Craig Thompson

Ruimtekruimels

Joris Vanden Broeck - 21 maart 2016

Craig Thompson heeft een écht kinderboek gemaakt. En tegelijk eentje voor volwassenen. Met Ruimtekruimels geeft hij een eigenzinnige blik op het niet altijd even makkelijke leven in een Amerikaans arbeidersmilieu, dat zich voor de gelegenheid ergens diep in outer space bevindt.

Good-Bye, Chunky Rice, het eigenlijke debuut van Thompson, mag in eerste instantie een beetje onopgemerkt gebleven zijn, sinds hij in 2003 met Blankets kwam aanzetten, katapulteerde de auteur zichzelf in één klap tot de top van de stripwereld. Met een ietwat ruwe tekenstijl en een ongelooflijke vertelkracht, wist de man de lezer bijna 600 pagina's, die niet zelden in één sessie weggelezen werden, in de ban te houden.
Wie het boek om welke reden dan ook nog niet las: tot haast aanzetten zou onbeleefd zijn, maar schrap gerust uw bezigheden voor de rest van de dag en duik in een fascinerende vertelling over opgroeien in een streng religieuze omgeving, proef van ontluikende liefde en leef mee met de jonge Craig.

Met Habibi - nog een fijne leesdag in het verschiet! - bevestigde Thompson geen eendagsvlieg te zijn, maar een auteur die verschillende, stevige verhalen in zich had, zoals al vermoed kon worden met het tussen beide kleppers verschenen Carnet de Voyage. Ruimtekruimels vervoegt nu probleemloos het rijtje toppers dat de man op zijn conto heeft.

In dat boek gooit Thompson andermaal het roer om, wat aanvankelijk even wennen is. Met Ruimtekruimels mikt Thompson immers eveneens op jonge lezers. Door het verhaal te vertellen van de kleine Violet die op zoek gaat naar haar vermiste papa, riskeert Thompson klef uit de hoek te komen, maar vakkundig omzeilt de auteur de valkuilen van het vak en komt met een verhaal op de proppen dat speels (dat kleurgebruik!), meeslepend en fantasierijk is.

Vooral dat laatste bepaalt de kracht van Ruimtekruimels. Thompson is erin geslaagd met zijn aanstekelijke stijl de lezer zijn eigen vergeten kinderfantasiewereld te laten herontdekken, door hem pagina na pagina door de ruimte te jagen in de meest originele en ingenieuze tuigen. Onderweg wordt hij geconfronteerd met dierenleed, verdriet, een afvalberg, maar ook met uberkapitalisme, discriminatie en andere besognes die de hedendaagse mens over zichzelf afgeroepen heeft.

Net zoals hij de valkuilen van een echt kinderverhaal weet te voorkomen - Ruimtekruimels doet alles behalve kinderachtig aan - maakt Thompson net zo min de fout een verhaal te maken dat drammerig of ronduit klef is. Wat hij vooral wel deed, is ervoor zorgen dat ook nu een opmerkelijke leeservaring beleefd kan worden. Mocht Thompson het stripmaken voor bekeken houden of, om welke reden dan ook, nog louter met flauwekul komen opdraven, dan nog zal hij heel lang een referentie blijven en nazinderen als een auteur die de Amerikaanse stripwereld aan het begin van de 21ste eeuw mee vorm gaf.

E-mailadres Afdrukken