzien werd als één van de groten in het Europese stripverhaal. Het blijkt immers eens te meer dat hij dat nog steeds is.

E-mailadres Afdrukken