Sieurac & Di Giorgio

Erik De Rode

6.0
Marc Bastijns - 01 februari 2016

Het leven van Erik De Rode levert voldoende stof voor wel tien avonturenverhalen. De integrale editie van het tweeluik Erik De Rode maakt daar dankbaar gebruik van. Het resultaat is jammer genoeg wat onevenwichtig.

Afgelopen najaar zette uitgeverij Daedalus sterk in op het rechtstreeks bundelen van kortlopende reeksen in een mooie integrale editie. Zo verscheen ook Erik De Rode in het Frans in twee aparte albums. Met deze uitgave heeft de liefhebber meteen een volledig verhaal in handen. Net het stopzetten van vertalingen voor het einde van een reeks zette de afgelopen jaren kwaad bloed bij heel wat stripliefhebbers en maakte het publiek argwanender bij het opstarten van nieuwe reeksen. De keuze van Daedalus om Erik De Rode meteen in een integrale editie uit te brengen, kunnen we dan ook alleen maar toejuichen.

Scenarist Jean-François Di Giorgio gebruikte voor Erik De Rode een historisch gegeven als basis. Erik De Rode zorgde immers voor de eerste nederzetting vanuit Scandinavië op Groenland. Tegelijk was hij de vader van Leif Eriksson, die volgens sommige bronnen als ontdekker van het Amerikaanse continent erkend moet worden. Di Giorgio gebruikt het levensverhaal van Erik als uitgangspunt voor een avontuurlijk en donker Vikingverhaal, eerder dan een beschrijvende biografie van een belangrijk historisch personage.

In het eerste deel van het verhaal komt Erik nauwelijks voor. Daarin is het vooral diens vader Thorvald die de aandacht krijgt. Als gewelddadige dronkaard en vrouwenloper loopt hij niet meteen weg met de sympathie van de lezer. Tegelijk maakt Di Giorgio ook wel duidelijk dat de Vikingtijd op zich een donkere en ruwe periode was en dat de normen en waarden in die samenleving heel anders lagen. Ook tekenaar Laurent Sieurac blijft in zijn portrettering van de Vikingen ver weg van de clichés uit de geromantiseerde films en kinderboeken.

Ondanks zijn lange staat van dienst is Jean-François Di Giorgio nooit helemaal een vaste waarde geworden in de stripwereld. Eind jaren 80 debuteerde hij in het Nederlands veelbelovend met de reeks Munro. Die werd getekend door (toenmalige) grote belofte Griffo en Dupuis bracht de reeks al snel onder in het ambitieuze label Spotlight, waar ook kleppers als Soda en Largo Winch een thuis vonden. In de jaren 90 schreef hij verschillende strips voor tekenaar Benoit Roels, maar geen enkele werd echt een succes. Hij bleef verder werken aan zijn verhalen, maar eigenlijk duurde het tot 2005 vooraleer hij echt commercieel succes boekte. Zijn reeks Samoerai met tekenaar Frédéric Genet werd ook in vertaling bij Daedalus een verrassend succes. Ondertussen telt de reeks al negen delen en een spin-off Samoerai Legenden. Jammer genoeg slaagt hij er vooralsnog niet in om het succes van Samoerai door te trekken naar zijn andere werk. Ook Erik De Rode bleef in Frankrijk onder de radar van het publiek. Het valt af te wachten of de vertaling als one-shot in het Nederlands wel een groter succes teweeg kan brengen.

Het productieritme van tekenaar Laurent Sieurac ligt hoog. Sinds 2000 houdt hij een constant tempo aan. Hij debuteerde toen meteen met de trilogie Les Prophéties d’Elween, die hij bovendien ook zelf schreef. Sindsdien wisselt hij eigen scenario’s af met samenwerkingen met scenaristen. Uitgeverij L vertaalde eerder al zijn albums naar de fantasyromans van Robin Hobb. In 2012 ging hij van start met zijn meest persoonlijke project Arelate. Elk van deze in sepia uitgevoerde albums financierde Sieurac via crowdfunding. Zopas rondde hij de oproep voor deel vijf succesvol af. Erik De Rode tekende hij tussen de albums van Arelate door. Zeker de pagina’s uit die reeks tonen een gegroeide auteur die de statische poses achter zich gelaten heeft voor een meer zelfverzekere en persoonlijke stijl.

Erik De Rode heeft twee auteurs in huis die hun vak ter dege begrijpen. Zowel Di Giorgio als Sieurac hebben in dit verhaal degelijk werk afgeleverd. Het stoorde ons wel dat het verhaal in de tweede helft van het album te snel afgehaspeld werd. Dit contrasteerde sterk met de kwaliteit van het scenario in de eerste helft. Waar we meestal merken dat reeksen nodeloos uitgerekt worden voor dat ene extra album, kregen we bij Erik De Rode het omgekeerde gevoel. De auteurs hadden beter nog een derde album gemaakt zodat de ontwikkeling van Erik De Rode op een volwaardige manier aan bod had kunnen komen. Nu blijven we na het lezen van Erik De Rode met een dubbel gevoel achter.

E-mailadres Afdrukken
 
Warning: getimagesize(/opt/www/vs08091/web/www.enola.be/images/fotos/strips/a-f/erikderodece16.jpg ): failed to open stream: No such file or directory in /opt/www/vs08091/web/www.enola.be/templates/enola/html/mod_illustration/default.php on line 91 Warning: Division by zero in /opt/www/vs08091/web/www.enola.be/templates/enola/html/mod_illustration/default.php on line 93
Sieurac & Di Giorgio
Tekeningen: Laurent Sieurac
Scenario: Jean-François Di Giorgio
Creators: Uitgeverij: Daedalus
laurentsieurac.blogspot.be

Advertentie
Banner
Advertentie