Romita & Remender

Captain America 1

4.0
Marc Bastijns - 16 november 2015

Deze maand lanceert Standaard nog eens vier nieuwe reeksen. Captain America maakt zijn debuut in het Nederlands. Toch is de reeks van Rick Remender en John Romita Jr. zeker niet de sterkste versie van de First Avenger.

In een land als de Verenigde Staten is het patriottisme stevig ingeburgerd. Met hun voorliefde voor gemaskerde helden spreekt het dan ook voor zich dat Captain America dan ook een heel bijzondere plek in neemt. In oorsprong vocht deze figuur tegen de nazi's tijdens de Tweede Wereldoorlog. Sindsdien is hij uitgegroeid tot één van de centrale helden in de stal van Marvel Comics. De afgelopen jaren waren het vooral de verhalen van Ed Brubaker die de stijl van het personage bepaalden. Met respect voor de oorsprong van Captain America als oorlogsheld schreef hij de strip als een moderne spionagethriller met een retro-touch. De versie van Brubaker zorgde voor de inspiratie van de beide films die in 2011 en 2014 gemaakt werden. In 2016 verschijnt een derde film, Captain America: Civil War. Tegen dan zal de populariteit van Cap zeker een piek kennen. Na Brubaker was het Rick Remender die eind 2012 de reeks overnam samen met tekenaar John Romita Jr. Het is deze reeks die nu vertaald zal worden naar het Nederlands. Remender pakt het helemaal anders aan dan zijn voorganger.

De man achter het masker, Steve Rogers, is nog steeds een soldaat die tijdens WOII een serum ingespoten kreeg om zo een soort supersoldaat te worden. Rogers werd ingevroren en decennia later opnieuw uit het ijs gehaald. Zo moet hij nu zien te overleven in een wereld die hij helemaal niet meer herkent. Hij komt terecht in Dimensie Z, een parallelle wereld die gestuurd wordt door één van zijn grote vijanden, Arnim Zola. Daarbij krijgt Cap het gezelschap van Ian, een zoon van Zola. Cap tracht voor Ian te zorgen in de vijandelijke omgeving van Dimensie Z.

Het contrast met de Captain America van Ed Brubaker kan onmogelijk groter zijn. Remender maakt van de reeks een pure science-fictionstrip. Tegelijk ontneemt hij de reeks zijn menselijke karakter. Brubaker schreef over personages waarin je als lezer kon geloven. Dit is bij de nieuwe Captain America niet mogelijk. De plot wordt door veranderingen voortgedreven, zonder aandacht te geven aan de personages. Elk personage blijft van karton, zodat wij alleszins op geen enkel moment meeleefden met het verhaal. Duidelijke relaties hebben de personages ook niet. Zo blijkt Steve een relatie te hebben met Shield- agente Sharon Carter, maar dit wordt zonder enige introductie snel aan bod gebracht, zonder een duidelijk gevolg. Captain America zit in Dimensie Z en wordt daar om nog onduidelijke redenen verder onderworpen aan verschillende inwisselbare creaturen die hij moet verslaan.

We begrijpen niet goed waarom deze nieuwe Captain America-reeks deel uitmaakte van het Marvel NOW! Concept, waarin de bestaande helden in nieuwe reeksen klaargestoomd werden voor een nieuw publiek. We leken als lezer middenin een evoluerende plot gedropt te worden, zonder enige verduidelijking bij enigszins buitenissige creaties als Arnim Zola, een soort pratende televisie met kwade bedoelingen. Remender speelt de camp-factor van de superhelden compleet uit in deze reeks. Ook op dat vlak contrasteert deze reeks sterk met de donkerder stijl van Brubakers noir-epos.

Dit eerste deel vraagt dus enige voorkennis. Het is geen perfecte ‘jumping-on-point’ voor nieuwe lezers. Het succes van de films over Captain America en de films van The Avengers maken dat het Vlaamse en Nederlandse publiek al meer bekend is met dit personage. We geven de reeks nog het voordeel van de twijfel, maar dit eerste deel betekende een aarzelende start.

E-mailadres Afdrukken