Hérenguel & Dorison

Ulysses 1781 – De Cycloop

6.0
Marc Bastijns - 19 juni 2017

Een historisch verhaal in een subtiele mix met elementen uit de klassieke literatuur. Xavier Dorison behoudt ondanks het succes van de laatste jaren zijn ambitie voor het experimenteren met nieuwe vormen. Voorlopig blijkt Ulysses 1781 niet het ultieme succesrecept.

De laatste jaren lijkt scenarist Xavier Dorison nog maar weinig verkeerd te kunnen doen. Zo lanceerde hij met Ralph Meyer de succeswestern Undertaker en lijken de fans van Thorgal opgezet met zijn overname van die reeks. Ulysses 1781 – De Cycloop is een tweeluik dat tussen 2015 en 2016 verscheen en dat Daedalus nu op korte tijd vertaald heeft. Hierin vermengt Dorison de elementen uit de Odyssee van Homeros met de historische achtergrond van de Verenigde Staten anno 1781. Het resultaat is een wat bevreemdend tweeluik dat niet goed lijkt te kunnen kiezen uit een aantal registers: gaan we voor een historische strip, of geven we voorrang aan de horrorelementen, dan wel de verwijzingen naar de klassieke literatuur?

Ulysses McHendricks is kapitein in het Amerikaanse leger. Na de onafhankelijkheidsoorlog staat hij op het punt terug te keren naar huis. Zijn zoon Mack komt hem aanmanen om snel terug te keren, aangezien hun thuisstad bezet wordt door Britse soldaten. De tocht doorheen het Amerikaanse binnenland belooft echter vol gevaren te zijn. Zo moet Ulysses afrekenen met een boze geest in de vorm van een Wendigo. Deze ontvoert en vermoordt mensen uit de omgeving. Naast zijn manschappen moet Ulysses bovendien ook zorg dragen voor een rijke familie, die hem betaalt voor bescherming onderweg.

Het verhaal host van hier naar daar en de focus op een strakke plot, die een reeks als Undertaker kenmerkt, is hier helemaal afwezig. Helaas helpen de tekeningen van Eric Hérenguel ook niet zo veel. Nochtans is Hérenguel een tekenaar met een grote faam. Zo brak hij door met de tweede cyclus van Het Land van Langvergeten (op scenario van Pierre Makyo). Als compleet auteur maakte hij de gesmaakte humoristische fantasyreeks Krän en het tweeluik Zilveren Maan over Providence. Door de vele donkere tinten en gelijkaardige uniformen is het in Ulysses 1781 niet altijd evident om de personages uit elkaar te houden. Dit helpt niet om de vele nevenplots uit elkaar te kunnen houden. Anderzijds is Hérenguel wel de tekenaar bij uitstek voor leesbare spektakelscènes en wisselt hij deze als een volleerd vakman af met intieme momenten tussen personages.

De twee albums die samen De Cycloop vormen zijn dus zeker geen onleesbare mislukkingen. De auteurs zijn onmiskenbaar specialisten in hun vakgebied, maar toch is Ulysses 1781 van geen van beiden een topper in hun oeuvre. De verhaallijn over de thuisstad van Ulysses en Mack blijft nog open, dus een tweede cyclus lijkt alleszins gepland te zijn. Wij zouden Xavier Dorison willen vragen om daar de aandacht voor het spektakel en de actie wat te temperen ten voordele van de personages. Zo is Ulysses McHendricks een personage met een duidelijke donkere kant, maar blijft die in deze eerste cyclus alleszins wat te vlak. Ook de verhouding van Ulysses en Mack loopt moeizaam, maar tegelijk hebben beiden onderhuids een hechte band. Dorison heeft hier de boeiende plotwendingen maar voor het oprapen.

E-mailadres Afdrukken
 
Hérenguel & Dorison
Daedalus
Tekeningen: Eric Hérenguel
Scenario: Xavier Dorison

advertentie
Banner